8 شرط اساسی برای ازدواج !

خیلی از افراد فکر می کنند که اگر کسی به بلوغ جنسی رسید، آمادگی لازم برای ازدواج را هم پیدا کرده است. در اینجا هست که اگر یک فردی فقط با رسیدن به بلوغ جنسی، اقدام به ازدواج کند، می توانیم بگوییم ممکن است که سرانجام خوبی را در پی نداشته باشد. افراد برای ازدواج باید به بلوغ اشد رسیده باشند. 

رومینا سادات تجاره-بخش کلوب ازدواج تبیان

بلوغ اشد 

هر فردی که تصمیم به ازدواج دارد، باید بررسی کند که آیا شرایط لازم و اساسی را برای ازدواج دارد یا خیر. هر فرد در آستانه ازدواج باید به بلوغ اشد یا بلوغ کامل رسیده باشد. بلوغ اشد، 8 نوع بلوغ را در بر می گیرد.اگر می خواهید از انواع بلوغ برای ازدواج آگاهی پیدا کنید، پیشنهاد می کنیم که این مقاله را با دقت مطالعه کنید. 

بلوغ جنسی 

اولین شرط اساسی برای ازدواج، رسیدن افراد به بلوغ جنسی می باشد. فرد در این حالت نه کودک است و نه بزرگسال. صدایش دورگه می شود، موهای زاید در او رشد می کنند، عادت ماهیانه می شوند و ... . بعضی از افراد مبتلا به بلوغ دیررس هستند. پس در وهله اول فردی که تصمیم به ازدواج دارد باید نشانه های بلوغ جنسی را در  خود دیده باشد. 

بلوغ فکری 

از نشانه های افرادی که به بلوغ فکری رسیده اند این است که این افراد سنجیده عمل می کنند و در تصمیم گیری های خود حتما از منطق خود استفاده می کنند تا بهترین تصمیم را در هر شرایط بگیرند. این افراد ابتدا خوب فکر می کنند و بعد حرف می زنند و رفتار می کنند. این افراد مسئولیت رفتارشان را به راحتی می پذیرند. فردی که به بلوغ فکری نرسیده است مسئولیت پذیر نیست و به خود و خانواده اش اهمیتی نمی دهد. این افراد توانایی درک شرایط مختلف را ندارند. 

بلوغ نکاح 

جمع و ترکیب دو بلوغ ذکر شده، بلوغ جنسی و بلوغ فکری، بلوغ نکاح هست. در قرآن سوره نساء، آیه 6 هم در این باره اشاره شده است. 

بلوغ عاطفی 

یکی دیگر از انواع بلوغ که لازمه ازدواج است، بلوغ عاطفی می باشد. این افراد توانایی کنترل احساسات خود را دارند و می توانند در شرایط مختلف احساسات متناسب را از خود بروز دهند. این افراد می توانند خنده و گریه شان را به راحتی کنترل کنند. این افراد به راحتی می توانند ابراز احساسات کنند. اما اگر فردی به این بلوغ نرسیده باشد قطعا در تامین نیازهای عاطفی همسرش به مشکل برخورد می کند و نمی تواند نیازهای عاطفی همسرش را برآورده کند. 

بلوغ اجتماعی 

رسیدن به بلوغ اجتماعی هم برای ازدواج شرط مهمی است. این افراد خود را نسبت به جامعه و بقیه مردم، مسئول می داند. در شرایطی که انسان های دیر نیازمند کمک هستند، هر کاری که از دستشان بربیاد انجام می دهند. این افراد همچنین به قوانین اجتماعی نیز اهمیت می دهند و سعی می کنند آنها را رعایت کنند. فردی که به بلوغ اجتماعی رسیده است، اهل مشارکت، همکاری، همدلی و تعاون است. 

بلوغ فرهنگی 

افرادی که به بلوغ فرهنگی رسیده اند، سرشار از عشق، شادابی، طراوت، امید و شادکامی هستند. این افراد همیشه نیمه پر لیدان را می بینند و در اصطلاح مثبت اندیش هستند. این افراد علاقه زیادی به بالا بردن اطلاعات و آگاهی های خود در زمینه های مختلف هستند. فردی که منفی نگر هست و مدام در حال گله و شکایت کردن هست، به بلوغ فرهنگی نرسیده است. 

بلوغ اخلاقی 

رسیدن به بلوغ اخلاقی برای ازدواج بسیار مناسب است. این افراد بسیار خوش اخلاق هستند و سعی می کنند به دیگران توهین نکنند، جک و لطیفه  های قومی و قبیله ای نمی سازند و علاقه ای به شنیدن آنها نیز ندارند. افرادی که به بلوغ اخلاقی نرسیده اند از تکه کلام های بی ادبانه استفاده می کنند. 

بلوغ اقتصادی 

در این زمینه گفته می شود که افرادی که توانایی و میل به کار کردن دارند و همچنین دیدگاه های اقتصادی مناسب مثل پس انداز کردن را دارند، به بلوغ اقتصادی رسیده اند. فردی که به این بلوغ نرسیده باشد توانایی کار کردن و پیشرفت های مالی را ندارد. 

پیشنهادی مهم 

دختر و پسرهایی که قصد ازدواج دارید، حتما به نکات ذکر شده در بالا دقت کافی را داشته باشید. باید 8 نوع بلوغ ذکر شده هم در شما و هم در فردی که قرار هست با هم ازدواج کنید، دیده شود. در این صورت ازدواجی از روی عقل و منطق انجام داده اید. 

راز زیارت امام علی(علیه السلام) در روز عید مبعث!

در بین ماه های سال، رجب ماهی است که از اهمیت و جایگاهی خاص برخوردار است. رویدادها و اعیاد خاصی که در این ماه پر خیر و برکت وجود دارد، آن را از سایر ماه های سال متمایز ساخته است. ولادت امام محمد باقر(علیه السلام) در ابتدای این ماه، میلاد پر از سرور و برکت مولی متقیان علی(علیه السلام) در میانه این ماه و بعثت ختمی مرتبت حضرت محمد مصطفی(صلی الله علیه و آله) در انتهای آن. از میان این اعیاد با ارزش، عید سعید مبعث که نوید آرامش، سعادت، صلح و رحمت برای عالمین می باشد، به این ماه ارزش و اهمیت دو چندان بخشیده است.

 

 

27رجب سرآغاز بهار زندگی 

عید مبعث سرآغاز تحولی شگرف و جهان شمول در تاریخ حیات بشریت است. در این روز پیامبری به رسالت برگزیده می شود که با خود پیام مهربانی، صلح، رحمت و سعادت را برای تمام انسان ها به ارمغان آورده است، پیامبری که رسالت با ارزش او برترین و زیباترین منشور سعادت و خوشبختی به شمار می آید. خدای متعال ماهیت رسالت او را برای بشریت این چنین بیان می فرماید: «وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلاَّ رَحْمَةً لِلْعالَمینَ؛[انبیاء، آیه107] ما تو را جز براى رحمت جهانیان نفرستادیم.»، در روایتی نیز از منابع روایی از پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله) این چنین نقل شده است: «إِنَّمَا بُعِثْتُ رَحْمَة؛[1] مبعوث شده ام تا مایه رحمت باشم.»

نمازی برتر از شصت سال عبادت خدا

در فرهنگ اسلامی، عید مبعث از چنان قداست و ارزشی برخوردار است که اگر هر آنچه در زمین وجود دارد و یا هر آنچه آفتاب برآن می تابد را به انسان دهند، ارزش لحظه ای از آن را ندارد؛ کما اینکه در منابع روایی از امام جواد (علیه السلام) این چنین نقل شده است: «إِنَّ فِی رَجَبٍ لَلَیْلَةً خَیْرٌ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَیْهِ الشَّمْسُ وَ هِیَ لَیْلَةُ سَبْعٍ وَ عِشْرِینَ مِنْ رَجَبٍ فِیهَا نُبِّئَ النَّبِیُّ ص فِی صَبِیحَتِهَا؛[2] در ماه رجب، شبى است كه بهتر است از آنچه که بر آن آفتاب مى‏ تابد و آن شب بیست و هفتم رجب است كه در صبح آن پیغمبر خدا (صلى الله علیه و آله) به رسالت مبعوث گردید.»، در ادامه روایت حضرت پرده از عمل عبادی بر می‌ دارد که برتر از شصت سال عبادت و بندگی خداست: «وَ أَنَّ لِلْعَامِلِ فِیهَا مِنْ شِیعَتِنَا أَجْرَ عَمَلِ سِتِّینَ سَنَةً وَ صِفَةُ عَمَلِهَا أَنْ تُصَلِّیَهَا أَیَّ سَاعَةٍ شِئْتَ مِنَ اللَّیْلِ قُبَیْلَ الزَّوَالِ...؛ [3] و بدرستى كه از براى عامل در آن شب از شیعه ما اجر عمل شصت سال است. به خدمت آن حضرت عرض شد: كه عمل در آن شب چیست؟ فرمود: که نماز می خوانی هر ساعتى كه خواستى از شب تا پیش از نیمه آن و سلام می دهی در هر دو رکعت و بعد از سلام نماز، می خوانی، حمد، فلق، ناس، توحید، کافرون و قدر و آیه الکرسی هر کدام را هفت مرتبه، سپس بگو: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَمْ یَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ یَكُنْ لَهُ‏ شَرِیكٌ فِی اَلْمُلْكِ وَ لَمْ یَكُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ اَلذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبِیراً اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِمَعَاقِدِ عِزِّكَ عَلَى أَرْكَانِ عَرْشِكَ وَ مُنْتَهَى الرَّحْمَةِ مِنْ كِتَابِكَ وَ بِاسْمِكَ الْأَعْظَمِ الْأَعْظَمِ الْأَعْظَمِ وَ ذِكْرِكَ الْأَعْلَى الْأَعْلَى الْأَعْلَى وَ بِكَلِمَاتِكَ التَّامَّاتِ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَنْ تَفْعَلَ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ.‏»

روزه ای برتر از هفتاد سال عبادت 

علاوه بر نماز مورد نظر، روزه گرفتن در 27 رجب نیز از جایگاه ممتازی برخوردار است به طوری که آن در روایات ثواب هفتاد سال عبادت برای آن ذکر شده است. از امام صادق (علیه السلام) نقل شده است: «مَنْ صَامَ یَوْمَ سَبْعَةٍ وَ عِشْرِینَ مِنْ رَجَبٍ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ أَجْرَ صِیَامِ سَبْعِینَ سَنَةً؛[4] هر كه روز بیست و هفتم رجب را روزه دارد خدا ثواب هفتاد سال روزه برایش بنویسد.»

شاخص ترین و با ارزش ترین عمل در روز مبعث

هر چند نماز و روزه از اهمیت و ارزش بالایی در شب و روز مبعث برخوردار است، ولی با قدری تأمل در کتب ادعیه به عمل شاخصی دست می یابیم که همه رفتارهای عبادی انسان را در طول زندگی تحت شعاع خود قرار می دهد، عمل عبادی که رابطه مستقیمی با اجر رسالت و مطالبه پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) از امت اسلامی دارد «قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبى» [شوری،آیه23] این شاخص عبادی را «ابن طاووس‏» در کتاب ادعیه «اقبال الاعمال» این چنین معرفی می کند: «اعلم أن من أفضل الأعمال فیها زیارة مولانا علی أمیر المؤمنین علیه اسلام فیزار فیها زیارة رجب أو بغیرها مما أشرنا إلیه؛[5] یكى از بهترین اعمال در این شب، زیارت مولى امیر مؤمنان-علیه السّلام-است. بنابراین، شایسته است انسان آن حضرت را با زیارت رجبیه و یا با زیارت ‌هاى دیگرى كه پیش از این بدان اشاره كردیم، زیارت كند.»

راز زیارت امام علی (علیه السلام) در روز مبعث 

در کتب ادعیه زیارت امام علی (علیه السلام)  در روزهای خاصی همچون عید مبعث و همچنین روز میلاد با سعادت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و اله) سفارش شده است. سؤالی که در این خصوص مطرح می شود این است که، چرا در روز زیارتی پیامبراکرم (صلی الله علیه و اله) زیارت امام علی (علیه السلام)  سفارش می شود، راز این مطلب را می توان در چند نکته مشاهده کرد: 

نکته اول: بین امام علی (علیه السلام) و حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) فاصله ای نیست؛ چرا که بر اساس منابع روایی و آموزه های قرآنی علی(علیه السلام) همچون نفس پیامبر است؛ کما اینکه آیه روز مباهله بر این مطلب اشاره دارد: «فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُم» [آل عمران، آیه 61]؛ «أَنْفُسَنا»؛ تنها على (علیه السلام) بوده است و احادیث فراوانى در این زمینه نقل شده است.»[6]

نکته دوم: علامه مجلسی از کتاب «مزار کبیر» از اسحاق بن عمار نقل کرده که از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که فرمود: مرد بادیه نشینی به خدمت رسول خدا(صلی الله علیه و اله) مشرف شد و عرض کرد: یا رسول الله! خانه ام از شما دور است و من مشتاق تو و زیارت تو می شوم و این امر طولانی را می پیمایم و به مدینه می آیم ولی شما را نمی بینم، بلکه علی بن ابی طالب را ملاقات می کنم  و او هم با گفت و گو و مواعظش با من انس می گیرد و بر می گردم، اما در حالی که متأسف و محزون از ندیدن تو هستم، 

حضرت فرمود: «مَنْ زَارَ عَلِیّاً فَقَدْ زَارَنِی وَ مَنْ أَحَبَّهُ فَقَدْ أَحَبَّنِی وَ مَنْ أَبْغَضَهُ فَقَدْ أَبْغَضَنِی أَبْلِغْ قَوْمَكَ هَذَا عَنِّی وَ مَنْ أَتَاهُ زَائِراً فَقَدْ أَتَانِی وَ أَنَا الْمُجَازِی لَهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَ جَبْرَئِیلُ وَ صَالِحُ الْمُؤْمِنِینَ؛[7] هر کس علی را زیارت کند به راستی من را زیارت کرده است، و هر که علی را دوست بدارد، مرا دوست داشته است و هرکس با او دشمنی کند با من دشمنی کرده است. این مطلب را از جانب من به قومت برسان و (بگو که) هر کس به زیارت علی آید به زیارت من آمده است و من و جبرئیل و مومنان صالح در روز قیامت به او پاداش خواهیم داد.»

سخن آخر

به راستی راز زیارت امام علی (علیه السلام) در روز مبعث که علمای شیعه  همچون شیخ مفید، سید بن طاوس، شهید اول و علامه مجلسی در کتب ادعیه به آن اشاره داشته اند برگرفته از جایگاه ممتاز و ارزشمند امامت در کنار نبوت است؛ جایگاه ممتازی که نه فقط پیامبر اکرم (صلی الله و علیه وآله) بلکه باری تعالی نیز به آن عنایت داشته است. 

پی نوشت ها: 

[1]. الإحتجاج على أهل اللجاج (للطبرسصی)، ج‏1، ص212. 

[2]. مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، ج‏2، ص813. 

[3]. همان. 

[4]. الأمالی( للصدوق)، النص، ص586، ح7. 

[5]. إقبال الأعمال (ط - القدیمة)، ج‏2، ص670. 

[6]. تفسیر نمونه، ج‏2، ص582. 

[7]. بحار الأنوار (ط - بیروت)، ج‏97، ص263.

ریشه ی غم ها و ناراحتی های زندگی کجاست؟!

چندی پیش در تلگرام فیلمی را دیدم که در دانمارک در شیشه ای که به طور اتوماتیکی باز و بسته می شود، هر مشتری می ‌خواست وارد این فروشگاه شود، در باز نمی ‌شد. بالایش دوربین داشت، هشدار می ‌داد که این در با لبخند باز می‌ شود. همه مشتری‌ها با لبخند وارد این فروشگاه می ‌شوند، بعد نشان می داد با این عمل چه انرژی به اهل فروشگاه و کارکنانش می ‌رسید. این جاست که باید افسوس خورد که چرا اخلاقیاتی که همه ریشه در دین اسلام دارد را اهالی کفر و غیر مسلمانان زیباتر انجامش می دهند...

فرآوری: زهرا اجلال- بخش قرآن

دین ما براساس فرح و شادی است. در این ایام که به مناسبت روز مبعث ان شاء الله دل ها شاد است، می خواهیم فرمایشی از رسول گرامی اسلام را که با موضوعمان مرتبط است را مروری داشته باشیم.

در فرمایشی که حضرت به امام علی علیه السلام داشتند فرمودند: «یا علی! من استولی‏ علیه الضجر رحلت عنه الراحة» علی جان مواظب باش بی ‌قراری و نا آرامی و حزن و اندوه در تو راه پیدا نکند که اگر راه پیدا کند خوشی و راحتی را از شما می ‌گیرد. 

نکته ی مهم این است که باید عواملی که منجر به ناراحتی و رنج و غم می شود را شناخت و از آن ها دوری کرد.

 اهل بهشت اهل شادی هستند،  انبیاء و اولیاء همیشه درونشان شاد بوده و خوش بودند: «أَلا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ‏» (یونس/62) کسی که ولی خدا بشود، شاد است. 

کسی که ادعا دارد مؤمن است، نماز اول وقت خوان است، اهل هیئت و مسجد است نباید عبوس و گرفته و بداخلاق باشد که اگر باشد در حقیقت مؤمن واقعی و ولی خدا نیست.

در روایتی ازامام صادق علیه السلام است که فرمودند: «إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَی اطَّلَعَ إِلَی الارْضِ فَاخْتَارَنَا وَ اخْتَارَ لَنَا شِیعَةً یَنْصُرُونَنَا وَ یَفْرَحُونَ‏ لِفَرَحِنَا وَ یَحْزَنُونَ لِحُزْنِنَا» خدای متعال بر عالم اشراف پیدا کرد، ما اهل ‌بیت و پیغمبر و چهارده معصوم را انتخاب کرد، بعد از ما دوستان و شیعیان ما را اختیار کرد. علامت دوستان و شیعیان ما این است که در شادی ما شاد و در حزن و اندوه ما اندوهناک هستند. (خصال صدوق، ج2، ص634) 

با عوامل غم زا چگونه مبارزه کنیم؟ 

یکی از چیزهایی که غم زا است و در قرآن هم اشاره شده و مهم است، وابستگی شدید به دنیا است.  دنیا فانی و متغیر و از بین رفتنی است. شما به هرچیزی که فانی است دلبسته شوی، چون از بین رفتنی است شما را هم بی ‌قرار می ‌کند. 

به تعبیر مرحوم دولابی؛ یک دندانی هست که در دهان نیست ولی کشیدن آن واجب است. آن دندان طمع دنیاست! انسان وقتی می‌خواهد به یک چیزی برسد، قرار ندارد. دنیا در روایات به سایه تشبیه شده است؛ سایه همراه تو است ولی به آن نمی ‌رسی. این چیزی است که سراب است، به سراب دل ببندی، از بین می ‌برد. 

دنیا داشتن عیب نیست

یکی از از حدیث‌های کلیدی و کاربردی از پیغمبر اکرم صلی الله و علیه وآله است که  فرمودند: «الرغبة فی الدنیا تكثر الهم و الحزن و الزهد فی الدنیا یریح القلب و البدن‏» (خصال صدوق، ج1، ص73) 

یادمان باشد که داشتن دنیا عیب نیست. انسان بدون داشتن دنیا و بعضی مظاهر آن نمی تواند زندگی کند اما نکته این است که طوری زندگی کنیم که همیشه سوار بر دنیا باشیم  دنیا بر ما سوار نباشد. 

شد، شد. نشد، نشد! 

این جمله که شد، شد.نشد، نشد! حرف و کلام قرآن کریم است، آن جا که می فرماید: «لِكَیْلا تَأْسَوْا عَلى‏ ما فاتَكُمْ‏ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُم‏» (حدید/23) 

در این باره حافظ می‌ گوید:

غلام همت آنم که زیر چرخ کبود                       ز هرچه رنگ تعلق پذیرد آزادم

اگر می ‌خواهیم از غم و غصه آزاد باشیم، به فرمایش رسول خدا از وابسته بودن به دنیا؛ مال دنیا، فرزندش، ماشینش، خونه اش، جواهراتش، کارو پست و مقام و همه و همه اش باید بیرون بیاییم.

با بی خیالی خیلی راحت تر می توان زندگی کرد... توی پرانتز عرض کنم که منظور از بی خیالی ، تلاش نکردن و خوردن و خوابیدن نیست، بی خیالی یعنی زهد داشتن، یعنی عدم وابستگی؛ به تعبیر امام علی علیه السلام؛ زهد بین دو کلمه از قرآن است، که خدای سبحان فرمود:" تا بر آنچه از دست شما رفته حسرت نخورید، و به آنچه به شما رسیده شادمان مباشید." «نهج البلاغه، حکمت439»

... با در نظر گرفتن و به کارگیری این نکته است که می توان از همه غم ها و رنج ها خارج شد ... 

شروع زهد و بی خیالی هم  این است که تمرین کنیم، خودمان را به زهد بزنیم؛ این حرف ها که فلانی مرا تحویل نگرفت، مادرشوهر تبعیض قائل شد، عروس اینطور کرد و ... را رها کنیم، یک مقدار بی ‌خیال بشویم. زهد در دنیا، یعنی همین ...  بی‌میلی به دنیا و عوامل فانی دنیا و آن وقت است که  «یریح القلب و البدن‏» هم قلبمان آرام می شود و هم بدنمان ... آن موقع است که کلید رفتن به خوبی ها و خوشی را پیدا کرده ایم چنانچه در روایتی می فرمایند: «جُعِلَ الْخَیْرُ كُلُّهُ‏ فِی‏ بَیْتٍ وَ جُعِلَ مِفْتَاحُهُ الزُّهْدَ فِی الدُّنْیَا » تمام خوبی‌ها در یک خانه است و کلید رفتن در خوبی‌ها و آرامش و خوشی‌ ها بی ‌رغبتی به دنیا است.» (كافی، ج 2، ص 128)

مثنوی می‌ گوید:

چیست دنیا، از خدا غافل بودن                      نی قماش و نقره و فرزند و زن

مال را چون بهر دین کردی حمول                    نعم مال الصالحون گفت آن رسول

گناه و معصیت؛ تولید کننده غم هستند

عامل دومی که باز غم زا هست، گناه و معصیت است. امام باقر(علیه السلام) فرمودند: قلب انسان صاف است و مثل یک صفحه‌ ی سفید است. هرگناهی که آدم می ‌کند یک نقطه ‌ی سیاه و یک غم و اندوه به آن زده می ‌شود. 

امیرالمؤمنین (علیه السلام) در نهج ‌البلاغه می‌ فرماید: «رُبَّ شَهْوَةِ سَاعَةٍ أَوْرَثَتْ‏ حُزْناً طَوِیلا» یعنی چه بسا خوش گذرانی یک ساعت و یک شب، غم طولانی را در پی دارد. افرادی بودند با نامحرم ارتباط برقرار کردند، یا یک شب با یک نامحرم بودند ولی هفتاد سال عذاب وجدان گرفته اند و سوخته اند. 

گناه را در نطفه خفه کنیم

ماشینی که در سرازیری سرعت است، دیگر سر پیچ و دره نمی‌شود کنترل کرد. امیرالمؤمنین فرمود: کسی که فکر گناه کند، ریشه گناه را باید در نطفه خفه کند. لذا فکر گناه را از خودمان دور کنیم. مجالس گناه، مقدمات گناه، لذا فرمود: یکی از چیزهایی که غم را زیاد می‌کند، گناه و کثرت گناه است. 

ترک هر واجبی برای انسان غم می‌آورد

حضرت امیر در نهج‌البلاغه فرمودند: «مَنْ قَصَّرَ فِی الْعَمَلِ ابْتُلِیَ‏ بِالْهَمِ‏» (نهج ‏البلاغه، حكمت 127) یعنی کسی که در عمل به وظیفه ‌اش کوتاهی می ‌کند. حق پدر را ادا نمی‌کند؛ ماه به ماه و سال به سال به پدر و مادرش سر نمی ‌زند، به واجبات و نماز و روزه و خمس و .. بی توجه است و در عمل به وظیفه ‌اش کوتاهی می‌ کند مبتلا به غم و غصه می‌ شود.

ارتباط نداشتن با خدا برایمان سختی و غم می آورد

وَ مَنْ أعْرَضَ عَن ذِکْرِی فَإنَّ لَهُ مَعِیشَهً ضَنکًا: کسی که از یاد من روی برگرداند، همانا در زندگی سخت و اضطراب بسر می برد. (طه، 124) 

پس فراموش نکنیم که ؛

آسمانی شدن از خاک بریدن می‌خواست                بی‌سبب نیست که فواره فرو ریختنی است

گرفتن امریه سربازی برای مشمولان مراحلی دارد.

5دلیل برای اینکه استارت‌آپ شما به مدیر IT نیاز دارد !

چگونه از کار دیگران گره گشایی کنیم؟

کارگشایی و گره گشای دیگران بودن یک هنری است که نصیب هر کسی نمی شود . ممکن است در طول روز کارهای خیر زیادی برای دیگران انجام دهیم اما می بینیم که با وجود گره گشا بودن، عمل مان بی تاثیر است و آنچنان که باید آثار و برکاتی ندارد اما دلیل آن چیست؟

 

 

یکی از برنامه های بنیادی و اساسی  که با تامل در آیات و روایات می توان به آن دست یافت گره گشایی و کمک به خلق الله است که بسیار مورد تاکید قرار گرفته است . در کمک به دیگران فرقی بین انسانها وجود ندارد هرچند که ثروتمندان به دلیل توانایی مالی وظایف سنگین تری دارند چرا که همیشه وظایف بر اساس امکانات تعیین می شود اما از آنجا که انسانها رئوف هستند، بی نیازها نسبت به نیازمندان مهربانی و عطوفت می کنند و در مسائل مالی به یکدیگر کمک می کنند.  چنانکه پیشوای هفتم امام موسی کاظم(علیه السلام) نسبت به همه ی مردم، با مهربانی و عاطفه رفتارمی کرد و در رفع حوایج و مشکلات آنان سعی و کوشش فراوان داشت. هیچ کس به سوی خانه ی آن حضرت روی نمی آورد مگر آنکه خوشحال و راضی برمی گشت. « علی بن طاهر صوری » از یکی از اهالی ری نقل می کند که می گفت:

یکی از نویسندگان «یحیی بن خالد» به حکومت ری منصوب شد. من مقداری از مالیات بدهکار بودم و می ترسیدم که اگر آن را از من مطالبه کند تهیدست شوم . عده ای گفتند: او طرفدار مذهب اهل بیت است ولی من همچنان از رفتن پیش او

 بیمناک بودم . سرانجام تصمیم گرفتن به مکه روم و مولایم موسی بن جعفر (علیه السلام) را در جریان بگذارم . پس از اینکه خدمت امام (علیه السلام) رسیدم ، آن حضرت نامه ای بدین مضمون به والی ری نوشت: «به نام خداوند بخشنده مهربان . بدان ! برای خداوند در زیر عرشش سایه ای است که از آن بهره ای نمی گیرد مگر کسی که به برادرش نیکی کند، یا او را از غم و اندوهی رهایی بخشد و یا او را خوشحال سازد؛ حامل نامه برادر توست . و السلام .

پس از بازگشت به نزد والی رفتم و گفتم : فرستاده امام « صابر» هستم . 

والی ، با پای برهنه تا در خانه آمد و مرا در بغل گرفت و بوسید و از حال امام ( علیه السلام ) پرسید و پس از مشاهده دستخط امام ( علیه السلام ) نیمی از اموال خود را به من داد .آنگاه دفتر مالیات را خواست و روی اسم من قلم کشید و نسبت به بدهی هایم قبض رسید داد....(بحارالانوار ، ج 48 ، ص 174)

کمک به دیگران تنها به مسائل مالی مربوط نمی شود بلکه هر کس در حد وسع و توانش اگر بتواند گره ای از کار مومنی بگشاید باید به هم نوعش کمک کند مثلا در مسائل معنوی  مانند راهنمایی کردن در مسائل زندگی، مشکل اداری، اجتماعی، اندوه زدایی از دیگران و... هم اگر کاری از دستمان بر میایید برای یکدیگر انجام دهیم چنان‌که پیامبر گرامى اسلام(ص) مى‏‌فرماید: «مؤمنان برادران یکدیگرند که بعضى از آنان نیازهاى بعضى دیگر را رفع مى‏‌کند و خداوند هم نیازهاى او را برآورده مى‏‌کند. از بهترین اعمال این است که انسان مؤمنى را شاد، یا گرسنگى را از او دفع کند و از غصه برهاند یا قرض او را ادا کند یا به او لباس بدهد.»

کارگشایی و گره گشای دیگران بودن یک هنری است که نصیب هرکسی نمی شود . ممکن است در طول روز کارهای خیر زیادی برای دیگران انجام دهیم اما می بینیم که با وجود گره گشا بودن، عملمان بی تاثیر  است و آنچنان که باید آثار و برکاتی ندارد اما دلیل آن چیست ؟ گاهی می بینیم که برخی با کمک های مادی و معنوی خود گره گشای دیگران هستند اما از آن طرف با فاش کردن کمک خود به دیگران باعث آبرو ریزی می شوند و هم اجر خود را از بین می برند و هم آبروی طرف مقابل را می ریزند اینجاست که امام علی علیه السلام فرموده اند: کارگشائی از مردم کامل نمی‌شود مگر به سه چیز: کوچک

 شمردن آن تا خود بزرگ گردد، پنهان نگهداشتن آن تا خود آشکار شود، شتاب و سرعت در آن تا گوارا گردد. (بحارالانوار، ج74،ص318)

همچنین از امام صادق علیه السلام نقل شده است که  اگر کسی بداند که برادر مومنش به کمک نیاز دارد و نیاز او را برطرف نکند تا اینکه سؤال نماید و سپس اقدام کند خداوند به او پاداش نمی‌دهد. (بحارالانوار، ج74، ص312)

کمک به خلق و گره گشایی از کار یگدیگر یک از کارهای مستحبی است که در روایات و سیره بزرگان به عنوان یکی از برترین اعمال مستحبی شمرده شده است .چه خوب است که اگر کاری از دستمان بر می آیید  با شاد کردن دلی، خدا  و مخلوق خدا را شاد کنیم و خود را از اجر و ثواب دنیوی و اخروی محروم نکنیم .  از این‌رو سعدی نیز این مضمون را به صورت شعر اینگونه بیان کرده است: 

تا توانی به جهان خدمت محتاجان كن               بـه دمـی یا دِرَمـی یا قـلـمی یا قـدمـی

با فرزندم در دوران بلوغ چگونه رفتار کنم؟ 

شاید شما که الان این عنوان مقاله را دیدید به یاد ارتباطتان با دختر و پسر در حال بلوغتان افتادید. به این فکر کردید که آیا واقعا بهترین و مناسبترین نوع برخورد با آنها چگونه باید باشد؟ چگونه رفتار کنید تا نوجوانتان از خشم کمتری برخوردار شود؟

رومینا سادات تجاره-بخش خانواده ی تبیان

بلوغ با شکوه ترین مرحله زندگی 

یکی از با شکوه ترین و البته سخت ترین مراحل رشدی هر فرد، دوران بلوغش می باشد. در این مرحله فرد نه در دوران خردسالی هست و نه در دوران بزرگسالی، کم کم از کودکی فاصله می گیرد تا بزرگ شود. کودک کم توان دیروز، حالا احساس قدرت می کند و خود را بزرگ می بیند. هر روز احساس های جدیدی را تجربه می کند و دوست دارد مستقل تر بشود. این درحالی هست که ممکن است والدینش جلوی استقلال او را بگیرند و همین امر باعث ایجاد خشم و پرخاشگری در او شود. والدینی که نوجوان در حال بلوغ دارند، باید سطح اطلاعات و آگاهی های خودشان را نسبت به بلوغ و تغییراتی که در نوجوان ایجاد می کند، بالا ببرند تا بتوانند ارتباط بهتری را با نوجوانشان برقرار کنند و همچنین با او همانند یک دوست باشند. 

بلوغ چیست؟ 

بلوغ به مجموعه ای از تغییرات رشدی جسمانی و عقلانی گفته می شود. رشد جسمانی زودتر از رشد عقلانی شروع می شود و به ناگهان نوجوان از نظر ظاهری تغییرات زیادی را نشان میدهد که ممکن است برایش خوش آیند نباشد. کافیست نوجوانی اعتماد به نفس پایین هم داشته باشد همین مساله باعث گوشه گیری و منزوی شدن نوجوان می شود. معمولا این بحران از حدود 9 الی 19 سالگی در دختران و حدود 13 الی 19 سالگی در پسران اتفاق می افتد. پس بهتر است والدین قبل از رسیدن فرزندشان به این سن، سطح آگاهی خودشان را درباره بلوغ و نحوه ارتباط با نوجوانشان بالا ببرند. 

بزرگ ترین کمک والدین به نوجوان در حال بلوغ 

یکی از مهم ترین کارهایی که پدر و مادر باید برای فرزندشان از کودکی و به ویژه در نوجوانی انجام بدهند، بالا بردن اعتماد به

 نفس و عزت نفس نوجوان است. عزت نفس به معنای دوست داشتن خود است. والدین باید کاری کنند تا نوجوانشان خودش را دوست داشته باشد و در نهایت به اعتماد به نفس یعنی جرات ورزی، برسد. راهکارهای زیر می توانند در بالا بردن اعتماد به نفس نوجوانان کمک کننده باشد: 

1- در زمانی که نوجوانتان قصد صحبت کردن با شما را دارد، حتما با او تماس چشمی برقرار کنید. 

2- هیچ گاه از ظاهر نوجوانتان، منفی نگویید. به او آرامش بدهید و بگویید که شما هم در دوران بلوغ چه تغییرات ظاهری را تجربه کرده اید. نشان دادن عکس هایتان در دوران بلوغ می تواند برای نوجوانتان خوشایند باشد. 

3- محبت کردن را فراموش نکنید. با توجه به جنسیت فرزندتان و همچنین با توجه به نوع محبتی که فرزندتان نیاز دارد، حتما به او محبت کنید. 

4- فراهم کردن امنیت نیز بسیار مهم است. هر زوجی ممکن است در زندگیشان با یکدیگر مشکلاتی را داشته باشند. اما مراقب باشید که مشکلات و تعارض هایتان را در حضور فرزندان مطرح نکنید و در مکانی به صورت خصوصی با یکدیگر راجع به تعارضتان صحبت کنید. 

5- تشویق کردن اصل دیگری است. حتما نوجوانتان را به دلایل مختلف، و با توجه به موفقیت هایی که به دست آورده است، تشویق کنید و به او انگیزه پیشرفت بدهید. 

6- به فرزندانتان مسئولیت های با توجه به تواناییشان بدهید. این کار می تواند اعتماد به نفس آنها را بسیار بالا ببرد. 

7- اگر نوجوانتان کار نامناسبی را انجام داد، هیچ گاه نگویید که دوستش ندارید و یا از دستش ناراحت هستید بهتر است به او

 بگویید که از کار یا رفتاری که انجام داده اید ناراحت شده اید. 

برنامه ریزی کنید و زمان هایی را به فرزندانتان اختصاص بدهید 

یکی دیگر از مسئولیت های والدین در قبال فرزندشان، این است که برای آنها وقت بگذارند. با توجه به شغلتان، جنسیت  و سن فرزندتان حتما برنامه ریزی نمایید. راهکارهای زیر می تواند برای داشتن یک برنامه خوب با هم بودن به شما کمک کند: 

1- زمان مشخصی را از قبل تعیین کنید و به فرزندتان بگویید که می خواهید با او باشید. 

2- در تمام مدتی که در کنار فرزندتان هستید سعی کنید به هیچ چیز دیگری الا فرزندتان و فعالیتی که قرار است انجام بدهید، فکر نکنید. 

3- نظر فرزندتان را بپرسید که بیشتر تمایل دارد که به چه کاری با یکدیگر بپردازید. سینما، تئاتر، ورزش و ... . 

والدین عزیز! گوش به زنگ باشید... شما یک الگو هستید 

سعی کنید که الگوی رفتاری خوبی برای فرزندانتان باشید. طرز لباس پوشیدن، صحبت کردن، رفتار کردن شما به راحتی می تواند بر روی فرزندتان تاثیر گذار باشد. فرزندتان اگر ببیند که شما در موقعیت های خشم آور به راحتی خشم خود را کنترل می کنید، طبیعتا او هم می تواند با تکرار و تمرین به این مهارت دست پیدا کند. 

جلسات نقد ماهیانه 

معمولا نوجوانان از نقد شدن خوششان نمی آید. بهترین راهکار برای اینکه بتوانید رفتار نوجوانتان را نقد کنید این است که در ابتدا مهارت های انتقاد کردن را بیاموزید و در وهله بعدی اجازه دهید فرزندتان هم از شما انتقاد کند. هنگامی فرزند شما می بیند پدر و مادرش اجازه انتقاد شدن می دهند، اینجاست که نوجوان نیز راحت تر این مساله را می پذیرد. داشتن جلسات ماهیانه انتقاد می تواند کمک موثری باشد. 

شفاف و بی پرده صحبت کنید 

والدین حتما باید بدون کنایه با فرزندشان صحبت کنند و تمام انتظاراتشان را به صورت شفاف و واضح به فرزندشان بیان کنید.

درمان بیماری ناسزاگویی با اخلاق امام کاظم(علیه السلام)

زندگی دنیایی انسانها همراه با مشکلات زیادی است که اگر در مقابل مشکلات ایستادگی کند و صبر و شکیبایی به خرج دهد یقینا پیروز خواهد شد و اگر ناشکیبایی کند و در برابر مشکلات فرو ریزد ، هیچ گاه به مقصد نخواهد رسید لذا یکی از مواردی که در آیات و روایات تاکید بر آن شده است کظم غیظ می باشد  که متاسفانه این صفت در جامعه ما کمرنگ شده و باعث بسیاری از مشکلات شده است...

سید عبدالحمید طباطبایی- بخش اخلاق و عرفان اسلامی

اسلام با تاکید بر پرهیز ازافراط و تفریط در تمام کارها مسلمانان را به اعتدال دعوت کرده است مخصوصا هنگام عصبانیت و خشمگین شدن. در این باره  سید عبدالله شبر، مفسرمحدث و از علماء شیعه قرن سیزدهم در کتاب الاخلاق خود نوشته است: افراط در خشم چنان است که این صفت به شکلی بر آدمی، چیره گردد که از اختیار عقل و شرع خارج شود. در این صورت، بصیرت از انسان گرفته می شود و قدرت تفکر را از دست می دهد. اختیار نفس از دست او، خارج و از دیدن عبرت ها، کور و از شنیدن مواعظ ،کر می شود.  

یکی از مواردی که در آیات و روایات تاکید بر آن شده است کظم غیظ می باشد  که متاسفانه این صفت در جامعه ما کمرنگ شده و باعث بسیاری از مشکلات شده است به گونه ای که اگر پرونده افرادی که قتل انجام داده اند بررسی شود اکثریت آنها بخاطر عصبانیت و کنترل نکردن خشم خود مرتکب چنین کاری شده اند به گونه ای که بعد از فروکش کردن عصبانیتشان خودشان هم باور نمیکردند که چنین کاری انجام داده باشند.

شیخ مفید روایتی آورده است که شخصی از نسل عمربن خطاب ،به امام كاظم علیه السلام  ناسزاى بسیارى مى‏گفت و بعضی افراد به آن امام گفتند اجازه بده این فاجر را بكشیم، امام آنها را نهی کردند از این کار تا اینکه امام کاظم علیه السلام روزى احوال او را پرسید تا اینکه آدرس مزرعه ای که در آن کار میکرد را گرفت و به دیدن او رفت هنگامی که امام علیه السلام با مرکب خود می خواست وارد مزرعه آن شخص شود بافریاد به امام علیه السلام خطاب میکرد و مى‏گفت نیا. امام چیزى نگفت و رفت و سلام كرد و گفت ناراحتى‏ات چیست؟ چقدر خرج این مزرعه كردى؟ او گفت 100 دینار. بعد امام علیه السلام فرمود: چقدر مى‏خواهى برداشت كنى و امید سود داری و او جواب داد 200 دینار. امام علیه السلام همانجا یک کیسه 300 دینار به او داد و فرمودند این مزرعه هم برای تو و آن شخص در حالی که دست و سرمبارک امام را می بوسید از او تشکرکرد  بعداً مردم دیدند این فرد دیگر ناسزا نمى‏گوید. امام فرمود: «اللَّهُ أَعْلَمُ حَیْثُ یَجْعَلُ رِسالَتَهُ» خدا مى‏داند كه مقام رهبرى را به چه كسى بدهد. (إرشاد مفید، ج 2، ص 233)

با توجه به اینکه فعل امام معصوم برای ما حجت است باید بدانیم که برای برخورد با منکرات و اصلاح شخص در جامعه مهم ترین اصل آن اخلاق نیکو می باشد همانگونه که خداوند در قرآن به پیامبر می فرماید اگر خشن بودی و بردبار نبودی نمی توانستی مردم را دور خود جمع کرده و آنها را هدایت کنید « وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلیظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِك» یعنى اگر تو خشن و سنگ دل بودى و برخوردت توأم با عصبانیت‏ و تند خویى بودمردم دورت جمع نمی شدند. (آل عمران/ 159)

حلم و صبر به اندازه ای مهم است که خداوند این صفت را به پیامبران خود یادآوری می نماید . علامه طباطبایی (ره) در تفسیر المیزان درباره امر خداوند به موسی و هارون برای رفتن آنها نزد فرعون و دعوت او به توحید آورده است که خداوند قبل از رفتن موسی و هارون علیهما السلام  آنها را از تکلم به خشونت و تندی منع می کند و به آنها می فرماید :«فَقُولا لَهُ قَوْلًا لَیِّناً» (طه/ 44) به نزد فرعون بروید و امر به معروف كنید ولى به نرمى سخن بگوئید. (المیزان، ج 14، ص 154)

نذر آیت الله بروجردی برای عصبانی نشدن

آنقدر بردباری و صبر بر ناملایمت ها، مهم می باشد که نقل شده است آیت الله بروجردی (ره) نذر کرده بودند که اگر نتواند خشم خود را کنترل کرده و به کسی تندی کند یک سال روزه بگیرند. 

فضیلت خوش خلق بودن و خوب صحبت کردن با مردم به گونه ای است  که یکی از تعهد های خداوند از بنی اسرائیل ( نیک گویی) بود  که قرآن می گوید خداوند با این دستور، بنی اسرائیل را ازتندی کردن وبد صحبت کردن با یکدیگر باز می دارد: « وَ إِذْ أَخَذْنا میثاقَ بَنی‏ إِسْرائیلَ ...وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً» و ( به یاد آورید ) زمانی را که از بنی اسرائیل پیمان گرفتیم که ... به مردم نیک بگویید. ( بقره/ 83)

حلم و صبر بر سختی ها و کنترل غرائز در نزد ائمه علیهم السلام به قدری مهم بوده است که امام سجاد علیه السلام کنترل خشم و بردباری هنگام سختی ها را به عنوان زیبایی صالحین و لباس پرهیزگاران تعبیر کرده و از خداوند می خواهد که او به او هم عطاء نماید.

«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ حَلِّنِى بِحِلْیَهِ الصَّالِحِینَ، وَ أَلْبِسْنِى زِینَهَ الْمُتَّقِینَ،، فِی بَسْطِ الْعَدْلِ ،وَ كَظْمِ الغَیْظِ، وَ إِطْفَاءِ النَّائِرَهِ ای خداوند درود بفرست برمحمد و آل او، و مرا زیبایی و زینت صالحان ده و جامه پرهیزگاران : در گستردن عدل و فرو خوردن خشم و خاموش کردن آتش دشمنی بده. (صحیفه سجادیه/ دعاى 20)

وقتی که بهشتی ها وارد بهشت می شوند فرشتگان در هنگام برخورد با آنها اشاره به صفت صبر و بردباری میکنند و به آنها سلام داده و میگویند:: «سَلامٌ عَلَیْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ» درود بر شما بخاطر صبرى كه كردید. (رعد/ 24)  یکی از درس هایی که مسلمانان از عبادات خود همچون روزه میگیرند، تحمل سختی ها و صبر در برابر ناملایمت های دنیا می باشد.

اگر انسانی توانست صفت حلم و بردباری در خود تقویت کند خود را در برابر  مریضی های نفسانی واکسینه نموده و به زمره مخلصین وارد میشود تا احساسات نفسانی به راحتی در او اثر نگذارد. همانگونه که وقتی امیر المومنین علیه السلامدر جنگ با دشمن نامی ،جاهلیت را بر زمین زد و خواست او را به قتل برساند دشمن به صورت حضرت علی علیه السلام آب دهان انداخته، تا این اتفاق افتاد حضرت علیه السلام دشمن را رها کرده و چند لحظه صبر کرده و بعد دوباره بازگشته و دشمن را کشتند وقتی علت این کار را از او سوال کردند حضرت در جواب فرمودند صبر من بخاطر این بود که این کارم برای خدا باشد و عصبانیت و هوای نفسانی من به خاطر اهانت او در کارم تاثیر نداشته باشد.

در آخر

چه نیکوست که افراد برای اصلاح جامعه ابتداء از خود شروع کرده و با الگو قرار دادن اولیاء الهی و بزرگان دینی خود، خود را شبیه آنها کنیم و وقتی بزرگان ما اینقدر برای صفت بردباری و حلم اهمیت قائل بوده و هستند  چرا این صفت در جامعه ما کمرنگ شده به گونه ای که تحمل کردن مخالفین برای ما بسیار سخت شده و با کوچکترین اتفاقی افراد با یکدیگر دعوا می کنند.

تقویت روحیه کتاب خوانی !

از گذشته کمتر به مطالعه کتاب علاقه داشتم و بعد از شروع مطالعه یعنی چهار یا پنج صفحه که ادامه می دهم خسته می شوم و دیگر ادامه نمی دهم و این باعث شده که تا در درس های دانشگاه هم پیشرفت مطلوب نداشته باشم. لطفا راهنمایی ام کنید که چه کار کنم تا روحیه کتاب خوانی ام را تقویت کنم؟

مشاور: کهتری - مرکز مشاوره تبیان

این چند نکته را مد نظر داشته باشید:

- موضوع های مورد علاقه تون رو بشناسید و سعی کنید بیشتر علاقه هاتون رو هدفمند کنید. مثلا خواندن رمان خوب است اما اگر صرفا به رمان علاقه داشته باشید و مطالعه کنید شاید اطلاعات علمی کافی بدست نیاورید. امام علی (ع) می فرماید: جستن دانشی را نیکو می شمارند که موجب اصلاح وجود آدمی گردد . «دانشی که تو را اصلاح نکند گمراهی است .»

- برای مطالعه، برنامه آهسته و پیوسته و با جدیت داشته باشید. مثلا مقید باشید روزی پنج صفحه را حتما مطالعه کنید حتی اگر خسته بودید به این تعهد خود عمل کنید.

- علل کاهلی در این امر را بشناسید در این خصوص لازم است کمی به عقب برگردید و علل را شناسایی کنید. 

- بهتر است زمان خاصی را برای مطالعه در نظر بگیرید تا به این امر شرطی شوید و عادت کنید. 

- روش های مطالعه را خوب بشناسید و به هر نوع که علاقه بیشتری دارید روی آورید. مثلا اگر مطالعه در اینترنت یا در تب لت یا ... را می پسندید آن را ادامه دهید.

- گاهی اوقات از مکان های استثنایی و هیجان انگیز استفاده کنید تا مطلبی که مطالعه می کنید همراه آن خاطره در ذهن شما ماندگار شود; مثلا در یک شب بارانی با یک چتر و یک چراغ قوه زیر باران بروید و مطلب را مطالعه کنید و یا در یک مکان تاریخی و قدیمی به تفکر و مطالعه در مورد مطلب مورد علاقه خود بپردازید.

- کیفیت مطالعه را بالا ببرید. به روخوانی سطحی در حالت پراکندگی فکر قناعت نکنید. با مفهوم و معنای مطلب ارتباط برقرار سازید تا آنچه را که مورد نیاز است به خوبی درک کنید.

- گاه مقرر ساختن یک پاداش مشروط برای مطالعه حجم خاصی از کتاب به هیجان و لذت مطالعه می افزاید و نوعی اثر تشویقی بر فرد می گذارد. این پاداش ها می تواند دیدن یک برنامه تلویزیونی، رفتن به مکانی خاص، انجام یک فعالیت مورد علاقه یا حتی خوردن یک خوراکی محبوب باشد; مشروط بر آن که میزان تعیین شده مطالعه شده باشد!

- اگر تنوع موضوعی شما را از مطالعه منصرف میکند در یک زمان به یک موضوع بپردازید.

- با کتاب آنچنان شاد و مهیج برخورد کنید که گویی به دوست داشتنی ترین دوست خود رسیده اید. حتی با آن شوخی کنید و حرف بزنید.

- با افرادی که اهل مطالعه هستند معاشرت و مباحثه کنید. شک نکنید این امر شما را در جهت مطالعه ثابت قدم می کند. 

- از اجرای برنامه های روزانه فقط برنامه ی همان روز را انجام دهید و مطلقاً به این که چند صفحه نخوانده باقی مانده فکر نکنید.