در حال حاضر ۲۵.۱ درصد (حدود ۱۰ میلیون نفر) از جمعیت زنان کل کشور را «دختران» جوان تشکیل می‌دهند؛ این در حالیست که ۴۲۶ هزار نفر از آنها که بالای ۴۰ سال سن دارند، دچار «تجرد قطعی» بوده و تاکنون ازدواج نکرده‌اند.

همسرم «حجاب» دلخواه مرا ندارد، چه کنم؟

همسرم آنطور که دلخواه است، پوشش و حجاب مناسبی ندارد و باید همواره به او تذکر دهم، چه کنم؟ 

متأسفانه در سال ‌های اخیر شاهدبدحجابی بیشتری از سوی زنان، دختران و حتی پسران و مردان هستیم که این موضوع تا حدودی سلامت روانی جامعه را به مخاطره انداخته است. در آیات قرآن کریم رعایت حجاب و داشتن پوشش مناسب برای مردان و زنان نامحرم به یک اندازه مورد تأکید قرار گرفته است اما از جهاتی حفظ حجاب و عفت از سوی زنان به دلیل رسالت مادر بودن و حفظ کیان خانواده، در اولویت قرار می‌ گیرد.

آنچه که از روایات بر می آید این است که مرد باید نسبت به حجاب و عفاف زنان خانواده ی خود حساس باشد و در مواردی بر آن ها نظارت داشته باشد. قرآن کریم در آیه ۶ سوره ی تحریم می فرماید: «یا ایها الناس قوا انفسکم و اهلیکم نارا … ای مردم خود و زن و فرزندانتان را از آتش جهنم حفظ کنید…» پس لازم است که هر مرد و زن، افراد خانواده خود را به کارهای خوب و وظایف شرعی راهنمایی کند و از کارهای ناشایست و حرام باز دارند.

رعایت حجاب نیز شرعاً واجب است و اگر همسر یا دختر خانواده حدود آن را رعایت نکند؛ وظیفه مرد از نظر شرعی این است که او را نصیحت کند و با محبت و روی خوش و از روی مدارا او را  به رعایت حجاب تشویق نماید و این برخواسته از غیرت مرد است.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم نیز فرمودند: زنی که از خانه اش در حالی که خود را آراسته و بزک کرده و عطر زده خارج گردد، و شوهرش به این کار راضی باشد، برای هر گامی که آن زن در بیرون از خانه بر می دارد؛ خانه ای در دوزخ برای شوهرش ساخته می شود.(بحارالانوار ج ۱۰۳،ص ۲۴۹)

یکی از مهم ترین و البته ابتدایی ترین راه ها برای جذب همسران و بانوان خانه به عفت و حجاب، محبت کردن به این عزیزان است. مرد خانه باید طوری رفتار کند که همسرش دوست داشتن او و علاقه همسر به خود را درک کند و این نکته را لمس کند که حجاب کامل، محبت شما را به ایشان بیشتر خواهد کرد و البته به این یقین برسد که حجاب داشتن برای او نیز امنیت بیشتر و خوشبختی به همراه خواهد داشت.

در اینجا چند راهکار که برای تشویق همسرتان به حجاب می توانید استفاده کنید ارائه می کنیم:

۱- خودتان به دستورات الهی پایبند باشید: بهترین روش برای اثرگزاری بر دیگران که جذب دستورات الهی شوند. در واقع مؤثرترین قدم در این راه این است که با عمل کردن خود به احکام دین مشوق دیگران به راه خدا باشد.

قرآن کریم در سوره بقره مى‏ فرماید: (أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَکُم) «آیا دیگران را به نیکى دعوت مى ‏کنید در حالى که خودتان را فراموش کرده ‏اید». (البقره : ۴۴)

حضرت صادق علیه السّلام نیز فرمودند: مردم را با غیر زبان خود (با اعمال و رفتار خود) براه حق دعوت نمائید. باید مردم از شما ورع و کوشش و اعمال خیر ببینند؛ که این روش کاملا جلب‏ کننده است. (بحار الأنوار، ج‏۶۷، ص ۳۰۳ )

2- هدیه دادن را فراموش نکنید: اگر قبلاً به مناسبت هایی به او هدیه می دادید برای این مسئله گاه و بیگاه و بدون مناسبت به او هدیه بدهید. مخصوصاً اگر زمانی که درباره حجاب با همسرتان صحبت می کنید و ناخواسته کارتان به بحث و جدل کشیده شد؛ حتماً ناراحتی ناشی از آن بحث را با یک هدیه از دل او در بیاورید. فراموش نکنید که هدیه دادن یکی از روش های ابراز محبت است و بطور کلی در تقویت علاقه بین همسران بسیار مؤثر است. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: به یکدیگر هدیه دهید، تا محبوب یکدیگر شوید. به یکدیگر هدیه بدهید؛ زیرا کینه ها را مى زداید. (الکافی : ۵ / ۱۴۴ / ۱۴)

3- با افراد مقید بیشتر رفت و آمد کنید: سعی کنید با کسانی که حجاب اسلامی را رعایت می کنند و البته اخلاق و منش اسلامی دارند بیشتر رفت و آمد نمایید و تا آنجا که ممکن است از رفت و آمد با خانواده هایی که حدود شرعی را چه در پوشش و چه در رفتار رعایت نمی کنند بپرهیزید.

4- کنترل نگاه: در اکثر آیات و روایاتی که بحث حجاب و عفاف مطرح شده است، در کنار آنها به بحث نگاه کردن و پاکی چشم نیز توجه گردیده است، انسانی که چشمانش را پاک نگاه نمی دارد، به تدریج دچار نارضایتی از همسر و تنوع طلبی جنسی می گردد و به همین لحاظ به جلب توجه در جامعه از طریق پوشش و یا حتی حرکات، گفتارها و رفتارها روی خواهند آورد.

اگر همسری نگاهش را آلوده کند، همانطوری که خودش از همسرش رضایت نخواهد داشت، به تدریج همسر او نیز با درک سردی همسر، از زندگی زناشویی خود احساس نارضایتی می نماید و همین مسئله موجب کاهش عفاف و حجاب در او خواهد شد.

5- عفت بی جا را کنار بگذارید؛ همانطوری که عفاف در محیط جامعه مورد سفارش قرار گرفته است، وجود عفاف و حیا بین زن و شوهر موجب سیراب نشدن ایشان از گرمای عشق همسرشان می گردد. پس زن و شوهر باید نسبت به عفت و حیا درک صحیحی داشته باشند و مسائل زناشویی را از این مفهوم دور نگاه دارند (البته عفاف و حجاب در محیط خانواده و در کنار فرزندان و سایر محارم باید به میزان متعارفی وجود داشته باشد). درک اشتباه از مفهوم عفاف موجب عدم رضایت در همسران گردیده و در نهایت همین مسئله موجب می گردد تا همسران در حالی به جامعه پای گذارند که از کانون خانواده ی خود سیراب نگردیده اند.

6- غیرت بی جا را تعطیل کنید؛ غیرت مردان یکی از عوامل مؤثر در حفظ عفت و حجاب خود و همسر است، مردی که نسبت به همسرش غیرت دارد به لحاظ رفتاری نمی تواند نسبت به سایر زنان بی محابا و غیرعفیفانه رفتار نماید ولی نکته ی مهم این است که غیرت به همان میزان که می تواند موجب افزایش حجاب و عفاف همسر گردد، در صورتی که در آن زیاده روی شود می تواند موجب بروز حس لجبازی در طرف مقابل بشود که به همین لحاظ ضمن این که غیرت برای مردان واجب است و ضمن این که زنان نیز از وجود این خصلت در شوهرشان احساس وجود محبت می کنند، ولی نحوه ی بروز این عامل و میزان آن نباید به نحوی صورت گیرد که موجب نارضایتی و لجاجت در طرف مقابل گردد، باید مواظب بود که اگر همسر خودش را مورد بی اعتمادی شوهرش بداند و یا اگر طوری رفتار شود که زنی تنها از ترس شوهرش به حجاب خود مراقبت کند، در نهایت نسبت به حجاب و عفاف بی میل خواهد شد و حتی ممکن است از آنها متنفر گردد.

7-آراستگی را رعایت کنید: آراستگی همسران در محیط خانواده باعث می شود تا همسران نسبت به یکدیگر احساس، عشق و احترام شان تازه بماند و این که هرکدام از ایشان نسبت به راحتی می توانند پاکدامنی خویش را در برابر عوامل محرک بیرونی حفظ نمایند.

منابع:
سایت راسخون
سایت با حجاب
سایت حجاب برتر

هشت نشانه همسر مناسب شما

شناخت و معرفت در دید همه مهم است و در تمام دوره های زندگی می تواند کارکرد مثبت داشته باشد لذا مهم است که از این مولفه مهم در هنگام انتخاب همسر هم استفاده صحیح شده و اهمیت داده شود. منظور از شناخت فقط کسب یک سری اطلاعات سطحی و دم دستی نیست بلکه منظور کسب آگاهی عمیق و ژرف است. 

هر قدر تلاش برای کسب آگاهی بیشتر باشد می توان امید داشت که به شناختی همه جانبه دست پیدا کرد که به طور طبیعی نتیجه یک شناخت دقیق و همه جانبه، انتخابی درست و بجاست که خود رمز دست یافتن به حیات مشترک پایدار است.

در گفتگو با زوجینی که تجربه تلخ طلاق را پشت سر گذاشته اند، بسیاری از آنها معتقد بوده و هستند که عدم کسب شناخت دقیق از یکدیگر باعث شده که حیات زناشویی شان کوتاه شده و این تجربه را در کارنامه زندگی شان ثبت کنند اما در مقابل  وقتی در یک ازدواج شناخت، موجب پیوند دو فرد شده باشد، این خانواده از استحکام و انسجام کافی برخوردار خواهد بود.

با این اوصاف است که به نظر می رسد مساله شناخت در یک انتخاب درست و موفق حرف اول را می زند و طرفین در این امر باید نهایت اهتمام را داشته باشند. خصوصا که همه ما به واقع منحصر به فرد هستیم و با وجود شباهت های فراوانی که با هم داریم، تفاوت های خاص خودمان را هم داریم. تلاش برای کسب شناخت دقیق از طرف مقابل، به ما کمک می کند که این تفاوت ها را از نزدیک ببینیم.

این معیارها را در صدر قرار دهید

نباید از نظر دور داشت كه انتخاب همسر، تصمیمی است که کل زندگی فرد و حتی فرزندانش را برای تمام عمر تحت تاثیر خود قرار می دهد چرا که ازدواج تأمین كنندة بخش عمده ای از نیازهای مادی و معنوی انسان است. بنابراین باید كمال دقت را در انتخاب همسری شایسته و هم کفو بكار گرفت. بخشی از معیارهای مهم که حتما باید در اولویت اول انتخاب مورد توجه جدی قرار گیرد و حتما بررسی شود عبارتند از:

- باورهای دینی، اعتقادی و مذهبی او شبیه به شما باشد(فقط به ایمان قلبی که وی ادعا می کند بسنده نکنید بلکه به تظاهرات رفتاردینی وی هم توجه کنید)

- خصوصیات اخلاقی مشابهی با وی داشته باشید

- شکل و شمایل ظاهریش برای شما مطلوب و مقبول باشد

- طرز ،سبک و نوع  پوشش وی را دوست داشته باشید

- شغل و حرفه وی برای تان محترم باشد و از بیان ان به دیگران احساس حقارت نکنید

- تحصیلاتش برای تان پذیرفته شده باشد

- از لحاظ ارتباط با خانواده و خویشان شبیه به شما رفتار می کند(یعنی از لحاظ درون گرایی و برون گرایی مشابه هم باشید)

- دیدگاه و نحوه ارتباطش با جنس مخالف با شما مشابهت داشته باشد(مرز بندی تان در رابطه با جنس مخالف، شبیه به یکدیگر باشد)

در کنار همه این موارد، بررسی بلوغ همه جانبه نیز ضرورت دارد.

بررسی بلوغ در امر انتخاب همسراین مولفه ها را شامل می شود

بلوغ اجتماعی: فرد موثر و فعالی در جمع خانواده و دوستان است

بلوغ اقتصادی: توانایی کسب درآمد دارد.چشم داشت به خانواده و ارث و میراث ندارد(ویژه مردان)

توانایی مدیریت مالی در خانواده را دارد(ویژه زنان)

بلوغ روانی: از لحاظ روانی دلبستگی خاصی به خانواده یا شخصی ندارد

بلوغ عاطفی: قادر به شناسایی و مدیریت هیجانات خود است و توانایی درک احساسات دیگران را دارد

بلوغ اخلاقی: به اصول اخلاقی مانند صداقت، گذشت و یکرنگی پایبند است

بلوغ جسمانی: آمادگی برقراری رابطه جنسی سالم را داشته باشد.

در رابطه با بلوغ جسمی توجه کنید که:

کشش جنسی طرف مقابل(گرم مزاجی یا سرد مزاجی) با شما هماهنگ باشد

در هنگام انتخاب مراقب باشید 

پس با این اوصاف در صورتی او را انتخاب کنید که:

- ویژگی های مثبت والدین تان را داشته و ویژگی های منفی آنها را نداشته باشد.

- همانند بهترین خواهر یا برادرتان باشد

- دوست داشته باشید از او صاحب فرزندی شوید

- از اینکه به مرور شبیه او شوید احساس بدی نداشته باشید

- او را همانطور که هست بپذیرید و دنبال تغییر وی نباشید

- او باید بتواند برای فرزندتان پدری بهتر از پدرتان یا مادری بهتر از مادرتان باشد

در نظر داشته باشید که انتخاب همسر امری پویا و چند بعدی است و در این یادداشت فقط به بخش محدودی از آن پرداخته شد.

در هنگام انتخاب همسر سعی کنید کلیه ابعاد انتخاب همسر را در نظر بگیرید  و در عین حال لازم است از همفکری با افراد امین و پخته در خانواده و از مراجعه نزد مشاوره مجرب هم بهره ببرید. امیدواریم انتخابی هوشمندانه و دقیق داشته باشید.

فرار مغزها که در ادبیات جهانی به عنوان فرار سرمایه های فکری نیز مشهور است هر از چند گاهی موضوع رسانه ها و مردم ایران می شود. فارغ از اینکه این موضوع مانند هر موضوع دیگر بیشتر برای مردم ایران سرگرمی تلگرامی بوده و بعد از نهایت یک هفته فروکش می کند در این سطور بر آنیم تا کمی جدی تر از شبکه های اجتماعی و نه کاملا علمی به آن بپردازیم که بررسی علمی نیازمند زمان ، دقت و هزینه است .

 

باز هم توهم اول بودن ایرانی ها / واقعیت چیست؟

باز هم تمامی آمارها و استدلالهای رسانه ها و مردم ایران نشان از یک خود بزرگ بینی دیگر دارد. اینکه ما ایرانی ها همه و همه با هوش ترین مردمان جهان هستیم و از طرفی به همه اجحاف شده و برای همین هر کس هم که از ایران خارج می شود خود و اطرافیان بر این باور هستند که مشمول فرار مغزها شده اند. از بی سواد و فرد معمولی گرفته تا فردی که مثلا در اینجا در یک دانشگاه نسبتا خوب فارغ التحصیل شده است.اما واقعیت چیست؟

درسال  2009  گزارش صندوق بین المللی پول براساس آمار ارئه شده دولت ایران نشان داد سالانه 150 هزار نفر از ایران مهاجرت می کنند که البته حدود 62 درصد این افراد دارای تحصیلات دانشگاهی هستند. این آمار حرفی از مغز یا نخبه بودن و یافوق العاده بودن همین 62 درصد نمی زند.بنابراین 38 درصد این مهاجران دیپلم و زیر دیپلم هستند و باقی 62 درصد می توانند در یکی از هزاران مرکز دانشگاهی بی کیفیت یا با کیفیت در شهرها و دانشگاههای مختلف تحصیل کرده باشند.در این آمار امید به یافتن کار بهتر مهمترین انگیزه این افراد معرفی شده است.[1]در این آمار حرفی نیز از نرخ بازگشت به وطن زده نشده است. 

فارغ از این آمار هنوز به صورت دقیق نمی توان رتبه بندی جهانی را در زمینه این مهاجرتها و البته کیفیت افراد مهاجر یافت. با این حال آمار انفرادی کشورها که در بخش بعدی به صورت نمونه به برخی از آنها اشاره خواهد شد نشان می دهد که لااقل بر خلاف برخی تصورات این ایران نیست که در مرکز این پدیده واقع شده است.
 
آیا توطئه ای در کار است؟ آیا فقط ایران یا کشورهای خاص فرار مغزها دارد؟

در تفسیر مهاجرت از کشورباز هم مانند سایر موارد عینک سیاسی دست به کار شده و افراد به دو تفسیر ختم می شوند. برخی معتقدند این توطئه غرب است که نخبه های ایرانی را می دزدد و برخی معتقد هستند این بی عرضگی و ظلم حکومت است که به نخبه ها روا داشته می شود و این نتیجه ایجاد می شود. برای بررسی بیشتر آمار زیر را مرور می کنیم.
اسرائیل : از زمان ایجاد اسرائیل کشوری با جمعیت بسیار محدود فقط 400 هزار نفر با مدرک دکتری اسرائیل را رها کرده و به آمریکا رفته اند.[2] اطلاعات منتشر شده توسط مجلس اسرائیل نشان می دهد که 25 درصد فارغ التحصیلان دانشگاهی اسرائیل در خارج از کشور زندگی می کنند.[3]
انگلستان : این کشور که در ذهن برخی از ما به عنوان کشوری فریبکار معرفی می شود و شاید هم یکی از مقاصد فرار مغزهای توهمی ما خطاب شود خود در مرکز خروج قرار دارد. طبق آمار تنها در دهه 2000 حدود 3 و نیم میلیون نفر از انگلستان به خارج از کشورشان مهاجرت کرده اند که اغلب آنها دارای تحصیلات دانشگاهی بوده اند.در این زمینه ایران به هیچ وجه قابل مقایسه با انگلستان نیست.[4]
آلمان : تنها در سال 2006 به تعداد 155 هزار نفر نیروی تحصیل کرده از آلمان به آمریکا و کانادا و استرالیا مهاجرت کرده اند.[5]
پرتغال : طبق آمار پرتغال در سالهای اخیر جدود 20 درصد از جمعیت مفید و تحصیل کرده خود را از طریق مهاجرت به خارج از دست می دهد.[6]
لهستان : آمار منتشر شده بانکها نشان می دهد که 65 درصد جوانان لهستانی این کشور را به مقصد کشورهای خارجی ترک می کنند.[7]
مالزی : بین سالهای 2006 تا 2008 حدود 305 هزار نفر از مالزی مهاجرت کرده اند. اغلب این افراد به چین ، هنگ کنگ و یا سنگاپور مهاجرت کرده اند[8] آمارها نشان می دهد که کاهش 3 درصدی رشد اقتصادی مالزی می توان از اینجا نشات گرفته باشد[9]  [نتیجه تصویری برای فرار مغزها]
 
چرا فرار مغزها اتفاق می افتد؟

تقریبا تمامی آمار منتشر شده کشورهای مختلف نشان می دهد که علت اصلی مهاجرت افراد از جمله افراد تحصیل کرده ( که ما اصرار داریم همه را مغز بنامیم ) امید به یافتن شرایط کاری بهتر است.آماری در زمینه اینکه افراد مهاجر آیا واقعا به آرزوی خود می رسند و اینکه در کشور مقصد چه اتفاقی برایشان می افتد دیده نشده است.بنا براین می توان شرایط اقتصادی و اشتغال را در این زمینه عامل اصلی دانست.با این حساب نتایج زیر می تواند فرضیه ای برای تحقیقات بیشتر باشد:
 
کشورهای بزرگ با جمعیت کمتر :کشورهایی که نسبت جمعیت به وسعت کمتری دارند مقاصد خوبی برای مهاجرت از چمله مهاجرت افراد تحصیل کرده باشند. آمارها نیز نشان می دهد که کشورهای کانادا ، استرالیا و تا حدی آمریکا در زمینه جذب این افراد پیشتاز هستند. البته این موضوع سابقه ای 200 ساله در این کشورها دارد و چیز جدیدی هم نیست.این کشورها هنوز هم ظرفیت بالایی برای جذب افراد دارند.به عنوان مثال استرالیا با 5 برابر وسعت ایران جمعیتی کمتر از 23 میلیون دارد.
 
کشورهایی با رشد اقتصادی بالاکشورهایی رشد اقتصادی بالاتری از جمعیت خود دارند می توانند مقصدی برای ورود افراد باشند. در سالهای اخیر چین ، سنگاپور و هنگ کنک افراد زیادی را به خود جذب کرده اند.
 
کشورهای مرفه کشورهایی که وضعیت تجمعی اقتصادی خوبی داشته ( به دلیلی رشد سالهای قبل ) و از سطح رفاه نسبی بالایی برخوردار هستند مقصد بسیاری افراد برای مهاجرت هستند چرا که این کشورها مظهر زندگی بهتر هستند. ورودی کشورهایی حتی مثل قطر در این زمینه قابل توجه است. بنابراین کشورهای آمریکا یا کانادا یا کشورهای غربی می توانند مقصد خوبی برای مهاجرت باشند.
 
کشورهایی با رتبه دانشگاهی بالاکشورهایی با بهترین دانشگاهها و رتبه های علمی بالا مورد توجه افراد تحصیل کرده هستند. افرادی که تحصیلات بالایی دارند و می خواهند ادامه تحصیل دهند برای اسم و رسم و جاذبه هم که شده آرزو دارند به کشورهایی همچون آمریکا و سپس انگستان مهاجرت کنند. این جاذبه ایشان راجذب کرده وبعدازفارغ التحصیلی اگر این افراد کاری در همانجا پیدا کرده باشند به دلیل قطع ارتباطشان با کشور خود به احتمال زیاد در آن کشور خواهند ماند.
 
برند لذتبخش زندگی درکشوری اسم ورسم داربرند زندگی در کشورهای پیشرفته نیز عامل دیگری است. این موضوع باعث شده تا صرف زندگی در کشورهای پیشرفته ( ولو در وضعیتی بدتر از کشور خود ) به عنوان عاملی درونی و الیته بیشتر بیرونی موجب مهاجرت به کشورهای پیشرفته شود. افرادی که در کشور خود با شاه فالوده نمی خورند در کشورهای پیشرفته پست ترین کارها را انجام داده ولی دم بر نمی آوردند.

 علل فرار مغزها/ از ژست های دروغین و سو استفاده گران تا مظلومین و محققین

۱- ژست های دروغین مغز بودن

موضوعی که در فرار مغزها دیده می شود ژستهای دروغین است. در بسیاری از موارد افرادی که بویی از مغز نبرده مهاجرت خود را به عنوان فرار مغزها جلوه داده و خود نیز آن را باور می کنند. در این زمینه می توان افرادی که به خارج مهاجرت می کنند را در دسته های زیر نشان داد. البته دلایل گفته شده قبلی برای خروج برای همه این افراد صدق می کند.

     ۲.عاشقان برند دانشگاهی

ایشان افرادی هستند که قبل از اتمام تحصیلات اقدام برای خروج می کنند.از این نوع افراد در دانشگاههایی مانند شریف ، امیر کبیر و علم و صنعت و. . . . دیده می شود. ایشان حتی منتظر فارغ التحصیلی نمی مانند و به فکر ماندن و به اصلاح خدمت کردن نیستند و اساسا به خدمت اعتقادی ندارند.این افراد غالبا جاذبه زندگی در کشور پیشرفته و با دانشگاه بهتر را انتخاب کرده و می گویند چرا نباید بروم ؟ من در کشورم جا نمی شوم و عمرم هدر شده و تلف می شود و احتمالا هم مرا جایی راه نمی دهند پس ابتدا به ساکن باید بروم.بسیاری از این افراد به ملیت خود نیز اعتقاد زیادی ندارند و این موضوع برایشان مهم هم نیست. در رتبه بندی های علمی الزاما این افراد جلوتر از افرادی که در ایران می مانند و استادی در بهترین دانشگاهها می شوند نیستند. لیست یک درصد برتر دانشمندان در هر رشته می تواند این موضوع را بیشتر باز کند.این افراد لازم هم باشد برای رسیدن به آرزوی خود ملیت کشور دیگر را قبول کرده و حتی به هنجارهای مذهبی خود نیز پشت می کنند. مهم آرزوست.برای جذب و نگهداری این افراد کاری نمی توان کرد.

     ۳.افرادی که شرایط برایشان فراهم نیست

برخی دوست دارند بمانند و اولویتشان کشور خودشان است. افرادی که بعد از اتمام تحصیلات و نیافتن کار مناسب آرزوهایشان اقدام به خروج می کنند.به این افراد ظلمی نمیشود ولی در اینجا به آرزو و خواسته خود نمی رسند و می خواهند شانس خود را برای خروج امتحان کنند. این افراد با داشتن امکانات و شغل مناسب قابل نگهداری هستند.

     ۴.کسانی که به ایشان ظلم شده

دسته سوم افرادی که به ایشان ظلم شده و برای همین کاری در شان خود نمی یابند و به کشور خود پشت می کنند.این افراد به حق و با بغض کشور خود را ترک می کنند.این نقطه بسیار محل تامل برای حکومت و دولت است.پارتی بازی ، باند بازی ، سیاسی کاری و فامیل بازی عامل اصلی این نوع از مهاجرت است.

     ۵.کسانی که میروند تا بازگردند

برخی مهاجرت می کنند که برگردند. بسیاری از افراد می روند اما باز می گردند. تمامی خروجی یک کشور را نباید خروجی بی بازگشت دانست. برخی می روند برای کار بهتر. به ایشان ظلمی هم نشده. کشور خود را هم دوست دارند. به محض بهتر شدن شرایطشان باز خواهند گشت. برخی نیز برای ادامه تحصیل می روند و قصد بازگشت دارند.برای این دسته از خروج ها هیچ جای نگرانی نیست. تجربه ایشان اگر اضافه شده باشد به درد کشور خواهد خورد.

    ۶.افرادی که از امکانات کشور سکوی پرتاب می سازند

بدترین دسته افراد خارج شده از نوع بدون بازگشت افرادی هستند که با امکانات کشور می روند و نمی آیند. این افراد در حالی که در کشور خود پروش می یایند و با امکانات کشور خود رشد می کنند و به مدارج بالای علمی میرسند از آنجا که در کشورهای پیشرفته تر ایشان را جذب خواهند کرد اقدام به خروج کرده و به تلاشها و امکانات کشور خود پشت می کنند. افرادی که با هزینه دولت بورس ایران می شوند و بر نمی گردند ، افرادی که برای فرصت مطالعاتی می روند و با خارج آشنا می شوند و از کمک کشور خود برای ارتقا و بازگشت سو استفاده می کنند و با یک پیشنهاد از طرف خارجی و یا خود با اشتیاق به کشور خود پشت می کنند.برای این افراد هیچ کاری نمی توان کرد و اصلا اشکال این است که برای ایشان کاری صورت گرفته است. این افراد به هیچ وجه نباید مورد توجه باشند هرچند که اغلب به دلیل زرنگی بالا با حالتی طلبکارانه از ملت و کشور خود نیز طلبکارند چرا که اگر زرنگ نبودند نمی توانستند امکانات کشورشان را برای خود سکوی پرتاب کنند.
 


[1] "Iran Faced With Growing Brain Drain: Report". Payvand.com. Retrieved 2013-12-18.
[2] "Israel’s brain drain worsening - Israel News, Ynetnews". Ynetnews.com. 1995-06-20. Retrieved 2013-12-18.
[3] "Educational body: Israeli academia's future bleak - Israel News, Ynetnews". Ynetnews.com. 1995-06-20. Retrieved 2013-12-18.
[4] British ‘brain drain’: Young talent quits UK for warmer economic climates — RT News". Rt.com. 2013-01-23. Retrieved 2013-12-18.
[5] Paterson, Tony (2007-06-01). "German brain drain at highest level since 1940s". London: The Independent. Retrieved 2008-06-01.
[6] Jornal de Notícias Archived September 21, 2007, at the Portuguese Web Archive Archived copy at the Portuguese Web Archive (October 28, 2005).
[7] Special report: Finance for Poles in Britain. Jo Thornhill, Mail on Sunday, reports from Warsaw. November 4, 2007.
[8] Malaysia's Brain". Asia Sentinel. 2010-02-18. Retrieved 2011-04-28.
[9] "Social injustice main cause of country's brain drain". Malaysian Insider. 2011-04-28. Retrieved 2011-04-28.

به گزارش فرقه نیوز، نشانه‌های ظهور، از جذاب‌ترین و پرطرفدارترین و درعین‌حال از آسیب‌پذیرترین بخش‌های معارف مهدوی است. اختصاص بخش عمده‌ای از روایات مهدویت به این موضوع، بهترین گواه بر این مسئله است. این جذابیت از سویی باعث افزایش اقبال عمومی به این مسئله و در نتیجه اصل اندیشه مهدویت می‌شود، اما از سوی دیگر، افزون بر ایجاد زمینه برای ورود خرافات، طمع شیادان و مدعیان دروغین را برای جعل و تحریف روایات، دو چندان می‌کند. ازاین‌رو، نظر به فقدان پژوهش‌های مستند در این زمینه، شایسته است با انجام تحقیقات مبتنی بر اصول و قواعد فهم حدیث و با جداسازی مطالب مستند از غیر مستند، علاوه بر پالایش معارف مهدویت از خرافات، زمینه‌های سوءاستفاده از این موضوع از میان برداشته شود. در این مقاله کوشیده خواهد شد تا ابعاد مختلف قیام یمانی که از نشانه‌های حتمی ظهور امام مهدی است، به‌صورت مستند بررسی شود.

فرقه نیوز-بخش مدعیان دروغین،  در ادامه بخش سوم نقد و بررسی ادعاهای احمدالحسن یمانی را میخوانیم.

برای مشاهده بخشهای قبلی این یادداشت از طریق لینکهای زیر اقدام کنید.

تحریف نظر دانشمندان شیعه

طرفداران احمد حسن استخاره را یکی از دلائل حقانیت وی می دانند و مدعی اند هر کس در حقانیت وی تردید دارد می تواند با قرآن استخاره کرده و از این طریق به حقانیت او پی ببرد آن ها در این باره متنی را از کتاب غیبت شیخ طوسی می آورند.

می نویسند: آیا با استخاره به قرآن می توان حجت الهی را شناخت و آیا این موضوع در روایات اهل بیت(علیهم السلام) سابقه ای دارد؟

علی بن معاذ گفت: من به صفوان بن یحیی( از بزرگان صحابه امام موسی کاظم) گفتم چگونه بر امامت علی بن موسی الرضا یقین پیدا کردی؟ گفت: نماز خواندم و دعا کردم و استخاره نمودم و یقین یافتم.[1]

طرفداران احمد حسن مدعی هستند مطابق نقل یاد شده صفوان بن یحیی که از بزرگان صحابه امام موسی کاظم(علیه السلام) است بر اساس استخاره به امامت امام رضا(علیه السلام) یقین پیدا کرد و از آن جا که او از بزرگان اصحاب امام موسی کاظم است بنابر این چنین روشی مورد تایید ائمه(علیهم السلام) بوده است و بلکه امام رضا این کار او را تایید فرمودند.

در حالیکه: از جملات نقل شده توسط مروجان احمد حسن چنین برداشت می شود که شیخ طوسی در کتاب الغیبه خود چنین گزارش کرده که صفوان بن یحیی با استخاره به امامت امام رضا(علیه السلام) یقین پیدا نموده است و امام رضا این کار او را تایید فرمودند هم چنان که شیخ طوسی نیز بر اصل این ماجرا و کار صفوان مهر تایید نهاده است. اما با رجوع به کتاب الغیبه روشن می شود که حقیقت ماجرا درست عکس آن است یعنی شیخ در مقام رد دلایلی که واقفه بر مهدویت امام موسی بن جعفر(علیهم السلام) اقامه کرده اند چنین نوشته است که یکی از واقفه به نام ابو محمد علی بن احمد العلوی الموسوی در کتابی با نام((فی نصره الواقفه)) روایاتی را گرد آوری کرده که بر اساس آنها موسی بن جعفر(علیهم السلام) امام قائم موعود است.

نویسنده آن کتاب در مقام طعن بر کسانی که معتقد به امامت امام رضا بودند و مهدویت امام موسی بن جعفر را نفی نمودند ماجرای صفوان را نقل کرده است و درصدد اثبات این معنی بوده است که صفوان به نزاع برخواست و مهدویت امام موسی کاظم(علیهم السلام) را انکار کرد خودش دلیل معتبری بر امامت امام رضا(علیه السلام) نداشت بلکه با استخاره به آن حضرت اعتقاد پیدا نمود.

شیخ طوسی پس از نقل این ماجرا می نویسد: در این گزارش فقط سرزنش کسی است که در امر اعتقادات تقلید کرده است تازه اگر هم این عمل صحیح باشد هیچ دلیلی و حجتی برای دیگران نیست علاوه بر این که این مطلب از کسی ذکر شده است که بخاطر فضل و زهدش مقام و منزلتی فوق این گونه نسبت ها دارد بنابراین چطور برای او درست است که در مساله ای علمی به مخالف بگوید که بخاطر استخاره به امامت ایشان معتقد شدم مگر اینکه بگوییم وی معتقد بوده است که شخص سوال کننده در درجه ای از بلاهت و نادانی است که ابلهی اش موجب خروج از دایره تکلیف شده، اگر چنین باشد معارضه و بحث ساقط است.[2]

بر این اساس روشن شد که اولا مروجان احمد حسن مخاطب را فریب داده اند و با تقطیع ماجرا نتیجه ای کاملا عکس مقصود شیخ طوسی را به خواننده القا کرده اند.

ثانیا ناکار آمد بودن روش استخاره برای شناخت امام حتی برای نویسنده واقفی کتاب یادشده و بلکه برای عموم مخاطبان او در آن زمان آشکار بوده و به همین دلیل او کوشیده با انتساب این کار به صفوان شخصیت او را خرد کند.

ثالثا شیخ طوسی نیز نکته پیش گفته را تایید کرد و مدعی شده است هر کس بخواهد با استخاره امام خود را بشناسد غافل و بلکه ابله است.

رابعا اگر ما از تمام اشکالات یاد شده صرف نظر کنیم و فرض را بر این بگیریم که واقعا صفوان بن یحیی با استخاره به امامت امام رضا ایمان آورده باشد رفتار او به این دلیل که معصوم نیست برای ما حجت نیست و نمی تواند مبنای اعتقاد و عمل قرار بگیرد مگر اینکه رفتار او را امام معصوم صریحا تایید نموده باشند در حالی که در مورد ماجرای یاد شده نه دلیلی وجود دارد که امام رفتار صفوان را صریحا تایید کرده باشند و نه می توان اثبات کرد که این کار در منظر امام بوده است و امام با سکوت خود کار او را تایید فرموده اند. بنابراین حتی اگر ماجرای یاد شده را واقعی بدانیم باز  هم نمی توان به استناد آن حجیت تمسک به استخاره برای امامت را اثبات نمود.

ناتوانی در فهم معنی حدیث

طرفداران احمد حسن در مقام استدلال بر مدعای خود گاه مرتکب اشتباهات بزرگی شده اند که در بهترین فرض ها علتی جز بی بهره بودن آنان از حداقل دانش ادبیات نمی تواند داشته باشد به عنوان نمونه در برخی موارد آن چه را نویسنده ای برای شرح یک روایت در ادامه روایت نوشته جزو حدیث پنداشته اند و آن را جزو دلایل حقانیت احمد حسن محسوب کرده اند و گاه به دلیل ناتوانی در ترجمه درست یک حدیث آن را دلیلی بر صحت مدعای خود فرض کرده اند.

می نویسد: امام موسی بن جعفر(علیه السلام) : ... و كل قائم من ولده من بعده مهدي قد هداهم اللّه عزّ و جلّ ذكره، و هدى‏ بهم‏ عباده‏ إليه سبحانه، فهم الائمة المهديّون و العباد الصالحون الذين ذكرهم اللّه في كتابه أنه يورثهم الارض و هو لا يخلف الميعاد[3]

طرفداران احمد حسن مدعی هستند بنابر فرمایش امام موسی بن جعفر(علیه السلام) امام مهدی(علیه السلام) فرزندانی دارد که مهدی هستند و در نتیجه این روایت یکی از دلایلی است که اندیشه وجود مهدی هایی از نسل امام مهدی(علیه السلام) را تایید می کند. در حالی که بر خلاف القاء طرفداران احمد حسن مطلب بالا اساسا حدیث نیست و سخن قاضی نعمان مغربی نویسنده کتاب است که در ادامه فرمایش امام موسی بن جعفر و برای توضیح آن آمده است. طرفداران احمد حسن از فرط بی سوادی آن را بخشی از حدیث قلمداد کرده اند:

متن کامل کتاب بدین قرار است: عبد الرحمن بن بكار الأقرع القيرواني، قال: حججت، فدخلت المدينة، فأتيت مسجد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله، فرأيت الناس مجتمعين على مالك بن أنس يسألونه و يفتيهم. فقصدت نحوه، فاذا أنا برجل و سيم حاضر في المسجد و حوله حفدة يدفعون الناس عنه، فقلت لبعض من حوله: من هذا؟

قالوا: موسى بن جعفر.

فتركت مالكا، و تبعته، و لم أزل أتلطف حتى لصقت به، فقلت:يا ابن رسول اللّه إني رجل من أهل المغرب من شيعتكم و ممن يدين اللّه بولايتكم.قال لي: إليك عني يا رجل، فانه قد وكّل بنا حفظة أخافهم عليك.قلت: باسم اللّه، و انما أردت أن أسألك.فقال: سل عما تريد؟ قلت: إنا قد روينا أن المهدي منكم، فمتى يكون قيامه، و أين يقوم؟

فقال: إن مثل من سألت عنه مثل عمود سقط من السماء رأسه من المغرب و أصله في المشرق، فمن أين ترى العمود يقوم إذا اقيم؟

قلت: من قبل رأسه.

قال: فحسبك، من المغرب يقوم و أصله من المشرق و هناك يستوي قيامه و يتم أمره.

و كذلك كان المهدي عليه السلام و نشأته بالمشرق ثم هاجر الى المغرب، فقام من جهته. و بالمشرق يتم أمره، و يقوم من ذريته من يتم اللّه به ذلك فيما هناك، و يورثه الأرض كما قال عزّ و جلّ في كتابه المبين: «وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ»^[4] و كله ينسب الى المهدي عليه السلام لانه مفتاحه و بدعوته امتدّ أمره، و كل قائم من ولده من بعده مهدي قد هداهم اللّه عزّ و جلّ ذكره، و هدى‏ بهم‏ عباده‏ إليه سبحانه، فهم الائمة المهديّون و العباد الصالحون الذين ذكرهم اللّه في كتابه أنه يورثهم الارض و هو لا يخلف الميعاد.

عبد الرحمن بن بکار می گوید پس از بجا آوردن حج وارد مدینه شدم و به مسجد النبی رفتم. گرد مالک بن انس حلقه زده بودند و از او سوال می کردند و او پاسخ می داد در آن حال مردی زیبا را در مسجد دیدم که اطرافش را عده ای گرفته بودند و مردم را از دور او جمع می کردند از برخی از آن ها پرسیدم این کیست؟ گفتند موسی بن جعفر است من مالک را رها کرده بدنبال او حرکت کردم و پیوسته به او نزدیک می شدم تا این که به او چسبیدم عرض کردم ای پسر رسول خدا من از شیعیان شما و از اهل مغرب هستم که به ولایت شما دین داری خدا را می کنم به من فرمودند از من دور شو چرا که بر ما نگهبانانی نهاده شده که از آن ها بر تو بیم دارم گفتم بسم الله من تنها از شما پرسشی دارم فرمودند بپرس عرض کردم برای ما روایت شده که مهدی از شماست او کی و از کجا قیام می کند؟ فرمودند: مثل او مثل عمودی است که از آسمان فرود آمده باشد که سرش از مغرب و ریشه اش از مشرق باشد در این حال وقتی عمود بپا شد تو آن را از کجا می بینی گفتم از سمت سرش فرمودند همین بای تو کافی است او از مغرب بپا می خیزد در حالی که ریشه اش از مشرق است و آن جا قیامش استوار می شود و امرش به سرانجام می رسد و از نسل او کسانی خواهند بود که خداوند در آن جا به سبب آن ها این امر را به سرانجام خواهد رساند و زمین را به آن ها ارث خواهد داد هم چنان که خداوند در کتاب مبین اش فرموده است: وما در زبور پس از ذکر نوشتیم که زمین را بندگان صالح من به ارث می برند. وتمام این ها به مهدی نسبت داده می شود چرا که او کلید آن است و با دعوت او کارش استمرار پیدا کرد و تمام قائم های از فرزندان او مهدی هستند که خداوند بلند مرتبه آن ها را هدایت کرده است و بندگانش را بوسیله آن ها به سوی خود هدایت کرد پس آن ها امامان هدایت شده اند و بندگان صالحی هستند که خداوند آنان را در کتاب خود یاد کرده که زمین را به آنان ارث می دهد و او خلف وعده نمی کند.

با دقت در متن روشن می شود که از جمله(( وکذلک کان المهدی...)) سخن نویسنده کتاب است چرا که در عبارت های پیش از آن که فرمایش امام موسی بن جعفر است از افعال مضارع استفاده شده است((یقوم، یستوی، یتم)) اما در ادامه از افعال ماضی استفاده شده است در حالی که مسلما در زمان امام موسی بن جعفر امام مهدی هنوز متولد نشده بودند بنابراین نمی توان پذیرفت امام موسی بن جعفر فرموده باشند« امام مهدی در مشرق نشو و نما پیدا کردند و به مغرب هجرت کردند ودر آنجا قیام کردند و...» بنابراین عبارت کذلک کان المهدی... توضیحاتی است که نویسنده کتاب برای تفسیر فرمایش امام ارائه کرده است.

فرقه نیوز-بخش مدعیان دروغین، در قسمت اول این یادداشت به ادعاهای احمدالحسن و شیوه نقد این جریان منحرف پرداختیم در ادامه قسمت دوم را به محضر شما مخاطبان گرامی تقدیم می کنیم.

روایت نخست:

وی به اشکال تقطیع روایت نخست و عدم ذکر ادامه روایت که نام یاران بصری امام مهدی را علی و محارب بیان کرده است دو پاسخ داده است.

پاسخ اول

این کار تقطیع نیست بلکه آوردن موضع شاهد است در حالیکه تقطیع روایت و اکتفا به موضع شاهد زمانی درست است که نویسنده در صدد القای مطلب خلاف به مخاطب نباشد اما در این جا طرفداران احمد حسن تنها به تقطیع یک روایت و آوردن شاهد اکتفا نکرده اند بلکه با آوردن آن در کنار روایتی دیگر در صدد این بوده اند که به مخاطب بباورانند آن کسی که در این روایت به عنوان اولین یار امام از بصره معرفی شده است همان کسی است که در روایت دیگر با نان احمد معرفی شده و این چیزی جز تقطیع به قصد تخریب مخاطب نیست.

پاسخ دوم

دومین پاسخ نویسنده یاد شده این است که روایت مورد نظر در کتاب بشارة الاسلام و الزام الناصب با تفاوت های بسیاری نقل شده است و همین باعث می شود به اسامی و شهرهایی که در این روایت آمده نتوان اعتماد کرد وی در ادامه این اشکال را مطرح کرده است که با این اوصاف چگونه احمد حسن به این روایت اعتماد کرده است و در پاسخ مدعی شده است احمد حسن وصی پیامبر گرامی اسلام است و از پدران گرامی اش این روایت را نقل کرده است و او به آن چه پدرانش فرموده اند از دیگران آگاه تر است.

در پاسخ این سخن مضحک به همین نکته بسنده می کنیم که این روایت و امثال آن دلایل حقانیت احمد حسن است و او می کوشد با ارائه این روایات حقانیت خود را اثبات کند بنابراین بدون اثبات صحت این ادله و امثال آن نمی توان از وصایت او سخن گفت به تعبیر دیگر اگر کسی وصایت احمد حسن را پذیرفته باشد دیگر بحث از این حدیث و امثال آن برایش لغو است و اگر به وصایت او باور نداشته باشد میانه بحث نمی توان از وصایت احمد حسن به عنوان یک دلیل استفاده کرد.

روایت دوم:

نویسنده یاد شده درباره روایت دوم مدعی شده است که منبع مورد استناد ما در این استدلال کتاب دلائل الامامه نبوده بلکه کتاب بشارة الاسلام است و نویسنده کتاب بشارة الاسلام این روایت را نه از دلائل الامامه بلکه از غایة المرام نقل کرده است و در آن احمد بن ملیح وجود ندارد بلکه متن حدیث بدین صورت است(( ومن البصره عبدالرحمن بن الاعطف بن سعد و احمد و ملیح و حماد بن جابر)) و از آن جا که نویسنده غایة المرام در قرن11 زندگی میکرده است اعتبار نقل او از نقل کتاب دلائل الامامه توسط نویسندگان معاصر تصحیح شده بیشتر است. و به تعبیر دیگر چه بسا نسخه ای از دلائل الامامه نزد نویسنده غایة المرام بوده که در آن احمد و ملیح بوده است و از این رو به نقل نویسنده غایة المرام اعتماد بیشتری وجود دارد. در نقد این دفاع ناشیانه به همین نکته اکتفا می کنیم که اساسا این روایت در کتاب غایة المرام وجود ندارد بلکه در کتاب المحجة فیما نزل فی القائم الحجه که از دیگر مولفات سید هاشم بحرانی است وجود دارد و این کتاب احتمالا در آخر کتاب غایة المرام چاپ شده بوده و نویسنده بشارة الاسلام روایت مورد نظر را از کتاب المحجه نقل کرده و به دلیل چاپ شدن آن در انتهای کتاب غایة المرام نسبت داده است به هر تقدیر فارق ازنکته یاد شده با مراجعه به متن کتاب المحجه که توسط محمد منیر میلانی تصحیح شده روشن می شود که در نسخه اصلی کتاب المحجه هم احمد بن ملیح وجود دارد.

مصحح این کتاب آن را از روی نسخه ای که در کتاب خانه آیت الله العظمی مرعشی وجود دارد و در زمان مولف نوشته شده تصحیح کرده است و جالب این که کاتب این نسخه در انتها چنین نوشته است((بلغ تصحیحا من اوله الی آخره علی نسخه مصنفه دام ظله ومتعه تعالی به طویلا بالیوم الثانی والعشرین من شهر الحج سنه الرابعه و الماه و الالف)).

بنابراین نسخه مورد نظر از روی نسخه مولف و در زمان حیات مولف نوشته شده است و در صحت آن تردیدی نیست و در نتیجه در این که در دلائل الامامه ای که نزد سید هاشم بحرانی بوده نیز متن اصلی حدیث احمد بن ملیح بوده است هم چنان که در دلائل الامامه موجود نیز به همین صورت است نمی توان تردید کرد.

ادامه دارد...