وقتی اعمال آدمی مردود حساب میشود
حضرت علی(علیه السلام) در دعای کمیل گویی به بجا نیاوردن حق بندگی حضرت حق اقرار کرده و خویشتن را به نقص در عبادات و بندگی متهم میسازند.
حضرت در فرازی از این دعا، از خداوند، چشمپوشی بر کوتاهیها و تقصیرها را میطلبند؛
«أَنْ تُسَامِحَنِی وَ تَرْحَمَنِی؛ پس با من سهل و آسان رفتار کن و هنگام حسابرسی اعمالم، بر من سخت مگیر!»
گاهی مشتری از میوهفروش درباره یک سبد میوه میپرسد. او همه میوههای آن سبد را بدون آن که خوب را از بد جدا سازد، میخرد. به معنای دیگر، خریدار به این که ممکن است در آن میان، شماری میوه ناسالم نیز وجود داشته باشد؛ توجهی نمیکند. «أَنْ تُسَامِحَنِی»، در دعای کمیل نیز به مطلبی شبیه به آنچه که بیان شد، اشاره دارد. حضرت در این درخواست، از خداوند میخواهد که با فضل خود، همه اعمال ایشان را بپذیرد و با عدالتورزی و سختگیری، حسابرسی نکند. چرا که اگر خداوند چنین کند، بیشتر اعمال آدمی مردود شده و تنها اندکی مقبول میافتد.
منبع:
کانال تلگرام استاد انصاریان