کلید بخشش خداوند در شب های قدر !

شبی که در آن قرار گرفته ایم، شب دوم از شب های با ارزش و نورانی شب قدر است. شبی که اگر تلاش کنیم به فرمایش مکتب دین و اهل بیت علیهم السلام، ان شاء الله گناهان بخشیده می شود، سرنوشت ها زیبا نوشته می شوند.

در شب هایی قرار داریم که خدا خوب نوازش می کند: «إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ التَّوَّابینَ وَ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرینَ» (بقره/222)

خوش به حال ما بندگان، ما بنده هایی که دوست داریم پاك شویم و توبه واقعی کنیم، خدا اینقدر به این دسته بندگان نوازش و محبت دارد که اگر این محبت را با تمام وجودمان حسش کنیم، لحظه ای درنگ نخواهیم کرد؛ حدیث داریم خدای مهربان می فرماید: من ناله گنهكار را از تسبیح تسبیح كنندگان بیشتر دوست دارم.

در روایتی زیبا است که حضرت موسی به خدا گفت: «یا اله العالمین» ای خدای علما و دانشمندان، جواب آمد: لبیك! عرض كرد ای خدای عبادت كنندگان! جواب آمد: لبیك! گفت: ای خدای گناهكاران، چند بار جواب آمد: لبیك لبیك! عرض كرد: خدایا، برای خدای علما و عبادت كنندگان یكبار لبیك گفتی، اما برای خدای گناهكاران چند بار لبیک گفتی؟ فرمود: ای موسی! عالم به علمش و عابد به عبادتش دلخوش است. اما بنده گناهكار جز من كسی را ندارد. او را باید بیشتر نوازش كرد.

شبی که عفو عمومی صادر می شود

یكی از مواردی كه باعث می ‌شود ما شب ‌های قدر خیلی بهره بگیریم، گذشتن از همدیگر است. از امام رضا (علیه السلام) حدیث داریم كه در شب قدر عفو عمومی صادر می شود مگر برای دو مؤمنی كه با هم قهر هستند و كدورت دارند، خدا می فرماید: به پرونده این دو بنده تا وقتی آشتی نکنند، مهر عفو و بخشش خورده نمی شود.

در قرآن کریم در این باره می خوانیم: «وَ لْیعْفُواْ وَلْیصْفَحُواْ أَلاَ تُحِبُّونَ أَن یغْفِرَ اللَّهُ لَکمْ؛ و باید عفو کنند و گذشت نمایند. مگر دوست ندارید که خداوند بر شما ببخشاید؟» (نور: 22)

در زندگی اجتماعی، ناگزیر از مشاهده برخی رفتارهای ناخوشایند از سوی دیگران هستیم. بدیهی است که اگر در برابر بسیاری از این رفتارها، شیوه عفو و گذشت در پیش نگیریم پیوسته باید در حال درگیری و مشاجره با دیگران بسر ببریم، که این امر موجب دلخوری شده، زندگی را به کام ما تلخ و ناگوار خواهد نمود.

بر اساس آیه ای که بیان شد، یکی از موجبات عفو خداوند از بندگان، گذشت بندگان از یکدیگر است؛ چنان که در آیه شریفه یادشده، پس از دستور به عفو و گذشت انسان ها از یکدیگر، آن را در عفو خداوند از آنها که یکدیگر را عفو کردند، اثرگذار می داند و می فرماید: «مگر دوست ندارید که خداوند بر شما ببخشاید؟»

در حقیقت می توان گفت که بخشیدن خطای دیگران، کلید بخشش خداوند در شب های قدر است... گریه و دعا و ناله و خواندن دعا و مناجات خیلی خوب است اما نکتهی اصلی برای بهره برداری واقعی از این شب ها این است که بیائیم یکدیگر را به خاطر شبهای قدر ببخشیم چرا که اگر کینه سیاه و آلوده باشد هرگز دعا قبول نمی شود بنابراین همدیگر را به خاطر این شبهای قدر ببخشیم.

بر پایه دعای ابوحمزه ثمالی که این شب ها در نیمه های شب زمزمه اش می کنیم، میان عفو ما از یکدیگر با عفو خداوند از ما، رابطه معناداری هست و امام سجاد علیه السلام در مقام اشاره به این نکته که عفو ما از یکدیگر، عفو خداوند از ما را در پی دارد، می فرماید: «اللهم اِنَّک اَنْزَلْتَ فی کتابِک اَن نَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمْنا وَ قَدْ ظَلَمْنا اَنْفُسَنا فَاعْفُ عَنّا، فَاِنَّک اَولی بذلِک مِنّا؛ خدایا! تو در کتابت [قرآن چنین] نازل کردی که ما از هر که در حق ما ستم و بدی نموده است، درگذریم و ما در حق نفس خود، ستم نمودیم؛ پس ما را ببخش که تو در این عفو و بخشش از ما سزاوارتری.»

منابع:

برنامه سمت خدا؛ خیر و بركت در زندگی؛ بیانات حجت الاسلام والمسلمین فرحزاد

بیانات حجت الاسلام قرائتی در درس هایی از قرآن

این شب هارا به سادگی از دست ندهیم؛ سایت دورنا نیوز

کودکان در شب فرشته ها !

شب های قدر در ماه مبارک رمضان، از جایگاه بسیار بالایی برخوردار هست و اکثر افراد تمایل دارند که این شب ها را در مساجد سپری کنند و به دعا و راز و نیاز با پروردگارشان بپردازند. اما والدینی که فرزندان کوچک و خردسال دارند، چگونه باید از این شب ها استفاده ببرند؟ آیا فرزندان را به زور همراه خود ببرند یا در منزل بنشینند و دعا کنند؟ کدام راهکار، راهکار مناسبی است برای اینکه فرزندان نیز جایگاه این شب را درک کنند؟

کودکان تقلیدگر 

کودکان به ویژه کودکان خردسال تر و کوچک تر، الگو برداران و مشاهده گران بسیار توان مندی هستند. آنها رفتارهایی را از خودشان نشان می دهند که در والدینشان دیده اند. مسلما اولین و مهم ترین اصل برای اینکه فرزندانمان را با مناسک مذهبی و دینی آشنا کنیم، این است که آداب مذهبی را در حضور آنها به جای بیاوریم. 

آماده سازی 

یکی از اقداماتی را که والدین بهتر است در زمینه آموزش مفهوم شب قدر انجام بدهند این است که آنها را آماده کنند. برای

 آماده سازی ذهن کودکان می توان از چند روز قبل راجع به این مراسم و نحوه برگزاری آن و این که چه کارهایی را می خواهید در آن شب انجام بدهید، صحبت کنید. 

صبر کن، ایست 

تخت گاز رفتن برخی از والدین و در واقع سخت گیری کردن آنها، می تواند بسیار مضر هم باشد. اگر والدین کاری کنند که فرزندشان به زور بخواهد مراسم مذهبی را انجام بدهد، بالاخره خسته و دلزده     می شود و نهایتا از انجام آن طفره می روند. به همین صورت هم اگر والدین بدون درنظر گرفتن خستگی فرزندشان بخواهند شب های قدر را تا صبح در مساجد بمانند می توانند باعث خستگی و دلزدگی فرزندشان نسبت به این مسلک مذهبی شوند. 

پله پله تا خدا 

والدین باید آموزش آداب مذهبی را گام به گام به فرزندشان بدهند. اگر دوست دارید که شب های قدر را بیدار بمانید، چند راهکار وجود دارد. شما می توانید به فرزندتان توضیح بدهید و ذهن او را نسبت به این عمل، آگاه کنید و بعد بگذارید خودش تصمیم بگیرد که آیا دوست دارد با شما بیاید یا نه؟ راهکار دیگه این هست که در منزل بمانید و شب زنده داری خود را در منزل به جا بیاورید.توقع نداشته باشید که فرزند کوچک شما که هنوز توانایی بیدار ماندن را ندارد، بتواند شما را تا سحر در مراسم شب زنده داری همراهی کند. 

خوراکی های جذاب 

اگر فرزندتان خودش تمایل داشت که شما را همراهی کند حتما برایش خوراکی ها و اسباب بازی های جذابش را بیاورید. با این کار می توانید او را سرگرم کنید و همچنین از خسته شدنش پیشگیری کنید. 

قصه و داستان، شعر و حدیث 

بهترین شیوه آموزش ها به کودکان، به ویژه کودکان زیر 7 سال، آموزش های غیر مستقیم است. حتما از قبل از ماه رمضان برای فرزندان، شب های قدر را در غالب قصه و داستان و شعر و بیان احادیث در این زمینه، توصیف کنید. 

خواندن سوره قدر 

با فرزندتان کار کنید تا بتواند سوره قدر را حفظ کند و بعد از حفظ کردنش حتما توضیح و تفسیری از این سوره در حد فهم فرزندتان بیان کنید. 

مسابقه نقاشی 

شما می توانید قبل از فرا رسیدن این شب ها، مسابقه ای را در خانه ترتیب بدهید. ابتدا موضوع سوره و شب قدر را برای فرزندتان بیان کنید و بعد یک مسابقه نقاشی در این زمینه ترتیب بدهید. 

جایزه فراموش نشود 

اگر فرزندتان توانست در شب های قدر بیدار بماند، بهتر است که به او هدیه ای داده شود و او را تشویق به انجام این عمل در سالهای آینده کنید.  

خدا جایزه می دهد 

ذکر فرستادن هم می تواند اثر بخش باشد از قبل اذکاری را که برای کودکتان راحت تر است را به او یاد بدهید و بگویید که می تواند در شب قدر این اذکار را بگوید و آرزویش را به خدا بگوید و اگر خدا صلاح دانست به او جایزه می دهد. 

قبل از جایزه دعا کن 

به کودکانمان یاد بدهیم که قبل از اینکه هر چیزی را از خدا بخواهند و قبل از گفتن آرزوهایشان، دستهایشان را رو به آسمان

 بگیرند و با خدا صحبت کنند و از خدا بخواهند که هر زمان خودش صلاح دانست آرزوی آنها را برآورده کند. 

شعر خوانی درجمع 

پیشنهاد می شود که به کودکتان اشعار مذهبی را آموزش بدهید و بخواهید در مکان هایی که فرصت هست آن را بخوانند و در مقابل تشویق های دیگران، نسبت به مراسم مذهبی علاقمندتر شوند. 

مطالب کادری 

آموزش آداب مذهبی به کودکان خردسال باید از نوع غیر مستقیم باشد. برای اینکار اول خودتان این آداب را به جا بیاورید تا کودکتان مشاهده کند. 

تشویق شدن کودکان در جمع های مذهبی، باعث علاقمند کردن بیشتر آنها می شود. 

قبل از رفتن به مراسم های مذهبی حتما ذهن فرزندتان را از قبل آماده کنید.

منشوری طلایی برای سعادت بشریت !

معمولاً این گونه است که آخرین کلمات و جملاتی که در پایان عمر یک فرد از او صادر می‌شود، بسیار حائز اهمیت است. زیرا در آن لحظات حساس دیگر مجالی برای پرداختن به هر مسأله‌ای نیست. کلمات و جملات تلگرافی، گزینش شده و مختصر است با محتوایی فوق العاده. مخصوصاً اگر قرار باشد این کلمات از دهان شخصیتی خارج شود که در بالاترین مرتبه از مراتب شناخت و تجربه انسانی قرار دارد. 

علی (علیه السلام)  در نامه 47 خطاب به فرزندانش حسن و حسین نکات مهمی می ‌فرماید که می تواند منشوری برای جهانیان و هر کس که خواهان سعادت است، باشد. توصیه حضرت دارای سه بخش است؛ در بخش اول آنها را به تقوای الهی و بی اعتنایی به رزق و برق دنیا و طرفداری از حق و حمایت از  مظلوم در برابر ظالم توصیه می نماید. که به یک پیام از این بخش اشاره می ‌شود.

فرزندانم، همواره دشمنِ ظالم و یار و مددکارِ مظلوم باشید

اگر نبود فرازی غیر از این، ملتی را کفایت می کرد برای مصون ماندن از اجحاف و حق کُشی و بشریت را کفایت می کرد برای ساختن دنیایی آرام و بدور از خشونت. جالب این که ظالم و مظلوم در این دو جمله مطلق است و فقط مسلمان را شامل نمی شود. هر مظلومی باید زیر چتر حمایت وجدان های بیدار و ظلم ستیز باشد و از ظلم هر ستمگری در هر کجای دنیا که باشد باید جلوگیری شود و منحصر به مکان و زمانی خاص نیست. زیرا که زشتی ستمگری ذاتی است و هیچ موجودی در عالم نیست که ظلم را بپذیرد.

حضرت امیر (علیه السلام) در حدیثی می فرمایند: «برترین عدالت یاری مظلومان است». در حقیقت لازمه‌ ی اجرای عدالت دفاع از حقوق مظلوم در برابر ظالم است. اگر همه ساکت باشیم و در برابر پایمال شدن حق مظلوم لب به سخن نگشاییم، دیگر نخواهیم توانست از عدالت دم زنیم. اگر سازمان‌ های بین المللی که از حقوق بشر دم می‌ زنند همین یک اصل را مراعات می کردند و به آن پایبند بودند، دیگر حق افراد مظلوم و کشورهای ضعیف از بین نمی رفت و هزاران انسان بی گناه بی دلیل کشته نمی شدند.

بشریت، مخاطب قوانین طلایی علی (علیه السلام)

حضرت در بخش دوم وصیتشان همه را مخاطب می دانند و می فرماید: تقوی داشته باشید و  در امور خویش نظم و اصلاح میان مردم را پیشه ی خود گردانید.

پرهیزگاریست که ریشه ی انجام تمام خوبی هاست. تقوا یعنی احساس مسئولیت درونی در برابر فرمان های الهی که خمیر مایه ی همه‌ی برنامه های انبیا و اولیاست و بدون آن کسی از وسوسه‌ های شیطانی و هوای نفس رهایی نمی یابد و بی دلیل نیست که خداوند در قرآن می فرماید: «در حقیقت گرامى ‏ترین شما نزد خدا با تقواترین شماست» (حجرات: 13) زیرا خدا ترسی است که بازدارندگی از بدی ها را به وجود می آورد.

و اما توصیه امام درباره نظم و رعایت انضباط بسیار مهم و قابل تامل است. نظم در امور اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، عبادی و....  بسیار راهگشاست. هر جامعه ای که فاقد نظم باشد منقرض می گردد و هر انسانی که راه بی نظمی را پیشه ی خود گرداند، هرگز به جایی نمی رسد. چه استعدادها که بر اثر بی نظمی در نطفه خفه شدند و قدرت بروز پیدا نکردند. چه مال ها و ثروت ها که بر اثر بی انضباطی به ورطه ی نابودی کشیده شدند و چه اقتصادها که بر اثر همین بی نظمی (اقتصادی) موجبات سقوط دولت ها را فراهم آوردند. بی نظمی در عرصه سیاست، یا دولت ها و ملت ها را منزوی می‌ کند و همچون جزیره ای در گوشه ای از اقیانوس، و یا آنها را وابسته می گرداند که دیگر آزادی برایشان معنی و مفهومی نخواهد داشت. 

و اما تاکید امام بر اصلاح ذات البین به این دلیل است که اگر مسأله اصلاح در میان دوستان و رفع کدورت ها و زدودن دشمنی ها و تبدیل آنها به صمیمیت و دوستی نباشد منجر به تشتّت و تزلزل میان آنها می شود و به تعبیر قرآن به فشل و سستی می انجامد.

اگر جامعه ای به دنبال داشتن مردمی پویا و فعال است باید رابطه بین ایشان اصلاح شود. این مسأله آنقدر حایز اهمیت است که پیامبر صلی الله و علیه وآله در روایتی می فرماید: «آن کس که برای سازش بین مرد و زنی گام بردارد خداوند ثواب هزار شهیدی که به حقیقت در راه خدا کشته شده اند عطا فرماید و از برای اوست به هر گامی که بردارد و سخنی که باز گوید، ثواب یک سال عبادت که شب آن را به عبادت ایستاده و روزش را روزه گرفته باشد». 

حضرت علی (علیه السلام) در بخش سوم نکاتی را توصیه می کنند که به چند نمونه از آن اشاره می ‌شود:

رعایت حق یتیم

«نکند آنها گاهی سیر و گاهی گرسنه باشند و در حضور شما ضایع شوند».»

غفلت نکردن افراد یک جامعه از یکدیگر (مخصوصاً کسانی که آسیب پذیرند) باعث رشد و بالندگی جوامع خواهد شد و اختلاف طبقاتی کم شده و از فشارهای روانی کاسته خواهد شد. آری روح یتیمان تشنه محبت است و کاری که محبت و نوازش با آنها می کند هیچ اکرام و احترامی نمی کند.

توصیه دیگر: رعایت حق همسایه

«در مورد همسایگان خوش رفتاری کنید، چرا که آنان مورد توصیه پیامبر شما هستند و او همواره نسبت به همسایگان سفارش فرمود تا آنجا که ما گمان بردیم به زودی آنها را در ارث شریک خواهد کرد. فلسفه احترام به همسایه در اسلام روشن است، زیرا اسلام دینی است کاملا اجتماعی؛ اجتماع خانواده، اجتماع خویشاوندان، اجتماع همسایگان، اجتماع اهل یک شهر، اجتماع همسایگان و.... اگر واقعا در یک اجتماع همسایگان به فکر یکدیگر باشند و غم ها و شادی ها را میان خود تقسیم کنند، زندگی بسیار گوارا تر و رنج ها و دردها قابل تحمل تر خواهد گشت.... و وصایایی دیگر که هر کدام از آنها را می توان به عنوان قوانین طلایی از آنها یاد کرد و با خط زرین نوشت و نصب العین خویش قرار داد.

کلام آخر

توصیه هایی که امیرالمومنین علیه السلام در این خطبه به فرزندانشان حسن و حسین داشتند، حقیقتاً اگر به درستی جامه عمل پوشیده شود، راهگشای نه تنها مومنین، بلکه راهگشای بشریت خواهد بود  و سعادت دنیوی و اخروی را تضمین خواهد کرد. 

همزمان با استعفای مریسا میر مدیرعامل یاهو، فرایند واگذاری این شرکت فناوری به شرکت مخابراتی وریزون تکمیل شد و یاهو به تاریخ پیوست.

شبی که دعاها و درخواست ها مستجاب می شود

شب قدر شبی است که فهم ویژگی‌ های آن، کاری ساده نیست. شبی که خداوند درباره آن فرموده: «وَ ما أَدْراكَ‏ ما لَیْلَةُ الْقَدْر[قدر/2] تو چه مى‏ دانى شب قدر چیست؟» شبی که یک سوره از قرآن کریم درباره آن نازل شده و در جای جای این کتاب آسمانی به آن اشاره شده است.

رمزگشایی از شب قدر تنها با استفاده از آن آیات الهی و تفسیری برخاسته از کلام معصومین (علیهم‌ السلام) امکان دارد؛ که به آن می ‌پردازیم. 

نزول دفعی قرآن مجید

در اولین آیه از سوره قدر می ‌خوانیم: «إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فىِ لَیْلَةِ الْقَدْر[قدر/1] همانا ما قرآن را در شب قدر نازل کردیم.» این آیه بیانگر فرو فرستادن کل قرآن در این شب بزرگ و نورانی، بر قلب و جان پیامبر(صلی‌ الله ‌علیه ‌و آله) است. 

موضوعی که در آیاتی دیگر نیز بیان شده، مثلاً در سوره دخان آمده است: «إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فىِ لَیْلَةٍ مُّبَارَكَةٍ[دخان/3] ما قرآن را در شب مبارك نازل كردیم.» با توجه به این آیات، نزول قرآن در ماه رمضان، که به طور مکرر در دعاهای این ماه هم آمده را باید تفسیر به نزول این کلام آسمانی در شب قدر کرد. شبی که با قرآن پیوند می ‌خوریم؛ به زیر سایه قرآن رفته تا تعهد دهیم که طبق آن عمل کنیم.

برتر از هزار ماه

خداوند بعد از آنکه درک این شب را مسئله‌ ای خاص عنوان کرده، فرموده: «لَیْلَةُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِنْ اَلْفِ شَهْرٍ[قدر/3] شب قدر، از هزار ماه بهتر است.» شبی که نه تنها بر تمام شب‌ ها برتری دارد؛ بلکه برتری آن از هزار ماه است. هزار ماهی که بیش از عمر یک انسان هشتاد ساله است.

حُمران، معنای این آیه را از امام باقر (علیه ‌السلام) پرسید و حضرت پاسخ دادند: «الْعَمَلُ‏ الصَّالِحُ‏ فِیهَا مِنَ‏ الصَّلَاةِ وَ الزَّكَاةِ وَ أَنْوَاعِ الْخَیْرِ خَیْرٌ مِنَ الْعَمَلِ فِی أَلْفِ شَهْرٍ لَیْسَ فِیهَا لَیْلَةُ الْقَدْر؛ عمل صالح در این شب، از نماز و زکات و دیگر کارهای نیک، برتر از عمل در هزار ماهی است که در آنها شب قدر وجود نداشته باشد.» (الکافی،ج4،ص158)

شب برنامه ریزی و خواستن

شب قدر، یعنی شب اندازه‌ گیری و برنامه ریزی. در این شب، دعاها و درخواست ‌ها مستجاب است. بندگان از خدای خود می‌ خواهند و او اجابت کرده و در تقدیرات یک ساله آنها می ‌نویسد. نزول قرآن در این شب و ثواب بی‌ نظیر قرائت قرآن در ماه رمضان و دعاهای پرشماری که با آنها در این ماه اُنس گرفتیم؛ به ما یادآور می‌ سازد که چه تقدیری را از خدا طلب کنیم.

در آیه‌ ای دیگر، از این شب، اینگونه یاد شده است: «فیها یُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكیمٍ[دخان/4] در آن شب، هر كارى بر اساس حكمت الهى تبیین می ‌شود.» امام باقر در تفسیر این آیه نیز فرمودند: «یُقَدِّرُ فِی لَیْلَةِ‌ الْقَدْرِ کُلُّ شَیْءٍ یَکُونُ فِی تِلْکَ السَّنَةِ اِلَی مِثْلِهَا مِنْ قَابِلٍ خَیْرٍ وَشَرٍّ وَطَاعَةٍ وَمَعْصِیَةٍ وَمَوْلُودٍ وَاَجَلٍ اَوْ رِزْقٍ فَمَا قُدِّرَ فِی تِلْکَ السَّنَةِ وَقُضِیَ فَهُوَ الْمَحْتُومُ وَلِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فِیهِ الْمَشِیئَةُ؛ در شب قدر هر چه در سال آینده تا شب قدر دیگر از خوبی و بدی و اطاعت و عصیان و زایش و مرگ و رزق اتفاق می ‌افتد، مقدر می ‌شود و هر آنچه در آن سال مقدر و حکم شود،‌ حتمی است و خدای عزّوجلّ در آن اختیار دارد.» (الکافی،ج4،ص197)

پس این شب با توجه به نام آن و با توجه به این آیات و احادیث باید جایگاهی ویژه برای دعا کردن و خواستن از خداوند منان داشته باشد. انسان می‌تواند در این شب عاقبت به خیری ، عمر با عزت، فرزند صالح، زیارت کربلا و... را از خداوند بخواهد و بگیرد.

البته باید توجه داشت که دعا تنها مخصوص این شب نیست و یکی از تقدیرات و سنت ‌های همیشگی الهی برای بندگانش برآورده کردن دعاها و خواسته‌ های آنها بر اساس حکمت خویش است. پس همیشه می ‌توان دعا کرد و از خدا خواست و خدا نیز اجابت کننده دعاهای ماست.

ابتدای یک سال

نقطه عطف طبیعت، عید نوروز است و نقطه عطف تقدیرات بندگان از شب قدر شروع می ‌شود. شبی که نقطه آغازین اتفاقات و تقدیرات یکساله بندگان بوده و درباره آن امام صادق (علیه‌ السلام) فرمودند: «رَأْسُ‏ السَّنَةِ لَیْلَةُ الْقَدْرِ یُكْتَبُ فِیهَا مَا یَكُونُ مِنَ السَّنَةِ إِلَى السَّنَة؛ ابتدای سال شب قدر است که در آن آنچه در یک سال است نوشته می ‌شود.» (التهذیب،ج4،ص332)

این شب را باید یک آغاز دانست؛ آغازی که با بخشش الهی توأم شده و نامه اعمالی سفید به بندگان اختصاص می‌ یابد. این شب را باید پایانی برای بدی‌ها قرار داد و آغازی برای خوبی ‌ها. شبی که باید اینگونه تغییرات مهم و اساسی را از خدا طلب کرد و نیروی انجام آن و عزم بر این تصمیم ‌ها را نیز از قدرت الهی دریافت داشت.

شب سلام و سلامتی

شب قدر خبری از وسوسه ‌های شیطانی نیست و اگر انسانی وسوسه شده و یا به گناه می ‌افتد بر اثر نفس سیاه و تاریک خودش است؛ چرا که در این شب خداوند شیطان را در بند کرده و از ناحیه او ضرری به انسان نمی ‌‌رسد. همچنانکه پیامبر اکرم‏(صلی ‌الله ‏علیه ‏و ‏آله) می ‌فرمایند: «اِنَّ الشَّیْطَانَ لَا یخْرُجُ فِی هَذِهِ اللَّیْلَةِ حَتَّی یُضِیءَ فَجْرُهَا وَ لَا یَسْتَطِیعُ فِیهَا عَلَی اَحَدٍ بِخَبَلٍ اَوْ دَاءٍ اَوْ ضَرْبٍ مِنْ ضَرُوبِ الْفَسَادِ؛ همانا شیطان در این شب تا هنگام طلوع سپیده خارج نمی ‌شود و در این شب نمی ‌تواند با دیوانگی و مرض و دیگر اقسام فساد مانع انسان ها شود.» (تفسیر نورالثقلین،ج5،ص615) 

این روایت در اصل تفسیری از این آیه شریفه است که خداوند فرموده:«سَلَامٌ هِیَ حَتَّی مَطْلَعِ الْفَجْرِ[قدر/5] سلامتى و سلام است آن شب تا طلوع فجر.»

شب پیوند با ولی عصر

در شب قدر، ملائکه بر ولی عصر نازل شده و به او می ‌پیوندند. پیوندی که امام باقر(‏علیه ‏السلام) درباره آن فرمودند: «إِنَّهُ لَیَنْزِلُ فِی‏ لَیْلَةِ الْقَدْرِ إِلَى‏ وَلِیِ‏ الْأَمْرِ تَفْسِیرُ الْأُمُورِ سَنَةً سَنَةً یُؤْمَرُ فِیهَا فِی أَمْرِ نَفْسِهِ بِكَذَا وَ كَذَا وَ فِی أَمْرِ النَّاسِ بِكَذَا وَ كَذَا؛ در شب قدر تفسیر امور سال به سال بر ولیّ امر نازل می ‌شود و در آن ولی امر، مأمور می‌ شود که در کار مربوط به خودش چنین و چنان و در کارهای مربوط به دیگران چنین و چنان کند.» (الکافی،ج1،ص248)

 مطمئناً دعای امام زمان (عجل ‌الله ‌تعالی‌ فرجه) دعای مستجاب است. اگر شخصی در خلوت خویش با حضرت پیوند برقرار کرده و با او به گفتگو بنشیند و خواسته ‌هایش را بگوید؛ حضرت نیز حوائج او را از خداوند می ‌گیرد. در این شب باید به یاد امام زمان بود که طلوع فجر حقیقی است.

دل نوشته های شب قدری یک روانشناس !

شبهای قدر یکی از پر رمز و رازترین ساعات سال هستند. با اینکه ما از حقیقت این شبها ناآگاهیم اما هر کداممان به فراخور حال و هوایمان برداشتی از آنها داریم. در این یادداشت برداشت یک روانشناس از شب های قدر را مرور می کنیم. 

 

 

بالأخره به خانه رسیدم. مادرم داشت سبزی خوردن های تازه را در سبد کوچکی می ریخت. بساط افطار جور بود. سلام کردم و به مادرم گفتم «افطار بیدارم می کنی؟». به اتاق رفتم، لباسم را عوض کردم و از فرط خستگی روی تخت افتادم. فکر می کردم تا سرم را روی بالش بگذارم خواب امانم را خواهد برید اما مگر فکر و خیال می گذاشت. حالم با روزهای دیگر فرق داشت. نمی دانم دلشوره بود یا اشتیاق. به خودم که آمدم دیدم دارم با خودم می گویم یعنی امشب تقدیر سال آینده ام چگونه رقم خواهد خورد؟ خدایا می شود فلان کارم بهتر شود؟ می شود به فلان هدفم برسم؟ می شود فلان کنم و فلان شود؟

در همین فکرها بودم که مادرم صدا زد«پاشو پنج دقیقه دیگه افطاره... ».

در راه مسجد

فقط چند متر با مسجد محل فاصله باقی مانده بود. مادرم سرگرم صحبت با یکی از همسایه های قدیمی بود و من که منتظر تمام شدن صحبت آنها و همراه شدن با مادرم تا داخل مسجد بودم از فرصت استفاده کردم و فهرست بلند بالایی از چیزهایی که امشب از خدا می خواستم را در ذهنم یادداشت کردم. 

خدا اجازه! 

در شلوغی مسجد جایی پیدا کردیم و نشستیم. هنوز مراسم شروع نشده بود ولی بیشتر خانم ها مشغول خواندن قرآن و دعا بودند. اینجا اتاق انتظار بود. 

آغاز جلسه 

دعا با معرفی خدا شروع شد: «منزه است خدایی که  ...» به آدمهای دور و برم نگاه کردم. احساس کردم در یک جلسه گروه درمانی هستم که درمانگرش خدا است. 

صندلی داغ 

حالا نوبت ما بود که خودمان را معرفی کنیم: «منم آن بنده ای که ...» واقعاً که این عجیب ترین صندلی داغ دنیا بود؛ هر کس روی صندلی خودش نشسته بود و داشت خودش را کاوش می کرد! 

مواجهه 

در میانه های دعا بود که نرم نرمک داشتم متوجه برخی از اشکالاتم می شدم؛ اگر فلان جا کارم درست نشد به خاطر فلان ویژگی بد خودم بود. اگر فلان رابطه پیش نرفت به دلیل اشکالی بود که باز هم به خودم برمی گشت. البته مشکلاتی هم بودند که حلشان از توان و کنترل من خارج بود اما تعداد مواردی که به خودم مربوط می شد هم کم نبودند. انگار خدا داشت من را با اشکالاتم مواجه می کرد! 

امید به درمان 

آنقدر اشکالاتم زیاد شدند که احساس خود-کارآمدی ام چسبید به فرش! دست و پایم را گم کرده بودم. نمی دانستم از کجا باید شروع کنم. ساده ترین سطحی که از آن می توانستم شروع کنم کدام یک بودند؟ چه برنامه ای می توانستم برای بهبود خودم بریزم؟ در همین فکرها بودم که سخنران جلسه از قول خدا گفت: «هرگز مأیوس نشو». 

پروتکل درمان

آخرهای قرآن به سر گرفتن مان بود و همه مشغول دعا بودیم. دعاهایمان که تمام شد من احساس بیماری را داشتم که دردش را گفته بود ولی هنوز نسخه ای از دکتر دریافت نکرده بود. همگی قرآن هایمان را بستیم و آنها را در کیفمان گذاشتیم. همین موقع یک آن احساس کردم که جلسه درمانمان تمام شده و هر کدام از ما در حالی که داریم پروتکل درمانمان را در کیفمان می گذاریم، می خواهیم جلسه را ترک می کنیم. 

رابطه و دیگر هیچ 

سر سفره سحر به یاد فکر و خیالهایی افتادم که دیروز قبل از افطار به سرم زده بود. نه اینکه ادعا کنم چیزی در آن رابطه از خدا نخواسته بودم ولی احساس کردم که اگر راهی برای درمان و حتی اجابت آن خواسته ها وجود داشته باشد حفظ رابطه ای است که همین امشب بین من و درمانگرم شکل گرفته بود. توی دلم گفتم «خدا جونم! لطفاً نگذار هیچ وقت رابطه مون قطع بشه».

تاملات و نوسانهای بعد رابطه

با تداوم و تعمیق رابطه، مدام حال بهتری احساس میکردم و انس خاصی داشتم و بخود میگفتم خدایا در این شبهای تقدیر نمیشه گشایش امر و فرج ولی امرت را هم تقدیر کنی که فرج آن بزرگوار و همه خوبان در اونه !

حتی به بهای اینکه همه ما از خواسته هایمان بگذریم تا خواسته او محقق بشه! که تلنگری خوردم و انگار الهامم شد که اگر واقعا در زندگی اینجور باشیم و خواست آن عزیز چشم براه را همیشه مقدم بداریم فرج خیلی نزدیکه!

لذا عزم جزم کردم که نه فقط شب قدر بعد ،که همه شبها و روزهای انتظار اینگونه باشم و حالیم کردند که شب قدر جز در سایه ارتباط و پیوند با آن عزیز دور از نظر اما نزدیکتر از نزدیک محقق نمیشه !

خدای بخشنده و مهربان فرج و ظهورش را در این شبها تقدیر و محقق دار.