رفتارهایی که زنان دوست ندارند !

اگر می خواهید برای همسرتان شوهر خوبی باشید ، باید بدانید همسرتان از چه کارهایی خوشش نمی‌آید. بعضی کارها به طور کلی برای اکثر خانم‌ها چندان دوست داشتنی نیستند که در این مقاله به آنها می پردازیم.

تمام خانم ها چه قبل از ازدواج و چه بعد از ازدواج راجع به همسرشان خیالبافی‌هایی را می‌کنند. اینکه همسرشان بهترین مرد روی زمین هست و همیشه با هم رفتار همراه با محبت را دارند و هیچگاه بین آنها اختلافی ایجاد نمی‌شود. اما باید بدانیم که زندگی همیشه این گونه نیست. 

همیشه این طور نیست که هیچ مشکلی وجود نداشته باشد و همه چیز در صلح و دوستی سپری شود. هیچ انسانی کمال مطلق را ندارد یعنی هیچ انسانی به غیر از ائمه اطهار، وجود ندارد که فقط مثبت باشد و هیچ نقطه ضعفی نداشته باشد. همان طور که ما خانم ها ممکن است یه زمان هایی باعث رنجش خاطر مردان بشویم، مردان هم ممکن است زمان هایی باعث رنجش خاطر زنان بشوند.

 آقای محترم اگر این 6 کار را انجام می‌دهی، بدان رنجش آور هستند!!! 

1. پنهان کردن احساسات درونی 

2. استفاده زیاد از فضای مجازی 

3. پوشیدن هر روزه ی لباس های مشابه 

4. بی توجهی 

5. بیش از حد به خود رسیدگی کردن 

6. اعتقاد داشتن به این مساله که زنان رانندگان ماهری نیستند 

پنهان کردن احساسات درونی 

ممکن است برای هر مردی این اتفاق بیافتد که زمان هایی بی حوصله هست و حتی حوصله حرف زدن با همسرش را نداشته باشد. این مساله کاملا طبیعی هست و در اصطلاح می‌گوییم این مرد نیاز دارد مدتی را در غار تنهایی خودش باشد. ولی زنان به این مساله بسیار حساس هستند و با دیدن این صحنه که همسرشان در خانه هست ولی حوصله حرف زدن با او را ندارد و در سکوت فرو رفته است، بسیار آزرده خاطر می‌شوند تا جایی که ممکن است با خود به افکار نامطلوبی هم فرو بروند. پیشنهاد ما اینجا این است که اگر مردی به این حالت رسید که روزی یا ساعتی را دوست ندارد در جمع باشد یا دوست ندارد با همسرش باشد، این مساله را پنهان نکند و خیلی راحت و دوستانه با همسرش صحبت کند و علت این اتفاق را برای همسرش بیان کند. معمولا در این زمان ها خانم ها از همسرشان علت بی حوصلگی را می‌پرسند و معمولا مردان پاسخی نمی‌دهند. همین پاسخ ندادن باعث ایجاد دلخوری‌ها می‌شود. اما اگر مرد به همسرش بیان کند که کمی خسته است و هیچ اتفاقی نیفتاده و او را مطمئن کند که مشکلی وجود ندارد، در این زمان خانم هم راحت تر می‌تواند با این اتفاق کنار بیاید. البته بهتر است که این را هم به همسرتان بگوید که چه مدت زمانی را نیاز دارید تنها باشید. فقط توجه داشته باشید که این مدت طولانی نباشد و به بیشتر از چند ساعت نرسد. 

استفاده زیاد از فضای مجازی 

اگر افراد از فضای مجازی به درستی استفاده کنند، فواید بسیاری را می‌تواند داشته باشد. اما اگر استفاده از این فضا، مدیریت نشود می‌تواند برای فرد و زندگیش مضر باشد. اگر متاهل هستید سعی کنید در زمان هایی که در کنار همسرتان هستید زیاد به سراغ فضای مجازی نروید زیرا خانم ها با توجه به اینکه روحیه حساس تری دارند، با دیدن این صحنه که همسرشان مدام در فضای مجازی هست، احساس خطر می‌کنند. پیشنهاد می‌شود اگر هم می‌خواهید در منزل استفاده کنید به این صورت باشد که بعد از رسیدن به منزل در ابتدا به سراغ گوشی های خود نروید و همسرتان را حساس نکنید و اینکه زمان هایی وارد این فضا بشوید که همسرتان هم در کنارتان هست و قرار هست با هم صفحه‌ای را مشاهده نمایید. 

پوشیدن هر روزه ی لباس های مشابه 

معمولا در زمینه لباس پوشیدن، خانم ها مهارت ویژه ای دارند و از تعداد لباس‌های بیشتری برای ست کردن آنها استفاده می‌کنند. اما برخی از مردان خیلی توجهی به ظاهر خود ندارند. این مساله نیز برای زنان می‌تواند بسیار رنجش آور باشد. اگر جزء آن دسته از مردانی هستید که اهل رسیدگی به ظاهر خود نیستند، لطفا از همسرتان کمک بگیرید. 

بی توجهی 

دغدغه خیلی از خانم ها این است همسرشان به آنها بی توجه هست. این زنان ابتدا باید توجه را تعریف کنند. چه کارهایی

 همسرشان انجام بدهند یعنی توجه گرفته اند؟ زنانی که از همسرشان توجه نمی بینند بسیار آزرده خاطر می‌شوند . اگر می‌خواهید زندگی متاهلی شما به مشکل نخورد، یک راهکار آن این است که از همسرتان بپرسید که دوست دارد در چه زمان هایی از شما توجه ببیند. برای مثال برخی از زنان دوست دارند در میهمانی ها، بر سر سفره غذا، در سفر، در کنار خانواده خودشان و یا همسرشان و ... ، توجه ویژه ای از همسرشان دریافت کنند. اگر شما به عنوان یک مرد بدانید که همسرتان چه نوع توجه و محبتی را تمایل دارد بگیرد، باز یک قدم به خوش بختی نزدیک تر می‌شوند. 

بیش از حد به خود رسیدگی کردن

همان طور که زنان از مردی که به خودش نمی رسد بیزار هستند، از مردانی هم که بیش از حد به خودشان می‌رسند و شیشه ادکلن را روی خود خالی می‌کنند نیز رنجیده می‌شوند. اگر جز آن دسته از مردان هستید که علاقه زیاد به ادکلن زدن دارید برای اینکه حساسیت همسرتان را برافروخته نکنید از شب قبل هر چقدر خواستید ادکلن را بر روی لباستان بزنید و صبح هنگام رفتن بیرون منزل این کار را نکنید و همسرتان را حساس نکنید. بهترین کار این است که به صور کلی مرتب و آراسته باشید ولی بهترین لباس ها و عطرهایتان را در زمانی که با همسرتان هستید استفاده کنید. 

اعتقاد داشتن به این مساله که زنان رانندگان ماهری نیستند

رانندگی کردن نه زنانه هست و نه مردانه. آقای محترم، لطفا اینقدر نگو خب زن است دیگر،  نمی تواند پارک دوبل کند. زنان به این جمله حساس هستند.

چالش مامانم اینا، مامانت اینا!

حتما شنیده اید که می گویند ازدواج دختر و پسر تنها پیوند ۲ نفر نیست بلکه پیوند ۲ خانواده است یعنی این که پدر و مادر ما چنان در ما درونی شده اند و پدر و مادر همسرمان چنان در او درونی شده اند که انگار ۲ خانواده با هم ازدواج می کند، نه یک نفر با یک نفر. خانواده‌های ما مهم ترین عامل شکل گیری شخصیت ما بوده اند. همین می تواند پایه به وجود آمدن مشکلات ارتباطی با خانواده همسر باشد.

در حال حاضر جامعه سنتی ما در حال گذار به مدرنیته است و این موضوع خودش را به بغرنج ترین شکل نشان داده است. از یک طرف زوج های جوان امروزی خیلی بیشتر از قبل برایشان استقلال مهم است و ازطرف دیگر پدر و مادرها همچنان می‌خواهند با قوانین نانوشته روزگار خودشان با عروس یا دامادشان رفتار کنند.

در این موقعیت عجیب و غریب احتمال ایجاد چالش با خانواده همسر بیشتر و بیشتر می شود. اما اختلاف با خانواده همسر معمولا از کجا نشأت می گیرد و با آن باید چه کار کرد؟

اختلاف از کجا می آید؟

حتما شنیده اید که می گویند ازدواج دختر و پسر تنها پیوند ۲ نفر نیست بلکه پیوند ۲ خانواده است یعنی این که پدر و مادر ما چنان در ما درونی شده اند و پدر و مادر همسرمان چنان در او درونی شده اند که انگار ۲ خانواده با هم ازدواج می کند، نه یک نفر با یک نفر. خانواده های ما مهم ترین عامل شکل گیری شخصیت ما بوده اند. همین می تواند پایه به وجود آمدن مشکلات ارتباطی با خانواده همسر باشد.

نزدیكی و ارتباط با خانواده همسر در نگاه اول و در بدو ازدواج شاید به نظر ترسناك و مشكل بیاید.در اینجا بعضی از نكات اصلی را در ارتباط با خانواده همسر بیان می‎كنیم:

1-احترام بگذارید

بیشترین چیزی که خانواده همسرتان از شما می‌خواهند احترام است. البته احترام گذاشتن اصلا به معنای منفعل بودن و غلام حلقه به گوش بودن نیست اما کافی است که شما گاهی خودتان را جای پدر یا مادر همسرتان بگذارید. کسانی که در درجه اول از یک یا دو نسل قبل از شما هستند. بنابراین دیدشان به دنیا جور دیگری است.

در ثانی یکی از اعضای خانواده‌شان حالا با شما زندگی می‌کند و یک جورهایی خودشان را هنوز مسئول می‌دانند. اگر از این دید نگاه کنید، ‌می‌توانید خیلی از حرف‌های شاید ناراحت کننده آن ها را زیرسبیلی رد کنید.

 2-استقلالتان را حفظ کنید

تا وقتی که از لحاظ مالی به خانواده همسرتان وابسته باشید، مجبورید که دخالت های آن‌ها را تاب بیاورید. پس اول سعی کنید که استقلالتان را حفظ کنید و بعد در مقابل دخالت ها موضع بگیرید. ضمن این که اگر از همان اول و البته با احترام، قوانین خانواده جدیدی را که دارید شکل می‌دهید به خانواده همسرتان اعلام کنید، یا آن را در رفتارهایتان نشان دهید، در درازمدت کمتر با خانواده همسرتان چالش خواهید داشت.

3-رفت و آمدتان را کنترل کنید

طوری نباشید که بعد از عقد همیشه شما را خانه نامزدتان پیدا کنند و روزهای متوالی به خانه خود سر نزنید. اگر رفت‌و‌آمد با خانواده همسرتان بیش از عرف باشد باعث درگیری می‌شود. حتی در دوران عقد، اقامت‌های طولانی مدت شما در خانه پدری همسرتان می‌تواند زمینه دخالت‌های آینده خانواده همسرتان در زندگی شما را فراهم کند.

4-مقایسه نکنید

لطفاً پدر و مادر همسرتان را با پدر و مادر خودتان مقایسه نکنید و پیش روی آنها از پدر و مادر خودتان تعریف نکنید. گرچه به طور معمول و البته متأسفانه از پدر و مادر همسر به خوبی یاد نمی‌شود، ولی آنها بیشتر اوقات انسان‌های خوبی هستند.

به هر حال همین‌ پدر و مادر همسرتان هستند که همسر شما را بزرگ کرده‌اند و به جایی رسانده‌اند که شما تصمیم گرفته‌اید تا آخر عمر در کنارش زندگی کنید و تکیه گاه شما شده است. آنها دیگر خانواده شما هستند و باید آنها را همان‌طور که هستند بپذیرید.

تمایلات طبیعی زن‌ها و مردها به کامل کردن همدیگر، آنها را برای مقابله با چالش‌های زندگی آماده می‌کند. البته هرکسی متفاوت است و هر زوج داستان خاص خود را دارد اما بین همه آنها اشتراکاتی وجود دارد.

بااینکه هرکدام از این جنسیت‌ها حرفی برای گفتن دارند اما مردها معمولاً فایده بیشتری از روابط می‌برند، درمقابل حساسیت و درک خانم‌ها، خصوصیاتی مردانه مثل جدی بودن و قدرت بدنی از خود نشان می‌دهند.

6-والدین هر کس مال اوست!

درست است که پدر و مادر همسرتان از این به بعد حکم پدر و مادر شما را خواهند داشت و شما آن‌ها را مامان و بابا صدا می‌کنید اما آن‌ها هیچ وقت واقعا پدر و مادر شما نمی‌شوند. پس مرزهای ارتباطی را با آن‌ها حفظ کنید و در نزدیک شدن به آن‌ها زیاده روی نکنید. چون مطمئنا اگر مشکلی پیش بیاید در نهایت والدین حق را به فرزند خودشان می‌دهند نه شما. احترام و فاصله‌ را حفظ کنید و مراقب باشید زیاد به آن‌ها نزدیک نشده، زیاده از حد رفت و آمد نکنید و شوخی و راز گویی را با آن‌ها محدود کنید.

7-اولویت با خانواده جدید است

خیلی وقت ها خود زن و شوهرها درباره رابطه با خانواده همسر با هم مشکل پیدا می کنند. یادتان باشد که شما خانواده جدیدتان را تشکیل داده اید و باید هوای همسرتان را داشته باشید البته آن هم با رعایت احترام کامل به پدر و مادر خودتان.

منابع : عصر ایران / دلگرم

چگونه با اشتباهات نامزدم برخورد کنم؟

دختر خانم‌ها و آقا پسرهایی كه تازه عقد كردید یا در شرف ازدواجید باید از همین ابتدای زندگی مشتركتان بیاموزید كه اگر در زندگی تان و در رابطه با نامزدتان دچار اشتباهی شدید چه كارهایی انجام دهید تا شرایط به حالت عادی بازگردد.

بدون شک همه آدم ها هر چقدر هم كه خوب و با تجربه باشند باز هم دچار اشتباهات كوچك و بزرگ می‌شوند. چه بسیار پدر و مادرها و پدربزرگ و مادر بزرگ ها كه پس از سال ها زندگی مشترك با یكدیگر هنوز هم اشتباهات بسیاری می‌كنند و همسرشان را از خود می‌رنجانند.

بدیهی است كه ارتكاب به اشتباهات برای دختر و پسری كه تازه با یكدیگر آشنا شده و عقد كرده‌اند و نسبت به روحیه و اخلاقیات نامزدشان آشنایی چندانی ندارند بسیار بیشتر از افرادی است كه سالهاست با یكدیگر زندگی كرده اند و به قولی چم و خم یكدیگر را به خوبی می‌شناسند.

دختر خانم‌ها و آقا پسرهایی كه تازه عقد كردید یا در شرف ازدواجید باید از همین ابتدای زندگی مشتركتان بیاموزید كه اگر در زندگی تان و در رابطه با نامزدتان دچار اشتباهی شدید چه كارهایی انجام دهید تا شرایط به حالت عادی بازگردد.

اشتباهات چند گونه اند

اشتباهات كوچك :

اشتباهاتی كه با برخی از اقدامات ساده قابل جبران می‌باشند.

اشتباهات بسیار بزرگ : 

اشتباهاتی كه فرد برای جبران آنها باید بسیار تلاش كند. گاه حتی برخی از این اشتباهات از دید افراد غیر قابل جبران هم می‌باشند.

راه های جبران اشتباهات

پذیرش اشتباه 

اولین مرحله جبران اشتباهات پذیرش خود اشتباه است. فرد باید ابتدا بپذیرد كه كار یا فعالیتی كه انجام داده اشتباه بوده و به همین دلیل نامزدش از وی دلخور است پس باید اشتباهش را جبران نماید.

اقرار به اشتباه

در این مرحله فرد باید به نامزدش بگوید كه متوجه اشتباهش شده است و به دلیل این خطا پشیمان است و دوست دارد كه مورد بخشش او قرار گیرد.

تلاش برای عدم تكرار اشتباه

فرد باید به نامزدش قول بدهد كه همه تلاشش را جبران اشتباهش و عدم تكرار آن خواهد كرد.

وقتی نامزدتان به خاطر اشتباهش از شما عذرخواهی كرد، برای بخشش وی خیلی سرسختی به خرج ندهید. بدانید كه او با پذیرش اشتباهش و طلب عذرخواهی از شما شجاعت بسیاری به خرج داده و در واقع با این كار غرورش را زیر پاگذاشته است. عدم بخشش شما یعنی له كردن غرور نامزدتان.

رفتار شما در مقابل اشتباهات همسر

اگر نامزدتان اشتباهی كرد و پی به اشتباهش برد و از شما درخواست بخشش داشت حتماً به نكات زیر توجه نمایید:

1-سعی كنید بیشتر از آنكه به اشتباه نامزدتان بیاندیشید، خوبی‌هایش را برای خود تكرار كنید. همانگونه كه مرور اشتباه دیگران باعث بیشتر عصبانی شدن می‌شود، مرور خوبی‌هایشان نیز باعث ایجاد محبت بیشتر به آنها می‌گردد. این كار باعث ایجاد محبت بیشتر در وجودتان شده و بخشش را برایتان راحتر می‌كند.

2- همان اندازه كه بخشش سریع و بی قید شرط نامزدتان مهم است، نحوه برخورد پس از آن نیز بسیار مهم است. اگر نامزدتان را بخشیدید نباید طوری با او برخورد كنید كه حس به رخ كشیدن اشتباه، سركوفت و یا شرمندگی در او زنده شود. البته این به آن معنا نیست كه اصلاً در مورد اشتباهش با او صحبت نكنید. صحبت در مورد این اشتباه را به زمانی مناسب موكول نمایید.

3-سعی كنید با بخشش و برخورد مناسبتان نامزدتان را در اصلاح اشتباهش یاری دهید.

منبع : شمیم

چاشنی تمام لحظات زندگی!

⁠ما معمولا برای رسیدن به اهداف، مقاصد و رفع آنچه به آن در امور دنیوی نیاز داریم به دنبال برآورده شدن آن رفته و از وسایلی برای برطرف شدن آن نیازها استفاده کرده و تا رسیدن به نتیجه آن را ادامه می دهیم. گاه به نامه نوشتن و گاه با خواهش کردن و گاه ... بسته به مقدارِ اهمیت، درخواستمان را مطرح می‌کنیم.

در امور معنوی هم داستان از همین قرار است و برای رسیدن به نیازهای معنوی با درخواست و دعا در پیشگاه خداوند زمینه‌ی برآورده شدن آن را فراهم می‌کنیم. چون تا زمانی که درخواستی مطرح نشود، اجابتی هم در کار نخواهد بود. پس ما در هر صورت برای رسیدن به مقصود به خواندن و دعا کردن نیازمندیم.

در هر حالتی دعا چاشنی زندگیمان باشد

دعا همانند سلاحی است در دست مومن و هر که در آن عاجز باشد عاجزترین مردم است. دعا وسیله ایست برای جلوگیری از عقوبت ها و بلاها و کسی که توفیق دعا پیدا کند، از اجابتش محروم نخواهد شد و دعا كلید عطاء و وسیله قرب به خدا و مغز عبادت و حیات روح و روح حیات است. با این اوصاف هر وقت و هر لحظه را باید برای دعا کردن به درگاه الهی غنیمت شمرد و از آن بهره برد. 

خداوند می فرماید ای پیامبر هر گاه بندگان من از من پرسیدند، من نزدیکم و هرگاه مرا بخوانند، دعای دعا کنندگان را اجابت می کنم (بقره: 186). سزاست که انسان پروردگار خویش را در هر حالتی بخواند و از یاد او غافل نشود؛ در غم و شادی، در سختی و آسانی، در رفاه و تنگ دستی ... و خلاصه در تمام اوقات در دعا و خواهش از خدا مداومت داشته باشد. بعضی از ما انسان ها هنگام دشواری ها دست به دعا بر می داریم اما همین که خداوند متعال مشکلمان را حل می کند همه چیز را فراموش می‌ کنیم به طوری که انگار اصلاً سختی ‌ای در کار نبوده و در آسایش کامل به سر بوده ایم.

درخواستی از جنس سپاسگزاری 

امام زین العابدین در دعای ابوحمزه (دعایی که توفیق ارتباط بیشتر با این دعای ارزشمند را در شب های ماه مبارک رمضان داشتیم) به گونه ای با معبود خویش دلبری می کند که حتی خواسته ای را که در طلب آن قدم بر می دارد، در قالب حمد و سپاس مطرح می نماید. 

حضرت می فرماید: « سپاس خداى را كه می خوانمش و او جوابم را می دهد، گرچه گاهى كه او مرا مى خواند سستی مى كنم، و سپاس خداى را كه از او درخواست مى‌كنم و او به من عطا مى نماید، گرچه بخل می ورزم هنگامى كه از من قرض بخواهد، و سپاس خداى را كه هرگاه بخواهم براى رفع حاجتم صدایش كنم، و هرجا كه بخواهم براى راز و نیاز با او بی پرده خلوت كنم و او حاجتم را برآورد، سپاس خداى را كه غیر او را نمی‌خوانم، كه اگر غیر او را می خواندم دعایم را مستجاب نمی كرد. 

امام نگاهی کاملاً مثبت و شاکرانه دارند، نه منفی و شاکیانه. از خدا شکایت نمی کند بلکه به خدا شکایت می نماید. نگاهش به سوی خدا بسیار امیدوارانه است و از این رهگذر، پیوسته حمد و سپاس را چاشنی دعا قرار می دهد و می فرماید: «سپاس خداى را كه به غیر او امید نبندم، كه اگر جز به او امید مى بستم نا امیدم می نمود، و سپاس خداى را كه مرا بخویش وا گذاشت، از این رو اكرامم نمود، و به مردم وا نگذاشت تا مرا خوار كنند، و سپاس خداى را كه با من دوستى ورزید، درحالى كه از من بى نیاز است، و سپاس خداى را كه بر من بردبارى مى كند تا آنجاكه گویى مرا گناهى نیست! پروردگارم ستوده ترین موجود نزد من بوده و به ستایش من سزاوارتر است.» 

ای خدا شکر من در مقابل نعمت های بزرگ تو بسیار ناچیز و حمد و ثنای من در قبال اکرام و عنایتت بسی ناقابل است و نعمت انوار مرا بیاراسته به زیورهای مجلل و لطائف جود و کرمت تاج عزت بر سرم نهاده و احسان های تو رشته ی علاقه ای و طوق های شرافتی بر گردنم افکنده که دیگر گشوده نگردد. آنقدر نعمت های تو زیاد است که زبانم از شمارش نا توان و به حدی زیاد است که فهمم از درکش قاصر است ... پس من چگونه توانم شکر آن نعمت ها را بجا بیاورم و حال انکه شکر تو گفتن شکری بر آن لازم است پس من هر چه شکرت گویم بر آن باید تو را نیز شکری دیگر گفت ... ستایش مخصوص توست بر آزمایش و ابتلای نیکویت. (مناجات خمس عشر امام سجاد علیه السلام)

فتح بابی برای شکرگزاری

سپاس خدا را به جمیع اوصاف کمالیه اش بر تمام نعمت های بی شمارش، سپاس خدا را که در ملکش هیچ ضد و مخالفی ندارد و در امر و فرمانش خصمی کشمکش نتواند، سپاس خدا را که در آفرینش او را شریک نباشد و در بزرگی و بزرگواری او را مانند نیست. سپاس خدای راست که امرش در خلق نافذ و اوصافش آشکار و بر مجد و بزرگواریش به لطف و کرمش پدیدار است....

سپاس خدا را بر حلم او پس از عملش و ستایش خدا را بر عفو او پس از قدرتش و ستایش خدا را بر عفو او پس از قدرتش و بر حلم و بردباری طولانی او در مقام غضبش... سپاس خدا را که چون او را ندا کنم جواب دهد و هر عیب و نقص را بر من بپوشاند در حالی که مرتکب معصیت او هستم و مرا نعمت بزرگ می بخشد و شکرش نمی گزارم ... سپاس مختص خدایی است که پرده ای که او نهد کَس نَدَرد و دری که او بگشاید کس نبندد. 

بند بند این دعاها شاکرانه است نه شاکیانه و چه زیباست که انسان همیشه و همه جا در سختی و راحتی در غم و در شادی در مقام شکر معبود خویش لب به شکر بگشاید و شکرگزاری را سرلوحه ی کارش قرار دهد که بسی دلپذیر  و از عبد پذیرفتنی تر است. 

کلام آخر

آدمی و بالاخص مومنین بدون تردید برای رسیدن بهمقاصد اخروی محتاج دعاییم. اما این دعا البته سزاوار است که از روی شکر و سپاسگزاری و به تعبیری شاکرانه باشد و نه از روی شکایت و گلایه و شاکیانه... 

آیا پیامبران دچار فراموشی می شوند؟

چگونه می گویید پیامبران دچار فراموشی نمی شوند در حالی که قرآن می گوید موسی و همسفرش که یوشع بن نون بود و او هم پیامبر بود ماهی خود را فراموش کردند (نسیا حوتهما کهف 61)

موسی علیه السلام به دستور الهی مامور شد که به نزد خضر برود و از او مسائلی را فرا گیرد .

موسی و همسفرش راهی سفر برای یافتن خضر شدند ،در بین راه ماهی که به عنوان غذا برای خود آورده بودند فراموش کردند .

قرآن نقل می کند؛ « به خاطر بیاور هنگامی که موسی به دوست خود گفت من دست از طلب بر نمی دارم تا به محل تلاقی دو دریا برسم ، هر چند ، مدت طولانی به راه خود ادامه دهم، هنگامی که به محل تلاقی آن دو دریا رسیدند ، ماهی خود را فراموش کردند ، و ماهی (که هنوز جان داشت) راه خود را درپیش گرفت (و روان شد) .هنگامی که از آنجا گذشتند موسی به یار همسفرش گفت غذای ما را بیاور که از این سفر خسته شده ایم ، او گفت به خاطر داری هنگامی که ما به کنار آن صخره پناه بردیم (و استراحت کردیم) من در آنجا فراموش کردم که جریان ماهی را بازگو کنم، این شیطان بود که یاد آن را از خاطر من برد و ماهی به طرز شگفت انگیزی راه خود را در دریا پیش گرفت.» (کهف 60-63)

حال سوال این است که مگر پیامبران از سهو کردن و فراموشی در امان نیستند ❕پس چگونه موسی  ماهی را فراموش کرد (نسیا حوتهما)

برای پاسخ باید توجه داشت که فراموش کننده همسفر موسی بود نه خود موسی و در آیات بالا هم دیدیم که دوست موسی افتادن ماهی به دریا و زنده شدن و حرکت او را دیده بود و تصمیم داشت که این مساله را با موسی در میان بگذارد ، ولی فراموش کرد .

و اگر در جمله (نسیا) فراموشی به هر دو نسبت داده شده است از قبیل نسبت دادن کار فرد به گروه است که بسیار رائج است چنان که عرب می گوید « نسی القوم » فلان قوم فلان مساله را فراموش کرد در حالی که تنها برخی از افراد آن قوم بوده اند که چنین فراموشی به آنها دست داده بود نه تمام قوم . (الالهیات ،ج3 ص532)

در روایتی از پیامبر گرامی نقل شده است که فرمود؛ « هنگامی که ماهی حرکت کرد و به دریا افتاد ، و راه خود را در پیش گرفت ، موسی در خواب بود ، و دوستش (که این ماجرا را دیده بود) نخواست موسی را بیدار کند و ماجرا را بگوید ، و بعد از بیداریش فراموش کرد که جریان را به او بگوید ، و لذا یک شبانه روز دیگر به راه خود ادامه دادند ، سپس دوست موسی ماجرا را به خاطر آورد و بازگو کرد ، ناچار آنها به مکان اول که ماهی در آب افتاده بود بازگشتند.» (تفسیر مراغی ج15 ص174)

ممکن است اشکال کنید که همسفر موسی یوشع بن نون وصی او بوده  که او هم پیامبر است بنابراین چگونه ممکن است این فراموشی برای او حاصل شود و این فراموشی را هم به شیطان نسبت داده است .مگر شیطان می تواند سبب فراموشی انبیاء شود.

برای پاسخ این اشکال هم باید توجه داشت که قرآن از نام همسفر موسی سخنی به میان نمی آورد و تنها در برخی روایات آمده است که او یوشع بن نون بوده است. (تفسیر عیاشی ج2 ص330)

که این روایات مرسل و ضعیف هستند .

اگر از این اشکال هم چشم بپوشیم و قبول کنیم که همسفر موسی ، یوشع بن نون بوده است باز هم باید توجه کرد که به پیامبری رسیدن یوشع بن نون در زمان آن حادثه ثابت نیست و ممکن است یوشع سال ها پس از آن حادثه به پیامبری و وصایت موسی دست یافته باشد .

و هیچ منع عقلی ندارد که فردی که هنوز به پیامبری نرسیده است قبل از نبوت ، در برخی امور روز مره زندگی دچار فراموشی شود و این فراموشی هم ناشی از شیطان باشد اما پس از برگزیده شدن و رسیدن به مقام نبوت ، گرفتار هیچ گونه سهو و نسیانی حتی در امور روز مره زندگی نمی شود و شیطان نیز هیچ گونه نفوذی به او نخواهد داشت .

منبع:
کانال تلگرام پرسمان اعتقادی

تشریح خانه یـکی از شـاهکارهای عالم خلقت

مثل الذین اتخذوا من دون الله اولیاء کمثل العنکبوت اتخذت بیتاوان‌ او‌ هن‌ البـیوت لبـیت العـنکبوت لو کانوا یعلمون(سوره عنکبوت آیه 41) «کسانی که غیر خدا را ولی‌ خود قرار داده ‌اند همچون عنکبوتند کـه خانه ‌ای برای خود اختیار کرده و سست- ترین‌ خانه ‌ها؛ خانه عنکبوت است‌ اگر‌ بـدانند.»

 

 

پروردگار عالم در طی آیـات قـرآن مثل های بسیاری زده و حقایق برجسته ‌ای را در لباس مثل بیان فرموده است. قرآن یک دعوت عمومی، و یک ندای توحید جهانی است قرآن پیشرو و الهام ‌دهنده ی‌ کلیه ی طبقات اجتماعی انسان است، باید طوری باشد که هـمه ی مردم بتوانند از آن استفاده کنند.

آنهایی است که با چشم مـی ‌بیند و یـا با گوش می شنود، و یا با دست لمس می کند. لذا مطالب دقیق و پیچیده‌ وقتی‌ در مثل لباس ریخته شود با افکار همه نزدیک می گردد، و هر کسی به فرا خور فهم و نیروی فکر خود می تواند از آنها بـهره‌ مند گـردد.

از جمله مثل های قرآن مجید مثلی است که در سوره‌ عنکبوت‌ بیان‌ شده است که یک جهان سخن‌ در‌ یک‌ جمله ساده و شیرین بیان شده است. آنجا که می فرماید: «کسانی که غیرخدا را ولی (و پشتیبان) خـود قـرار دهـند همچون عنکبوتند که خانه ‌ای‌ بـرای‌ خـود‌ انـتخاب کرده و سست ‌ترین خانه ‌ها خانه ی عنکبوت است اگر‌ بدانند‌»

سپس می فرماید: و تلک الامثال نضربها للناس و ما یعقلها الا العالمون

یعنی مردمان فهمیده و عـاقل ،بـه حقیقت ایـن مثل ها می رسند! آری‌ بزرگتری‌ درس‌ توحید و خداشناسی بـا هـمین مثال ساده بیان شده است،و همین‌ آیه به تنهائی می تواند برنامه ی کامل سعادت را برای ما تنظیم کند، که اگـر مـفاد آن را اجرا کنیم‌، یک‌ فرد‌ موحد واقعی و خوشبخت و سعادتمند خواهیم بـود.

اینک توضیح مثال مزبور

1- ما‌ تصور‌ می کنیم که بشر نیرومندترین موجودات روی زمین است که با آن قدرت خداداد، مـالک ایـن‌ عـرصه‌ شده‌ و بر اوج آسمان ها و قعر دریاها و صفحه ی بیابانها حکومت می کند، درحالی ‌که بـا ایـن‌ قدرت‌ و نیرو‌ یکی از موجودات ضعیف و ناتوان بشمار می رود، چنانکه قرآن کریم این مطلب را در‌ سوره ی نساء‌ آیـه 32 گـوشزد فـرموده است: و خلق الانسان ضعیفها (بشر ضعیف و ناتوان آفریده شده است‌) زیرا‌ انـسان در زنـدگی خـود به وسایل و ابزار بیشماری نیازمند است که بسیاری از موجودات‌ آن‌ نیازمندی ها‌ را ندارند، از نظر خوراک و پوشـاک، مـحیط و شـرائط زندگی با سائر جنبندگان فرق فاحشی‌ دارد‌،انسان همیشه در یک شرائط مخصوص با اغذیه و لبـاس ‌های مـعینی می تواند زیست کند‌، درحالی ‌که‌ بقیه ی‌ جانداران دامنه ی احتیاجاتشان این قدر وسعت ندارد.

2- یگانه وسـیله و عـاملی که انـسان را به عالم دیگر متوجه می سازد‌ و وادار‌ می کند که بشر تکیه ‌گاهی برای خود در مشکلات اختیار کند، هـمان احـتیاج‌ شدید‌ و توسعه‌ دامنه وسائل زندگی او است که مختصری تغییر و کم و زیاد آن بدبختی ها را در دنـبال‌ دارد‌.

مـثلا‌ حـرارت یکی از وسائل زندگی انسان است اگر درجه ی حرارت از حد‌ معمول‌ و لازم پائین‌تر بیاید سرما هـمه را خـشک می ‌کند و اگر درجه ی حرارت بالا برود گرما مغز‌ را‌ آب می کند، زندگانی انسان بـه وسیله ی هـمین دسـتگاه تنفس است و در فشار مخصوصی‌ می تواند‌ از هوا استفاده کند ؛کم و زیاد فشار‌ هوا‌ ممکن‌ است به حیات انـسان خـاتمه دهد.

همچنین بقیه ی وسائل‌ زندگی که هرکدام با مختصر تغییر انسان را به لبه پرتـگاه نیستی می کشاند، از‌ همه‌ گذشته حوادث و بلاهائی همیشه در‌ کمین‌ انسان است‌ که‌ این‌ شیر نیرومند و قهرمان قـدرت را مـانند‌ پر‌کاه به هر سو می برد. همین ضعف و ناتوانی انسان است که توجه او‌ را‌ بـه پیـدا کردن یک تکیه ‌گاه جلب‌ می کند، تا در مـواقع‌ بـدبختی‌ به او پناه ببرد.

تکیه‌گاه های گوناگون‌

تا‌ اینجا و در تـمام ایـن مقدمات مردان موحد و غیر موحد یکسانند، همه با صدای رسا‌ می گویند‌ باید بشر به یک مـبدأ قدرتی‌ متکی‌ باشد‌ تا در مـشکلات‌ و حـوادث‌ سخت زنـدگانی به آن پنـاه‌ ببرد‌ ولی در اینجا این دو دسته از هم جـدا شـده و دو راه مختلف را‌ می پیمایند‌ و بالنتیجه دو جمعیت متضاد را تشکیل‌ می دهند‌:

دستهء اول‌: اشخاصی که‌ راه‌ را گم کـرده و به یکی‌ از موجودات ضعیف یا ضعیف تر از خود پنـاه می برند، گاهی به دنبال مـال و گـاهی به دنبال مقام‌ و شخصیت‌ می روند، گـمان مـی کنند که مال و مقام‌؛ فرزند‌ و عشیره‌ می تواند‌ آنان‌ را واقعاً در‌ مشکلات‌ یاری دهد غافل از آنـکه بـسیار می شود که همین ها مشکلات تـازه ‌ای را فـراهم مـی آورند!

در صفحات‌ تاریخ‌ سـطور‌ بـرجسته ‌ای به چشم ما می خورد کـه چـه‌ بسا ثروتمندان‌ بزرگ‌، زورمندان‌ گردنکش‌ و قوی‌ پنجه‌: سلاطین و امراء نیرومند،بزرگان عشیره و قبیله صاحبان ثـروت های بـیشمار؛ وقتی طوفان های حوادث به سوی آنها مـتوجه شـد کوچکترین مـقاومتی از خـود نـتوانستند نشان بدهند؛ و در برابر حـوادث تسلیم‌ و نابود گشتند.

قرآن کریم در آیه ی فوق برای جهانیان چنین پیام فرستاده است که: آن گـروهی کـه بر غیر خدا تکیه کرده ‌اند؛ بر غـیر خدا اعـتماد نـموده‌اند،نـجات ‌دهنده از مـشکلات را غیر خدا‌ می دانند.‌ مـثل آنـان مثل عنکبوت است که با تارهای زیادی برای خود لانه درست می کنند حقا که سست‌ ترین خـانه لانـه ی عـنکبوت است

تشریح لانه عنکبوت و شمه‌ای از وضع زندگی آن

خـانه‌ عـنکبوت یـکی از شـاهکارهای عالم خلقت است و کیفیت خانه ‌سازی او در خور دقت و تدبر می باشد. خانه‌ های تمام عنکبوت ها از کوچک و بزرگ یکنواخت است، و این‌ خود‌ دلیل بر قدرت فوق العاده ‌ای است‌ که‌ آفریدگار متعال در وجـود آن نهاده است.

تارهای عنکبوت:هر تار عنکبوت (اگر تعجب نکنید) از هزاران تار فوق العاده نازک ساخته شده است‌ و آن همه‌ تارهای باریک دست بدست‌ هم‌ داده این تارها را تشکیل می دهند. این جـنبنده ی نـاتوان بدون اینکه با چشم خود نگاهی کند، به وسیله پاهای عقبی خود تمام تارها را می ‌تند و با اینکه به نظر می رسد که در‌ کار‌ خود تنبل است ولی اگر موقع غروب قسمتی از تارهای خـانه او بـریده شود،تا طلوع آفتاب تمام قسمت های آسیب دیده را مرمت می کند.

گاهی چوب کوچک و یا سنگی روی‌ تارهای‌ خود می گذارد‌ که از تحریک باد مـصون بـماند، و بسیاری از اوقات مواد صمغی از درخـتان مـی گیرد و تارهای خود را‌ با آن آلوده می سازد تا در نقاطی که بهم اتصال دارند‌ بهم‌ بچسبند‌ و هرموقع مگس روی آن بنشیند، همین چسبندگی از پرواز او جلوگیری می کند، هرموقع مگسی را در دام ‌‌خود‌ بیفکند فـورا آن را با نیش خود کـه دارای سـم مخصوصی است می کشد و یا‌ نیمه‌ جان‌ می افکند، ولی از نیش و سم زنبور می ترسند،لذا اگر زنبور بدام او افتد فوراً تارهائی‌ را تنیده و دست و پای زنبور را به وسیله ی آن می‌شکند، همینکه از حرکت افتاد‌ و اطمینان پیدا کرد که‌ بی جان شـده است،از بدن او تغذیه می کند.

وضع خانه ‌سازی عنکبوت

عنکبوت هنگام خانه ‌سازی نقطه ‌ای را به عنوان مرکز اتخاذ می کند. سپس تارهائی را دور آن مرکز بصورت شعاع های دایره تنیده و آنها را‌ به جای ستون قرار می دهد،بعداً تارهائی بـر عـرض آنها تـنیده و آن دو را باهم پیوند می دهد و فواصل این تارها از نظر تساوی و دقت مانند یک تور ظریف صیادی است ولی با‌ ایـن همه‌، هیچ خانه سست ‌تر از آن نیست، در مقابل یک قطره آب تاب مقاومت ندارد، در بـرابر یـک نـسیم ملائم از جا کنده می شود، بوسیله یک شعله مختصر آتش، یا گرد و غبار‌، سازمان‌ خانه او از هم می پاشد و بدست عـدم ‌ ‌سـپرده می شود.

خانه‌ای که گرد و غبار، نسیم ملائم، شعله مختصر آن را ویران سازد پیدا است تـا چـه انـدازه سست است. بعقیده قرآن مجید همه‌ دستگاه‌ عالم، تمام این وسائل مادی بدون تکیه به خدا مانند همین خانه عنکبوت است.

دسته دوم: افرادی هستند که تکیه ‌گاهی جز ذات مقدس خـداوند که تمام دستگاه‌ها و نـظامات و سـازمان های جهان‌ هستی‌ در‌ قبضه قدرت او است، ندارند‌ و تمام‌ قدرت های‌ انسان و غیر انسان را در برابر قدرت او ناچیز دانسته، و اراده او را بر تمام نافذ می دانند. اینها همان افرادی هستند که‌ قرآن‌ و کتاب‌ های‌ آسمانی سعادت و نجات آنان را ضامن شـده است‌؛ آنها‌ بر یک تکیه‌ گاه استوار و محکم و غیرقابل زوال تکیه کرده‌اند.

منبع: درسهایی از مکتب اسلام » اسفند 1338، سال دوم - شماره 3 (صفحه 45)