چند دقیقه مطالعه کنید تا سالم بمانید

خواندن کتاب مانند خوردن شکلاتِ تلخ است که در عین تلخی، فواید زیادی برای سلامتی دارد. در این جا به شما می گوییم که خواندن کتاب و مطالعه (هر چند کوتاه) در هر روز چه اثرات مثبتی برروی سلامتی تان دارد.

زینب حکیمی - بخش سلامت تبیان

خواندن، چراغ مغزتان را روشن می کند

خواندن باعث تحریک بخش های مختلف مغزی و اعصاب مغز می شود، به طوری که تجربه ای را تجربه می کنید. به عنوان مثال، محققان در اسپانیا دریافتند که خواندن کلمه "دارچین" باعث فعال شدن مناطق مغزی دارای اعصاب مسئول بوییدن می شود.

به همین ترتیب، محققان فرانسوی دریافتند که مطالعه درباره یک موضوع ورزشی (مانند لگد زدن به توپ)، قشر حرکتی، بخش جنبش مغز را تحریک می کند.

داستان ها، در درک دیگران به ما کمک می کند

اگر درباره ژنتیک خواندید، درباره ژن ها یاد می گیرید. اگر بخواهید داستان بخوانید، درباره افراد، دیگران و خودتان یاد می گیرید.

این به این دلیل است که خواندن کتاب فرصتی منحصر به فرد را فراهم می کند تا کاملا خود را در افکار و احساسات دیگران فرو ببرد، که تحقیقات نشان می دهد می تواند همدلی و توانایی اجتماعی را افزایش دهد.

کتاب ها، شما را خوشحال تر می کنند

شما می دانید پول راز خوشبختی نیست، پس چه است؟ تحقیقات گذشته نشان داده است که تجارب زندگی شما را از چیزهای مادی شادتر می کند، اما این پایان داستان نیست.

یک تحقیق اخیر نشان می دهد که محصولات تجربی طراحی شده برای ایجاد یا ارتقاء تجارب زندگی، مانند کتاب ها، تقویت کننده های شادکامی هستند (کالاهای ورزشی، بازی های ویدئویی و ابزار موسیقی نیز شامل این لیست می شوند.)

همچنین ثابت شده است بزرگسالان مسن تر که به خواندن و یادگیری ادامه می دهند از زندگی خود بیشتر راضی هستند.

خواندن می تواند باعث کاهش استرس شود

غرق شدن در یک کتاب، می تواند شما را به اوج آرامش برساند. کتاب، بزرگترین دلیل کاهش استرس شناخته شده است و در مقایسه با گوش دادن به موسیقی، پیاده روی و نوشیدن یک فتجان چای، تا 68 درصد بیشتر، استرس را کم می کند.

این خبر خوبی برای سلامتی و شادی شماست، زیرا استرس می تواند انرژی تان را تا حد زیادی کاهش دهد، در زیست تان اختلال ایجاد کند و سبب بروز انواع بیماری ها در بدن تان شود. تنها شش دقیقه مطالعه کافی است که ضربان قلب تان کاهش یابد و تنش عضلانی تان کم گردد.

کتاب، ماده خاکستری مغز را می سازد

غرق شدن در یک کتاب خوب می تواند به جلوگیری از دست دادن حافظه شما کمک کند. حفظ فعالیت های تحریک کننده ذهنی در طول زندگی شما، مانند خواندن، می تواند به کاهش سی و دو درصدی  مشکلات شناختی کمک کند.

 افرادی که در معرض دید عمیق قرار گرفته اند (خواندن، شطرنج، پازل) دو و نیم برابر کمتر از دیگران دچار بیماری آلزایمر می شوند.

دیندار واقعی چگونه آدمی است؟

دیندار حقیقی، منبعی از خیر، سود و منفعت برای خود و مردم است.

امام رضا(علیه السلام) می خواستند مردم فقیه در دین باشند، فقیه نه به‌ معنی اینکه مردم بروند و چندسال در حوزه درس بخوانند و لباس بپوشند و اجازهٔ اجتهاد هم از اساتیدشان بگیرند و به محراب و منبر برگردند؛ بلکه فقیه یعنی دین‌فهم، دین‌شناس و عاشق دین بودن.

به گزارش روابط عمومی و امور بین الملل مؤسسه علمی فرهنگی دارالعرفان استاد حسین انصاریان در سخنرانی خود در بیت الاحزان اصفهان اظهار داشت: از مجموعهٔ آثاری که از وجود مبارک حضرت رضا(علیه السلام) به‌جا مانده، استفاده می‌شود که امام عاشق این بود که مردم دین‌شناس شوند؛ وقتی مردم دین را بشناسند و بفهمند که این مجموعه حق و حقیقت است و ریشه و سازندگی دارد، به دین علاقه‌مند می‌شوند و بعد از علاقهٔ به دین، دیندار می‌شوند؛ وقتی دیندار شدند، منبعی از خیر و منفعت و سود نیز برای خود و مردم می‌شوند.

 وی ادامه داد: شخصی به محضر امام صادق(علیه السلام) عرضه داشت: یابن الرسول الله این جمله‌ای که خدا از حضرت مسیح(علیه السلام) در گهواره نقل کرده، «جعلنی مبارکا»، به چه معناست؟ اینکه عیسی(علیه السلام) نمی‌گوید من مبارک هستم، بلکه می‌گوید خدا من را مبارک قرار داد. خدا او را مبارک قرار داد، یعنی چه؟ حضرت یک کلمه در جواب سؤال‌کننده فرمودند و معلوم بود که سؤال‌کننده آدم فهمیده‌ای است و با آن یک کلمه، همهٔ داستان را درک کرد. امام فرمودند: اینکه مسیح گفت خدا من را مبارک قرار داده، یعنی «جعلنی نفّاعا»، من را موجودی قرار داده که سود و منفعتم در همه زمینه ها از جمله حرف هایم، نگاهم، شنیدنم، نیّتم، عملم، کارم، کوششم، رفاقتم، ارتباطم بسیار است.

امام رضا(علیه السلام) خواستار تفقه در دین است

استاد انصاریان با تأکید مجدد بر اینکه امام رضا(علیه السلام) می خواستند مردم فقیه در دین باشند، به علت این خواسته اشاره و تصریح کرد: کلمهٔ فقیه در قرآن ذکر شده؛ فقیه نه به‌ معنی اینکه مردم بروند و چندسال در حوزه درس بخوانند و لباس بپوشند و اجازهٔ اجتهاد هم از اساتیدشان بگیرند و به محراب و منبر برگردند؛ فقیه یعنی دین‌فهم و فقه لغتاً به ‌معنای درک فهم است. مردم که دین‌شناس شوند، عاشق دین می‌شوند. یک جمله حضرت دارند: «لو عرف الناس محاسن کلامنا لاتبعونا»، اگر مردم زیبایی این دین را در سخنان ما بفهمند، پیرو این دین می‌شوند. وقتی در حد گنجایش خودشان و در حد استطاعت خودشان پیرو این دین شدند، یک مسیح می‌شوند؛ یعنی مبارک می‌شوند، یعنی یک منبع خیر و سود و نفع برای همه می‌شوند و وقتی آدمی منبع خیر شد، آثار عجیبی از او بروز می‌کند.

اگر در پیشگاه خدا فراموش شویم، وضعمان هیچ علاجی نخواهد داشت

استاد انصاریان توجه به قیامت و فانی بودن این دنیا را مورد تأکید قرار داد و گفت: برخی وقتی می بینند که مُردن، تازه بیدار می شوند، «کفی بالموت واعظا» مُردن مردم برایتان بس‌ باشد که پند به شما بدهد که این مجلس ختم‌ها و این تشییع جنازه‌ها برای شما هم هست. شما از این کاروان بیرون نیستید! شما داخل این کاروان هستید! صف‌های جلویی به قبر می‌روند و برایشان ختم و هفتم و چهلم می‌گیرند؛ نوبت صف ما هم که شد، ما هم در قبر می‌رویم و برای ما هم ختم و چهلم می‌گیرند و در این دنیا به کل فراموش می‌شویم، مگر اینکه در پیشگاه خدا فراموش نشویم؛ اگر آنجا هم ما را به فراموشی بدهند، وضعمان و کارمان هیچ علاجی ندارد.

تنها دین، قدرت ساختن انسان های اصیل را دارد 

وی با بیان اینکه پروردگار بندگان را آفریده تا به درد یکدیگر برسند، خاطر نشان کرد: «لقد خلقنا الانسان فی احسن تقویم» معنای جامعی دارد؛ «ما خلقت الجن و الانس الا لیعبدون»، من را برای خدمت لیعبدون ساخته؛ هم خدمت به خودش که بندگی است که نفع این خدمت برای خودم است و هم خدمت به خلق که آن‌هم نفعش برای خودم است. من قلبم را خوب کردم، این دل به چه درد مردم می‌خورد؟ به چه درد قوم ‌وخویش‌هایم می‌خورد؟ به چه درد جوان‌های بیکار می‌خورد؟ به چه درد دخترهای بی‌جهیزیه مانده می‌خورد؟ به چه درد آن که پول عمل برای بیمارستان ندارد می‌خورد؟ این قلب که امیرالمؤمنین(ع) می‌گویند: قلب حیوان است و صورت صاحبش صورت انسان است: «الصورة صورة انسان و القلب قلب حیوان». این نتیجهٔ دین‌شناسی است. یک عرق‌خور، یک لات، یک رانندهٔ کامیون، یک بی‌نماز، یک بی‌روزه، یک لائیک می‌آید و با مرگ یک‌نفر بیدار می‌شود، دیندار می‌شود و منبع خیر و منفعت می‌شود؛ دین این را می‌خواهد و علم عهده‌دار ساختن چنین انسان‌هایی نیست، عقل هم قدرت ساختن چنین انسان‌هایی را ندارد و این کار فقط کار دین است.

استاد انصاریان ادامه داد: امام ششم(علیه السلام) در روایتی می ‌فرمایند: خدا در دریای عالم آفرینش، گوهری پرقیمت‌تر و باارزش‌تر از دین ندارد؛ دوبار هم خدا در قرآن فرموده که اگر یک بی‌دینی در روز قیامت با رودررو شدن با آتش، بتواند آنچه که در کرهٔ زمین بوده از جمله تمام معدن‌ها، تمام دریاها، تمام باغ‌ها، تمام دشت‌ها و تمام اشیای قیمتی را به عوض این بپردازد که او را به جهنم نبرم، قبول نخواهم کرد. یعنی این دینی که شما دارید، قیمتش از کل آنچه در زمین است، در قلبتان و در عملتان بیشتر است. در آیهٔ دیگری می فرماید: آنچه در زمین است و یک برابر دیگرش، یعنی دو برابر هرچه در عالم است، در قیامت بخواهد به عوض این بدهد که او را جهنم نبرم، به جهنم می‌برم. اصلاً آنجا آدم مالک یک پَرِکاه هم نیست، چه برسد به کل کرهٔ زمین و این قیمت دین است.

استاد انصاریان گفت: حاج‌شیخ ‌مرتضی آشتیانی و حاج‌شیخ‌ علی‌اکبر نهاوندی دو شخصیت‌ برازندهٔ علمی و خدمت‌گزار کم‌نظیری بوددند. خیلی عالمان برجستهٔ پرقیمتی داشته و داریم که در تواضع و فروتنی - با دریای علمی که داشتند - حرف اول را در تواضع و فروتنی می‌زدند. خیلی عجیب است که مجتهد جامع‌الشرائط بودند و به خودشان نمی‌بستند. جد بزرگ حاج‌شیخ ‌مرتضی، مرحوم آیت‌الله‌العظمی حاج‌میرزاحسن آشتیانی است که میرزای شیرازی در زمان او فتوای حرمت تنباکو را برای شکستن کمر انگلیس داد. ناصرالدین‌شاه یک آدم بسیار مغرور، قاتل و خودخواهی بود و ضررهایی که از ناصرالدین‌شاه به این کشور خورده، یقین بدانید تا آمدن امام عصر(عج) جبران نخواهد شد! فقط گناه کشتن امیرکبیر - اگر غیر از این در پرونده‌اش نباشد - برای اینکه با فرعون و نمرود در جهنم باشد، بس است. چون الآن مدارکی از وزارت خارجهٔ انگلیس پخش شده - من خودم آرشیو موزه و کتابخانهٔ بریتیش را در لندن دیده‌ام – از جمله نوشتند: اگر ناصرالدین‌شاه فتوای قتل امیرکبیر را - که سه‌سال و چند ماه بیشتر حاکم نبوده - به‌وسیلهٔ ما در این مملکت نداده بود، ایران فعلی از صد‌سال الآن ژاپن جلوتر بود. این یک ضرر آن است!

وی ادامه داد: ناصرالدین‌شاه به‌دنبال حاج‌میرزاحسن آشتیانی فرستاد. حاج‌میرزاحسن به دربار آمد، ناصرالدین‌شاه گفت: قلیان چاق کنید و برایش بیاورید! قلیان آوردند، گفت: نمی‌کشم! چرا؟ گفت: حرام است. چه کسی حرام کرد؟ میرزای شیرازی! گفت: حضرت آیت‌الله شما خودتان یک میرزای شیرازی هستید، شما فتوا بدهید که تنباکو حلال است.

حاج‌میرزا‌حسن آشتیانی، این مرجع بزرگ، این فقیه عالی‌قدر، این اصولی کم‌نظیر، این شخصیت اول ایران در آن زمان، از جا بلند شد و صاف ایستاد، دست‌هایش را کنار پایش گذاشت و به ناصر‌الدین‌شاه گفت: بر نوکر نیامده که علیه اربابش حکم بدهد و بیرون آمد. حاج‌شیخ‌مرتضی به اصطلاح از ریشه‌های وجودی حاج‌میرزا‌حسن آشتیانی است. در مشهد زندگی می‌کرد و مدرّس و اثرگذار و انسان بسیار بزرگی بود. وقتی او را آوردند و کنار در ورودی حرم دفن کردند، این را من به یک واسطه می‌گویم و قبول هم دارم؛ یکبار برزخ حاج‌شیخ فضل‌الله شهید نوری را نشانم دادند که دیدم نشسته و قرآن کنارش است، گفتم: آقا من به دارکشیدن شما را در تاریخ مشروطیت خوانده‌ام، محاکمه‌ات را هم خوانده‌ام، دادستان دادگاهت هم شیخ‌ابراهیم زنجانی فراماسیونر بود، حکم اعدامت را که دادند، یِفرِم ارمنی بالای دار کشید، آن‌هم در ده صبح روز سیزده رجب، روز ولادت امیرالمؤمنین(علیه السلام). چرا تو را به دار کشیدند؟ قرآن را بلند کرد و گفت: به‌خاطر این! گفت چون من دادِ این کتاب را می‌زدم و اینها تحمل نکردند؛ آنها دادِ مشروطهٔ انگلیسی را می‌زدند و من دادِ قرآن را می‌زدم، من را به دار کشیدند. گفتم: حالا کجا هستید؟ گفت: جایم در دوازده نفر است، نگران من نباش! بزرگ‌ترین فرد خانواده‌اش در شب، خوابش را دید، گفت: آقا من می‌دانم که شما از دنیا رفته‌اید، شما وارد برزخ شدی، به شما چه گذشت؟ گفت: اما برزخ من، شماها من را دفن کردید و رفتید، دوتا فرشتهٔ سؤال‌کننده به برزخ آمدند و خیلی هم آرام و بامحبت با من برخورد کردند، سؤال اولشان این بود: «من ربک؟»، من یک‌مرتبه دیدم که پیغمبر اکرم(صلی الله و علیه وآله) و صدیقهٔ کبری(سلام الله علیها) و امیرالمؤمنین(علیه السلام) و ائمه اطهار(علیهم السلام) پایین پای من ایستاده‌اند، پیغمبر(صلی الله و علیه وآله) به این دوتا ملک گفتند: مرتضی هشتادسال است در دنیا عبادت کرده، خدمت کرده، درس داده، طلبه ساخته، آدم ساخته و خسته است؛ هر سؤالی دارید، از من کنید، من جواب می‌دهم! این نتیجهٔ منفعت‌داشتن و دینداری است.

دین؛ انسانِ راسخ و نفّاع می‌سازد

استاد انصاریان در پایان گفت: دین، انسانِ بنده و نفاع می‌سازد؛ امام هشتم(علیه السلام) عاشق این است که مردم دیندار باشند، یعنی عاشق این است که همهٔ مردم منبع منفعت باشند و یک قیامت آبادی هم داشته باشند.

منبع : سایت عرفان؛ بیانات استاد انصاریان

عملی شگفت انگیز در زمان سحر !

تا حالا براتون پیش آمده که آنتن تلویزیون شما از مرکز اصلی اش جابجا شود و همین جابجایی باعث اختلال در نمایش کانال ها شوند... با این مثال بیان را آغاز کردم برای موضوعی که امروز می خواهیم در مورد آن با هم مروری داشته باشیم. موضوع؛ جذبه های خداوند در وقت سحر است. با ما همراه باشید ...

یکی از زمان هایی که در لسان آیات، روایات و همچنین بزرگان دین و اهل ادب بسیار جایگاه بوده و مطرح است، وقت سحر است؛

برقی از منزل لیلی بدرخشید سحر

برقی که حافظ از آن سخن می گوید در حقیقت همان جذبه های خداوند است که شامل حال بعضی از انسان ها می شود و آن ها را جهشی و با شتاب بالا با خود می برد.

نکته ای که باید توجه شود این است که جذبه های خداوندی وقت و بی وقت می آیند چرا که او دائم الفیض است اما این ما بندگان هستیم که همیشه دستگاه گیرندگیمان کار نمی کند و نیاز به جابجایی دارد؛ چنانچه در بعضی اوقات قوی می شوند و یکی از این اوقات وقت سحر است.

به عبارت دیگر سحرها است که جذبه ها و فیض خداوند را خیلی بیشتر و قوی تر می توانیم دریافت کنیم.

هر گنج سعادت که خدا داد به حافظ                     از یمن دعای شب و ورد سحری بود

عملی شگفت انگیز در زمان سحر

یکی از اعمالی که در دل شب، وقت طلایی سحر، وقتی که به قول شاعر؛ اوقات خوش آن بود که دوست به سر شد، مطرح است و سفارش شده، خواندن نماز شب می باشد.

در روایات فوائد و اثرات شگفت انگیز و فراوانی اعم از آمرزش گناهان، باز شدن گره های کور زندگی، عاقبت بخیر، نورانیت و زیبایی چهره ، افزایش رزق و روزی  و... بر خواندن این نماز ذکر شده که مرحوم حرّ عاملی 40 اثر را در کتاب خود بیان فرموده اند.

فرشتگان برای نماز شب صدا می کنند

در روایتی از پیغمبراکرم(صلّی‏ الله‏ علیه‏ و آله‏ و سلّم) است که فرموده اند: «إنَّ اللهَ جَلَّ جَلالُهُ فِی آخِرِ سَاعَۀٍ تَبْقَی مِنْ سَاعَاتِ اللَّیْلِ یَأمُرُ مَلِکاً یُنَادِیهِ»؛ در آخرین لحظاتی که از شب باقی مانده است، یعنی نزدیک طلوع فجر که به آن سَحَر می‏گویند، خداوند به فرشته‏ای امر می‏کند که ندا کند. «وَ یُسمَعُ بَیْنَ الخَافِقَیْنِ»؛ یعنی در تمام مشرق و مغرب عالم صدایش شنیده می‏شنود. حالا ندایش چیست؟ می‏گوید: «ألَا! هَلْ مِنْ مُسْتَغْفِرٍ یُغْفَرُ لَهُ»؛ آیا کسی هست کهطلب آمرزش کند و مورد آمرزش قرار گیرد؟ «ألَا هَلْ مِنْ تَائِبٍ یُتَابُ عَلَیْهِ»؛ آیا کسی هست که توبه کند و توبه‏اش پذیرفته شود؟ «أَلَا هَلْ مِنْ دَاعٍ خَیْرٍ یُسْتَجَابُ لَهُ»؛ آیا کسی هست که تقاضای خیر کند تا مورد اجابت قرار گیرد؟ «هَلْ مِنْ سَائِلٍ یُعْطَى سُؤَالُهُ». آیا کسی هست که تقاضا کند و درخواستش پذیرفته شود و خدا به او عطا کند؟ 

با این نماز صله رحم به جا آورید

شاید عده ای بیان کنند که نماز شب بسیار طولانی و سنگین است و ما توان انجام آن را نداریم. ما در این فرصت دو راه برای از دست ندادن این فرصت طلایی به شما پیشنهاد می کنیم؛

- یکی از روش های ساده خواندن این نماز ارزشمند به این صورت می باشد:

8 رکعت؛ یعنی 4 تا دو رکعت به کیفیت نماز صبح به نیت نماز شب ( حتی افرادی که توانایی ندارند و خسته هستند می توانند نشسته بخوانند) بعد 2 رکعت به نیت نماز شفع ؛ در رکعت اول سوره حمد و سوره فلق و رکعت دوم  حمد و سوره ناس بعد یک رکعت به نیت نماز وتر به این کیفیت که حمد و 3 مرتبه سوره توحید و یک مرتبه سوره فلق و یک مرتبه سوره ناس بعد در قنوت 70 بار استغفار با توجه و حال معنوی به طوری که فکر کنیم این آخرین فرصت برای توبه از خطاها و گناهانمان است و بعد دعا برای 40 مؤمن (افراد مرده و زنده، عزیزان و نزدیکان، پدر و مادر، خاله و عمه و عمو ... حتما لازم نیست علما و بزرگان را بگوییم و همین یاد نزدیکان و بستگان کردن در این نماز نوعی صله رحم است چرا که صله فقط سر زدن نیست، اینکه قهر نباشیم و برایشان خیر بخواهیم خود نیز صله است.)

مداومت بر نماز شب در حدّ توان

راه دیگری که یک از بزرگان مطرح می کنند این است که؛ حالا اگر شما انقدر خسته و بی حال هستید که وقتی نیمه شب، وقت سحر بیدار می شوید اما رمقی برای خواندن نماز شب ندارید؛ می فرمایند: «قَد یَفتَحُ الله لِلسَّالِکِ عَلَی فِرَاشِهِ مَا لَم یَفتَحهُ لَهُ عَلَی صَلَاتِهِ» می‌گوید: خدا در رختخواب برای سالک خود مطلبی را روشن می‌کند، دری از حکمت به روی او می‌گشاید که در نماز وی آن در را به روی او باز نمی‌کند؛ یعنی چه؟ 

منظور این است که یک وقت تو نماز می‌خوانی اصلاً ملتفت نیستی، هیچ توجه و ارتباطی برقرار نمی کنی و فقط زبانا الفاظی را تکرار می کنی، امّا یک وقت تو در رختخواب هستی و اصلاً نماز هم نمی‌خوانی ولی می‌گویی: ای وای بر من چه عمری گذراندم؟! چه کردم؟ و… همین که سیری می‌کنی دری باز می‌شود.

حالا من خوابیده‌ام و رمق ندارم فقط بگو «یَا أَکْرَمَ الْأَکْرَمِینَ» همین نماز شب تو می‌ شود. اگر رمق داشتی بهترین این است که نماز شب مخصوصا سه رکعت آخر را تا جایی که می توانیی بخوانی اما اگر رمق نداشتید به جای نماز شب تنها این ذکر را بگویید.

چرا وقت سحر ارزش دارد؟

یکی از دلایلی که بزرگان در باب عظمت سحر است ذکر کرده اند این است که؛ این زمان، زمانی است که اولیای خدا و در رأس آن ها معصوم علیه السلام بیدار هستند. در روایات و منابعی که به دست ما رسیده، داریم که حتی یک شب هم نبوده که 14 معصوم علیهم السلام در سحر خواب بوده و عبادت و راز و نیازی نداشته باشند و در زمان ما نیز امام زمان علیه السلام در این زمان بیدار هستند.

در این زمان که خداوند افاضاتی دارند، به یمن برکت خوبان عالم و در رأس آنها امام زمان علیه السلام ، آن های که در این زمان با امام خود بیدار بوده و همراه هستند به خاطر سنخیتی که پیدا می کنند، می توانند بیشتر جذبه ها و فیوضات الهی را به سمت خود جذب می کنند.

و این چنین است که در داستان برادران یوسف علیه السلام، فرزندان حضرت یعقوب(علیه‏السلام) آمدند و پشیمان شدند و خواستند عذر خواهی و توبه کنند، به پدر گفتند: «یا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا إِنَّا کُنَّا خاطِئین»؛ آن‏ها راجع به گناهشان تقاضای مغفرت کردند و حضرت به آنها پاسخ داد: «قالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَکُمْ رَبِّی إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحیمُ». فرمود من بعداً از پروردگارم برای شما استغفار می‏کنم. یعنی همان موقع استغفار نکرد و کار را به آینده موکول کرد. در روایتی داریم که «أخَّرَهُمْ إلَی السَّحَرِ»؛ یعنی او می‏خواست هنگام سَحَر برایشان استغفار کند. و این همان جذب حداکثری جذبه های خداوند است که نتیجه اش پذیرش درخواست ها و استجابت دعا در این زمان می باشد.

منابع:

برنامه سمت خدا؛ بیانات آیت الله فرحزادی

کتاب احسن الحدیث، ص220

حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان

بیانات آیت الله فاطمی نیا

یه حس قشنگ به اسم خوشبختی !

خوشبختی به احساس ما بستگی دارد. اگر همه چیز زندگی ردیف باشد اما احساس خوبی نداشته باشیم خوشبخت نیستیم. بین خوشبختی و نعمات زندگی همیشه رابطه مستقیمی وجود ندارد اما بین خوشبختی و احساس خوب همیشه رابطه مستقیم است. 

انسیه نوش آبادی _ بخش خانواده ایرانی

هرگاه دل انسان شاد و احساسش نسبت به زندگی مثبت باشد خوشبخت خواهد بود هر چند به لحاظ ظاهر، نعمات زندگی زیاد نباشد و از نگاه دیگران زندگی روبراه نباشد. بنابراین یکی از مهم‌ترین راه‌های خوشبختی داشتن احساس خوب است. باید این احساس خوب را تقویت کرد. باید به احساس توجه نمود. در مورد سالمندان هم گاهی می‌بینیم همه چیز زندگی را برایشان فراهم نموده‌ایم باز هم راضی و خرسند نیستند این بدان علت است که به احساسشان توجه نکرده‌ایم. توجه به احساس کودکان، سالمندان و خودمان مهم‌تر از روبراه کردن استانداردهای زندگی است. احساس خوب داشتن و احساس خوشبخت بودن، از خوشبختی واقعی که در استانداردهای روانشناسی و جامعه‌شناسی تعریف می‌شود در ایجاد روح و روان سالم، حتی جسم سالم مؤثرتر است. شاید یک مرد مجرد به لحاظ اقتصادی یا شغلی یا آزادی اجتماعی نسبت به یک مرد متأهل در وضعیت بهتری باشد، اما احساس خوشبختی یک مرد متأهل هر چند مسئولیت‌های فراوان زندگی او را خسته کرده است، بیش از احساس خوشبختی یک مجرد رها و بی‌مسئولیت است. این احساس خوشبختی چیز کمی نیست و باید برای تقویت آن و از بین بردن موانع آن تلاش کرد.

احساس خوب را تشخیص بدهیم

برای تقویت خوشبختی باید احساس خوب را تقویت نمود و برای تقویت احساس خوب، قطعاً باید سلیقه و مزاج فرد در نظر گرفته شود اما چون دل هرگاه به حال خودش رها شود استعداد زیاده‌خواهی و هرز روی و حتی طغیان دارد دل را باید به شدت مراقبت نمود تا احساسات کاذب عقل و زندگی ما را تحت تأثیر خود قرار ندهند. بر فرض مثال اگر دل را در مادیات رها کنیم و دائماً در فضاهایی مثل بازارها پرسه بزنیم و با افراد مادی‌گرا معاشرت کنیم دل بیمار می‌شود و احساس خوب را فقط در مادیات جستجو می‌کند اگر چنین اتفاقی افتاد احساس خوب هیچ‌گاه هم به دست نخواهد آمد. در این صورت احساس خوب داشتن معادل خوشبختی نخواهد بود. احساس خوب وقتی معادل خوشبختی است که دل از انحرافات و بیماری‌ها پاک باشد. هر احساس لذتی احساس خوب نخواهد بود. احساس خوب، به جز آن معیارهایی که در دین برای آن معرفی شده، با عقل نیز تشخیص داده می‌شود احساسی که چند سال دیگر شما را پشیمان نکند. عمرتان را در راه بیهوده‌ای تلف نکند. و ....

احساس خوب را تقویت کنیم

اگر احساس خوب شما در مسیر درست خود قرار دارد و عقلتان از آن حمایت می‌کند نسبت به آن بی توجه نباشید و آن را فدای مسائل دیگر نکنید. به فرض برای اینکه با همسرتان روابط عاشقانه‌تری داشته باشید تلاش کنید و این روابط عاشقانه را فدای کار و مسائل مادی نکنید. همین روزهایی که در انتظار روزهای خوشی در آینده با بی‌حوصلگی سپری می‌شود، بهترین روزهای زندگی شماست. همین روزها را با احساس خوب سپری کنید.

سرود مجلس جمشید گفته‌اند این بود

که جام باده بیاور که جم نخواهد ماند.

در دین ما به لذت‌هایی که از راه حلال به دست می‌آید بها داده می‌شود. مثلاً زناشویی با همسر، موجب پاداش‌های بزرگ آخرتی است. چرا که اگر احساسات خوب را تقویت کنیم نیرو و اعصابمان برای کار و تلاش در زندگی نیز بیشتر خواهد شد. اما بی‌توجهی به احساس رضایت و خوشبختی، موجب یاس و خستگی و بیماری‌های عصبی خواهد بود.

احساس بد را درمان کنیم

هر روز در بخش تغذیه با هشدارهایی مواجه هستیم که ما را از خوردن چیزهای مضری که سرطان‌زا هستند نهی می‌کند. اما از توجه به احساساتی که سرطان‌زا هستند غافلیم. گاهی یک احساس بد یا احساس بد بودن چنان پیشرفت می‌کند که روی تمام زندگی ما سایه می‌اندازد. وقتی احساسات منفی پیشرفت می‌کند بیش از هر سم مهلک یا غذای سرطان‌زا، دشمن جان می‌شود. عذاب وجدان یکی از مهم‌ترین احساسات منفی است که دشمن آرامش و شادی است. کسی که نمی‌تواند خودش را ببخشد و خود را بد می‌داند هیچ‌گاه قلبا و واقعاً شادی را تجربه نخواهد کرد. باید احساسات بد خودمان را بشناسیم با آن‌ها رودررو شویم اگر می‌توانیم اشتباهاتی را جبران کنیم تا آن‌ها را برطرف کنیم این کار را جدی بگیریم. یا اگر ممکن است با کارهای خوب دیگر این احساسات منفی را از خودمان دور کنیم. به هر حال برای از بین بردن آن احساسی که در اعماق قلبمان ریشه کرده و گاهی بدون آنکه متوجه باشیم آزارمان می‌دهد و حتی موجب بیماری‌های عصبی در وجودمان می‌شود، باید اقدام کرد.