ازدواج با این دختران ممنوع!

تا به حال فکر کرده اید چرا بعضی افراد این همه طرفدار دارند ومحبوب همه هستند اما بعضی دیگر ... انگار کسی دوست ندارد حتی نزدیکشان بشود؟ خب، دسته اول مهره مار ندارند بلکه خصوصیاتی دارند که باعث محبوبیتشان می شود، یا بهتر بگوییم فاقد خصوصیاتی هستند که آدم ها را از آنها براند اگر به عنوان یک پسر قصد ازدواج دارید به شما توصیه میکنیم که با این دختران ازدواج نکنید...

 

 

چه خصوصیاتی باعث می شود دیگران از ما فاصله بگیرند؟در مطلب قبل از ممنوعیت ازدواج با مردانی پرداختیم که دارای یکسری خصوصیات اخلاقی منفی بودند در این مقاله سعی داریم به ممنوعیت های ازدواج با چنین دخترانی بپردازیم:

1- دختر خانم های رمانتیک

این نوع دخترها زندگی خود را بر طبق فیلم های عاشقانه و کتاب های رمان سپری می کنند. و در عین حال در انتظار شاهزاده ای هستند که با اسب سفیدش از میان آسمان به زمین فرود آید و او را سوار بر اسب سفیدش کرده ، به جایی ببرد

 که هیچ مشکلی وجود نداشته باشد، تا بتوانند به خوبی زندگی کنند. آنها دخترهایی هستند که توسط پدر و مادرها و خانواده هایشان نازپرورده بار آمده اند و چیزی از واقعیات زندگی نمی دانند. او انتظار دارد کسی تمام مدت از او مراقبت و نگهداری کند، تا مبادا او خواب بدی ببیند و بترسد. فرار کنید!

2- دخترانی که به شدت مادی‌گرا هستند

برای بیشتر آقایون اینکه زنی فقط به دنبال خریدن آخرین مدل  لباس یا رفتن به مسافرت‌های تفریحی باشد به هیچ عنوان جذاب نیست. زندگی خیلی فراتر از مادیات صرف است.

3- دخترانی که ظرافت زنانه ندارند

از دید آقایان زن در هر مقام و منصبی که باشد، باید زنانگی و  ظرافت خود را حفظ کند (مثل طرز لباس پوشیدن و نحوه صحبت کردن) و این تنها چیزی است که مردان را وادار به تحسین خانم‌ها می‌کند.

4-دختر های بدگمان

این دختر ها تمام خصوصیات منفی افراد رمانتیک را با خود به همراه دارند. و همیشه جزء "زخم خوردگان" اجتماعند. افراد احساساتی که از ازدواج گذشته خود شکست خورده و به طور ناخودآگاه از ازدواج مجدد واهمه دارند. ارتباط شما با این افراد به جایی راه نمی برد، چرا که آنها در ابتدا علاقه فراوانی از خود نسبت به شما نشان می دهند، اما پس از چندی اثری از آن باقی نخواهد ماند. شما همیشه در رابطه خود با او سردر گم هستید. تنها چیزی که تحویل شما می دهد یک مشت معذرت خواهی بیهوده است. هیچ وقت به اندازه کافی برای شما زمان ندارد؛ پس بهتر است با چنین دختری ازدواج نکنید.

5-دخترانی که ذاتا حسود هستند وچشم و هم چشمی دارند

این نکته در دختران نیز حائز اهمیت میباشد زیرا چشم ودل اینگونه دختران بدلیل حسادت به اطرافیان وداشتن چشم وهم چشمی هرگز نمی گذارند همسرانشان آب خوش از گلویشان پایین رود . زیرا تنها چیزی که هرگز آنان را سیرآب نمی کند مال دنیا و زرق و برق آن است . حس حسادت ،  عدم سازش با خانواده پسران را موجب می شود وهمیشه پسران بین خانواده خود و همسرانشان قرار می گیرند که به ناگزیر برای رهایی از جهنم ساخته شده مجبور می شوند در نهایت یکی را انتخاب کنند یا مادر و پدر و خانواده خویش را یا همسرشان را که غیر از این شود هرگز روی آرامش را از سوی همسران خویش نخواهند دید .

6-دخترهای پول پرست

نیازی به توضیح نیست که اینها چه جور دخترهایی هستند. این دخترها نشانه هایی دارند که طرف مقابلشان خیلی زود آنها را می شناسد: آنها مدام در مورد مسائل مالی حرف می زنند، اولین سوالاتی که می پرسند در موردمیزان درآمد، مدل ماشین، محل زندگی، وضع اقتصادی خانواده و این قبیل است و اگر در چشم انداز آینده یک رابطه احتمال بحران مالی یا احیانا اجبار به قناعت را ببینند بلافاصله محو می شوند! 

قضیه خیلی ساده است، دختری که دنبال جیب طرف مقابلش است در روزهای سخت به درد نمی خورد. رابطه عاطفی با چنین دخترانی بی نهایت شکننده و نامطمئن است وهمسرشان تحت استرس زیادی قرار دارد. اگر چنین دختری هستید متاسفانه طرفداری ندارید؛ پسرها هم می خواهند با کسی ازدواج کنند که آنها را به خاطر خودشان بخواهد، نه جیبشان (آنها هم دل دارند!)، همانطور که شما دوست دارید طرف مقابلتان شما را به خاطر خودتان بخواهد نه ظاهرتان.

7-دخترهای غرغرو

این آخرین مورد است اما بیشتر از تمام مواردی که تا اینجا خواندید آدم ها را از شما فراری می دهد. واقعا چه کسی دلش می خواهد یک نفر مثل رادیوهای قدیمی مدام زیر گوش وزوز کند، آن هم از نوع غرغر؟! 

از نزدیکترین مردی که دم دستتان است سوال کنید چه چیز بیشتر از همه روی مخش می رود و او به شما خواهد گفت که یک آدم غرغرو. غرغروها انرژی آدم را تحلیل می برند و واقعا روی اعصاب راه می روند و متاسفانه خودشان هم متوجه نمی شوند که چقدر این کارشان بیهوده است. 

وقتی مدام غرغر می کنید دیگر کسی به حرف های شما گوش نمی دهد و محتوای حرف هایتان را نمی فهمد؛ اگر هم تا به حال با غرغر توانسته اید به هدفتان دست پیدا کنید و کسی را مجبور به کاری بکنید فقط برای این بوده که از دستتان خلاص شوند و شما را از سر وا کنند، نه هیچ چیز دیگری. 

البته که شما حق دارید خواسته هایتان را از دیگران بخواهید یا شکایت هایتان را مطرح کنید اما چطور است یک شیوه موثرتر و جذاب تر برای این منظور پیدا کنید؟ شاید هم خواسته هایتان نیاز به بازبینی داشته باشد. مطمئنم اصلا دوست ندارید کسی توی دلش به شما بد و بیراه بگوید.

اگر بعد از مطالعه این مطالب به این نتیجه رسیدید که خواستگارتان یک یا چند مورد از معایب مطرح شده را دارد اما ویژگی های مثبت و قابل تاملی هم دارد، آن موارد را با او در میان بگذارید و به او فرصت بدهید تا خودش را تغییر دهد. همچنین توصیه می شود در صورت داشتن خصوصیات نامناسبی که مطرح شد هرچه زودتر خودتان را اصلاح کنید .

منابع : مجله زندگی ایده آل / مردمان / موفقیت / مشاور

ماه عسل دوم در زندگی مشترک !

زندگی زناشویی بالا و پایین های زیادی دارد و چالش های متعددی در این مسیر از زندگی برای هر زوجینی بوجود می آید.شاید بهترین راه برای بهبود رابطه رفتن به دومین ماه عسل باشد.

 

 

رفتن به ماه عسل دوم میتواند یک فرصت عالی باشد تا بتوانید صمیمیت،مهربانی و احساس رابطه اولیه را برگردانید و زندگی تان را ترمیم کنید.

ممکن است به نظرتان برسد در این نقطه از زندگی‌تان رفتن دوباره به ماه‌ عسل ایده‌ی مسخره‌ای باشد. هر دو شما کار می‌کنید، بچه و مسئولیت‌های زیادی دارید که این کار را برایتان غیرممکن می‌کند. اما فقط به این دلیل که ماه‌ عسل دوم به نظرتان دور از دسترس می‌رسد به این معنی نیست که ارزش سرمایه‌گذاری و تلاش کردن را ندارد.

در زیر به ۱۲ دلیلی اشاره می‌کنیم که نشان می‌دهند رفتن به ماه‌ عسل دوم تفاوت شگرفی در ازدواجتان ایجاد خواهد کرد.

۱. عشق را در زندگی‌تان تقویت کنید.

اگر زندگی زناشویی‌تان دچار چالش شده است، رفتن به ماه‌عسل دوم شاید مناسب‌ترین راه چاره باشد. وقتی نیروهای

 بیرونی را از زندگی‌تان جدا کنید، خواهید توانست فقط روی رابطه‌تان تمرکز کنید. این یک فرصت برای بازسازی صمیمیت هم احساسی و هم فیزیکی در ازدواجتان است.

۲. بزرگسال باشید.

وقتی فقط به همراه همسرتان به مسافرت می‌روید، خواهید توانست بدون در نظر گرفتن نیازهای مربوط به بچه‌ها دقیقاً کارها و تفریحاتی را انجام دهید که خودتان می‌خواهید و مجبور نباشید بخاطر حضور بچه‌ها از خیلی از آنها صرفنظر کنید.

۳. به همسرتان اولویت بدهید.

خیلی مهم است که همسرتان بداند مهمترین فرد در زندگی شما است. اینکه وقتی را فقط با او به تنهایی کنار بگذارید یعنی برای او و ازدواجتان ارزش قائلید.

۴. روابطتان با دیگران را ارتقا دهید.

یک ماه‌عسل دوم نه تنها برای شما و همسرتان فایده دارد، بلکه دیگران هم از آن سود خواهند برد. درست مثل خطوط هوایی که به مسافران توصیه می‌کنند اول ماسک اکسیژن خودشان را بگذارند تا بتوانند به اطرافیانشان هم کمک کنند، اگر بخواهید رابطه‌ای مثبت با بچه‌ها و سایر اعضای خانواده‌تان داشته باشید، باید اول اطمینان یابید که رابطه اصلی‌تان سالم و درست است.

۵. به خودتان استراحت بدهید.

خیلی وقت‌ها لازم است که از کار، بچه‌ها و برنامه‌ها و مسئولیت‌های بلندبالای روزانه‌تان فرار کنید. ماه‌عسل دوم موقعیتی عالی برای استراحت و تمدید انرژی است.

۶. تنها باشید.

بااینکه فرزندتان یاد گرفته است که در زمان‌هایی مزاحم شما دو نفر نباشد و اگر بخواهد وارد اتاقتان شود حتماً قبلش در می‌زند ولی وقتی بچه‌دار باشید پیدا کردن زمانی که هر دو با هم تنها باشید کمی سخت است. ماه‌ عسل دوم این فرصت را در اختیارتان قرار می‌دهد که از داشتن این حریم شخصی به شدت لذت ببرید.

۷. همدیگر را بشناسید.

شما ازدواج کرده‌اید، پس حتماً همدیگر را می‌شناسید. ولی زمان گذشته است و الان آدم‌های متفاوتی شده‌اید. یک ماه‌ عسل دوم به هر دو شما کمک می‌کند خودهای جدیدتان را بشناسید. اصلاً تصور کنید برای اولین بار با هم ملاقات کرده‌اید و هر سوالی که دوست داشتید از هم بپرسید.

۸. درمورد موضوعات مهم حرف بزنید.

مکالمات روزمره شما احتمالاً پر از مسائلی است که فقط اهمیت کوتاه‌مدت دارند. وقتی خودتان را از فشارهای روزانه زندگی بیرون بکشید، این فرصت را خواهید داشت که مکالماتی ارزشمند و عمیق برای تقویت رابطه‌تان با هم داشته باشید.

۹. جبران ماه‌عسل اول را بکنید.

شاید اولین ماه‌عسلتان تمام انتظاراتتان را برآورده نکرده باشد. شاید بعد از هزینه‌های گزاف مراسم عروسی، پول کافی برای یک مسافرت درست‌حسابی را نداشته‌اید یا شاید در طول سفر دچار مسمومیت غذایی شدید و مجبور شدید بقیه زمان

 مسافرت را فقط استراحت کنید. هر چه که بوده، اگر اولین ماه‌عسلتان چیزی نبود که آرزویش را داشتید، یک شانس دوباره به آن بدهید.

۱۰. خاطرات ماه عسل اول را زنده کنید.

از طرف دیگر، شاید اولین ماه‌عسلتان همه چیزی بوده که آرزویش را داشته‌اید. در این صورت دلیل لازم برای اینکه خاطرات آن را دوباره زنده کنید دارید.

۱۱. ببینید تا کجا با هم پیش آمده‌اید.

ماه عسل دوم فرصتی مفرح است تا بفهمید از ماه‌عسل قبلی تاکنون تا چه اندازه پیش آمده‌اید. الان پیرتر و عاقل‌تر شده‌اید و رابطه‌تان هم پیرتر و عاقلانه‌تر شده است.

۱۲. دوباره عاشق شوید.

از همه مهمتر اینکه، ماه‌عسل دوم فرصتی برای دوباره عاشق شدن است. بعد از اینکه همه این دلایل را برای رفتن دوباره به ماه‌ عسل خواندید، احتمالاً خودتان و همسرتان را که با آرامش کنار هم هستید تجسم می‌کنید. اگر تصور می‌کنید قادر به پرداخت هزینه‌های یک ماه‌ عسل دیگر را ندارید، از سایت‌هایی استفاده کنید که گاهی نرخ‌های ویژه برای مقاصد تفریحی خاص ارائه می‌کنند.

منبع : الو دکتر

رزق هم مانند عزت و ملك، مخصوص خداست !

آنچه مخلوقات به آن منتفع شده و از خیر آن بهره ‏مند مى ‏شوند، رزق آنان بوده و خداوند هم رازق آن است. این مطلب گذشته از آیاتى كه درباره رزق وارد شده، از آیات دیگرى هم كه خلق و امر و حكم و ملك و مشیت و تدبیر و خیر را مخصوص خداوند دانسته، فهمیده مى‏ شود.

«و ترزق من تشاء بغیر حساب» (آل عمران،27)

رزق معناى معروفى دارد و آنچه از موارد استعمال آن به دست مى‏ آید، معناى عطا و بخشش در آن موجود است. رزق در نظر ابتدایى به خوردنى‏ ها اطلاق شده و غیر آن از پوشیدنى‏ ها و امثال آن را شامل نبوده است. سپس در معناى آن توسعه داده شده و شامل تمام چیزهایى گشته كه به آدمى مى‏ رسد و انسان از آن بهره ‏مند مى ‏گردد چون مال جاه، مقام، فامیل، علم و امثال آن.

آنچه از آیه شریفه‏ «إنّ اللّه هو الرّزّاق ذو القوّة المتین» (ذاریات،58) كه در مقام حصر وارد شده استفاده مى‏ شود، چند چیز است:

اگر چه رزق در ظاهر ممكن است به غیر خداوند نسبتى پیدا كند، چنان كه از امثال «و اللّه خیر الرّازقین» (جمعه،11) كه وجود رازق‏هاى دیگر را تصدیق كرده، خداوند را بهترین آن‏ها معرفى كرده است و همچنین از آیه‏ى «وارزقوهم فیها واكسوهم» (نساء،5) استفاده مى‏ شود، لیكن در حقیقت جز به خداوند متعال منسوب نیست، رزق هم مانند عزت و ملك است كه در حقیقت مخصوص خداست و دیگران به واسطه اعطا و بخشش خداوند از آن نصیبى گرفته ‏اند.

آنچه مخلوقات به آن منتفع شده و از خیر آن بهره ‏مند مى ‏شوند، رزق آنان بوده و خداوند هم رازق آن است. این مطلب گذشته از آیاتى كه درباره رزق وارد شده، از آیات دیگرى هم كه خلق و امر و حكم و ملك و مشیت و تدبیر و خیر را مخصوص خداوند دانسته، فهمیده مى‏ شود.

آنچه آدمى مورد استفاده قرار مى ‏دهد، ولى از نوع حرام است، از نظر معصیت منسوب به خداوند نیست. زیرا خداوند نسبت معصیت را از نظر تشریع از خود نفى كرده است، چنان كه آیه شریفه «قل إنّ اللّه لا یأمر بالفحشاء» بدان دلالت دارد. (المیزان، ج3، ص137)

روزی هایی که خودشان دم در خانه می آیند

گاهی روزی را خدا پَر می ‌دهد و می‌آید دم در خانه شما. به در خانه می ‌آیند و می ‌گویند: «شما امسال به حج مشرّف شو یا مثلاً این‌قدر بگیر فلان کار را بکن.» این هم یک نوع روزی است که خدا پَر می ‌دهد.

دو جور روزی داریم؛ (هر) کسی باید صبح بلند شود و برود هشت ساعت کار کند؛ نتیجه‌ اش جلب روزی است. انسان حقوق می‌ گیرد یا هر روز منفعتی به دست می ‌آورد و زندگی ‌اش تأمین می ‌شود.

امّا گاهی روزی را خدا پَر می ‌دهد و می ‌آید دم در خانه شما. به در خانه می ‌آیند و می ‌گویند: «شما امسال به حج مشرّف شو یا مثلاً این‌قدر بگیر فلان کار را بکن.» این هم یک نوع روزی است که خدا پَر می ‌دهد.

این "مِن غَیر اکتساب" است. از این ‌ها هم هست. خدا به کسانی که به حرف او گوش می‌ دهند و تقوا را مراعات می ‌کنند و گناه نمی ‌کنند وعده داده از این روزی ‌های غَیر مُکتَسَب برایشان پیش آورد. مکّه می ‌روند؛ مشهد می ‌روند؛ خیلی از این چیزها زیاد برایشان پیش می ‌آید.

منبع:

کانال تلگرام حجت الاسلام قرائتی

سه روز آخر شعبان را از دست ندهیم!

رفتن به مهمانی همیشه نیازمند یکسری آمادگی‌هاست. هر اندازه که این مهمانی بزرگتر و مهمتر باشد؛ اهمیت این آمادگی هم بیشتر و بیشتر می‌شود. برخی برای تهیه مقدمات شرکت در یک مراسم عروسی، چندین روز وقت صرف می‌کنند؛ از تهیه لباس مناسب گرفته تا آرایش و پیرایش دلخواه.

معین شرافتی _ بخش اخلاق و عرفان اسلامی تبیان

درب‌های یکی از بزرگترین مهمانی‌های سالانه به روی ما باز شده، ماه مبارک رمضان؛ مهمانی بی‌نظیری که میزبان آن، خداست و خودش قرار است از ما پذیرایی کند. ما هم نباید بدون آمادگی پا در این ضیافت بزرگ بگذاریم. پس هرچه زودتر باید اقدام کنیم و آماده شرکت در مهمانی خدا شویم.

ظرفیت خود را افزایش دهیم

ماه مبارک رمضان به راستی ماه مهمانی خدا و ضیافت الله است. پیامبر و ائمه(علیهم‌السلام) برای ورود به این ماه یکسری دستورالعمل ذکر کرده‌اند. دستوراتی که قلب و جان انسان را آماده این ماه می‌کند و به او امکان بهره بیشتر از این ماه خدا می‌دهد. ماهی که بهار قرآن است و قرآن در آن نازل شده، ماهی که بر تمام ماه‌ها فضیلت و برتری دارد و ماهی که خداوند در آن ماه افراد زیادی را از آتش جهنم نجات می‌دهد.

بهره‌مندی از نعمت‌های ماه رمضان نیازمند آمادگی و ظرفیت است. هر اندازه که این ظرفیت انسان بالاتر و بیشتر باشد؛ فرد بهره بیشتری را خواهد برد و از سفره الهی بهرمندتر می‌شود. از این روست که دستورات مهمی برای روزهای آخر ماه شعبان ذکر شده، روزهایی که نقش مهمی در بالا رفتن ظرفیت ما دارند و آخرین مهلت ممکن نیز به حساب می‌آیند. به وسیله این بالا رفتن ظرفیت‌هاست که بهره بیشتری از مهمانی خدا نصیب انسان می‌شود و قلب صفای لازم را برای ورود به ماه رمضان پیدا می‌کند.

ذکر و دستورالعملی از امام رضا(علیه‌السلام)

آنقدر کسب آمادگی برای ورود به ماه رمضان اهمیت دارد که دستورالعمل‌های خاصی برای روزهای آخر ماه شعبان ذکر شده و ائمه به این موضوع توجه بسیار ویژه‌ای داشته‌اند. اباصلت می‌گوید در آخرین جمعه از ماه شعبان خدمت امام رضا(علیه السلام) رسیدم و حضرت به من فرمود: ای اباصلت بیشتر ماه شعبان گذشته و این آخرین جمعه ماه است. پس در روزهای باقی مانده به جبران کم‌کاری‌هایت بپرداز. به آنچه وظیفه توست عمل کن و از کارهایی که به تو مربوط نیست؛ دوری نما. زیاد اهل دعا، استغفار و قرآن باش و به درگاه الهی از گناهانت توبه کن که ماه خدا به سویت می‌آید. 

در ادامه حضرت خواسته‌اند که اباصلت به ادای امانت‌ها، پاک کردن قلب از کینه‌ها، جدا شدن از گناهان، کسب تقوای الهی و توکل بر او بپردازد. در انتها امام هشتم ذکری را به اباصلت آموزش دادند که جان را از آلایش‌ها پاک کند. حضرت فرمودند: در باقی مانده این ماه، زیاد بگو: اللَّهُمَّ إِنْ لَمْ تَكُنْ غَفَرْتَ‏ لَنَا فِیمَا مَضَى مِنْ شَعْبَانَ- فَاغْفِرْ لَنَا فِیمَا بَقِی‏ مِنْه‏؛ یعنی: خداوندا اگر مرا در روزهای گذشته ماه شعبان نیامرزیده‌ای در این روزهای باقی مانده ببخش.»(وسائل الشیعه، ج10، ص301 )

به هر حال دنیا با همه رنگ‌های فریبنده‌اش، ما را به غفلت انداخته و رنگ و بوی الهی را از ما گرفته است. باید قبل از ورود به مهمانی خدا، آن رنگ الهی را بازیابی کنیم و آمادگی لازم را برای شرکت در این ماه بزرگ به دست آوریم. دلی که مملو از کینه باشد؛ زبانی همراه با غیبت را به دنبال خواهد داشت و فردی که در ماه رمضان به گناه بیفتد و تقوا را رعایت نکند؛ کجا شرط مهمانی را ادا کرده است؟! برای آنکه ما در ماه رمضان تجربه یک ماه صافی و صفا را داشته باشیم باید از روزهایی قبل از شروع این ماه بزرگ، خود را آماده کنیم و این دستورات امام رضا(علیه السلام) برای این موضوع است.

دستوری خاص برای سه روز پایانی

در حدیثی دیگر امام صادق(علیه السلام) راهکار الهی بخصوصی را برای کسب آمادگی ورود به ماه رمضان بیان داشتند. راهکاری که برای سه روز پایانی ماه شعبان است و ثواب بسیار زیادی دارد. حضرت فرمودند: «مَنْ صَامَ ثَلَاثَةَ أَیَّامٍ مِنْ آخِرِ شَعْبَانَ‏ وَ وَصَلَهَا بِشَهْرِ رَمَضَانَ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ صَوْمَ شَهْرَیْنِ مُتَتَابِعَیْن‏؛ هر کس سه روز آخر ماه شعبان را روزه بدارد و آن را به ماه رمضان وصل کند؛ خداوند برایش ثواب دو ماه روزه‌داری را می‌نویسد.» (من لا یحضره الفقیه، ج2، ص94)

در این حدیث امام ششم ما شیعیان، سه روز روزه گرفتن قبل از ماه رمضان را برابر یک ماه ثواب روزه‌داری ذکر کرده‌اند. سه روزی که می‌تواند به نیت قضا باشد یا به نیت روزه مستحب. این روزه‌ها انسان را در حال و هوای ماه مبارک قرار می‌دهد و باعث می‌شود انسان با یک شوق و شعف وارد ماه رمضان شود. از این روست که کلاً برای روزه در ماه شعبان توصیه‌های زیادی شده و سیره پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) بوده است.

علاوه بر این ثواب ویژه، روزه‌داری در ماه شعبان راهی برای رسیدن به بهشت الهی و ارتقای درجه شمرده شده است. مثلاً پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمودند: «مَنْ‏ صَامَ‏ ثَلَاثَةَ أَیَّامٍ‏ مِنْ‏ شَعْبَانَ‏ رَفَعَ لَهُ سَبْعِینَ دَرَجَةً فِی الْجِنَانِ مِنْ دُرٍّ وَ یَاقُوتٍ؛ کسی که سه روز از روزهای ماه شعبان را روزه بگیرد؛ هفتاد درجه در بهشت از درّ و یاقوت ارتقاء می‌‎یابد.»(ثواب الاعمال، ص62) و امام رضا(علیه‌السلام) نیز درباره آن فرمودند: «مَنْ صَامَ مِنْ شَعْبَانَ یَوْماً وَاحِداً ابْتِغَاءَ ثَوَابِ اللَّهِ دَخَلَ الْجَنَّةَ؛ کسی که یک روز از ماه شعبان را برای رسیدن به پاداش خداوند روزه بگیرد؛ به بهشت وارد می‌شود.»(خصال،ج2، ص582) پس کسی که روزهای پایانی این ماه را روزه بدارد به پاداش ویژه و چندگانه‌ای رسیده است؛ ضمن آنکه آمادگی خوبی برای ورود به ماه خدا پیدا کرده است.

نکته پایانی

حیف است که ماه‌های رمضان یکی پس از دیگری بیایند و ما بهره کمی را از آن لحظات ببریم. گاهی ماه مهمانی خدا به نیمه می‌رسد و ما تازه متوجه ورود و رفتن این ماه بزرگ می‌شویم. ماهی که به سرعت به پایان خود می‌رسد. در این ماه شب قدر وجود دارد که سرگذشت انسان را رقم می‌زند. حیف است که بدون آمادگی و آلوده از گناهان وارد روزها، شب‌ها و سحرهای پرفیض ماه مبارک رمضان شویم.

مرز هدف‌گذاری با رویاپردازی کجاست؟

در چه بخشی دستِ یاری برای امام زمان(عج) می گشایید؟!

یادم می‌آد سال‌ها پیش، با چندی از دوستان هنرمند، تصمیم گرفتیم به دل خیابان‌ها بزنیم و گزارشی اجتماعی تهیه کنیم. موضوع مصاحبه هم این بود: 

 «میزانِ آگاهیِ مردم از امام زمان»

سید محمد حسن لواسانی- بخش مهدویت تبیان

من هم در هیئتِ یک خبرنگار و با گروه هم‌راه، در کوی و بَرازِن (جمعِ معیوبِ برزن!) می‌چرخیدم و راه بسیاری از عابران بی‌چاره را سد می‌کردم که: «می‌دانی نیمه شعبان چه روزی است؟» و سؤال‌هایی از این دست.

پاسخ‌ها هم متفاوت بود. و بماند که خیلی‌ها، جوابِ همین سؤال را هم  نمی‌دانستند!

یکی از پاسخ‌ها که مرا سر جایم خشکاند؛ پاسخ یک مأمور ساده‌دلِ شهرداری بود که با سینه‌ای ستبر، جلوی دوربین ایستاد و گفت: «نیمه شعبان روزیه که امام زمان ظهور کرده!»

این جواب، اگرچه نگران‌کننده بود؛ اما بعد از آن، مرا صد بار به خودش مشغول کرد. که نکند راست گفته باشد. اصلاً نکند او منظوری داشت...

و بعدش بارها و بارها، به لحظه‌ی صفر شدن ساعت‌ها و تقویم‌ها و تاریخ‌ها سفر کردم!

روزی که امام زمان ظهور کرده. واقعاً ظهور کرده...

آقا؟ خانم؟ می‌بخشید مزاحم شدم. حتماً خبر دارید امام زمان ظهور فرموده‌اند.

ـ بله بله. خودِ من، یکی از دل‌سپردگانِ حضرتش هستم.

چه‌قدر خوب! می‌خواستم بپرسم تمایل دارید گوشه‌ای را گرفته، به کمک آن حضرت مشغول شوید؟

ـ بعله. من یک شیدا هستم. همه‌ی زندگی‌م رنگِ امام زمان خورده. نفس می‌کشم براش و جان‌مو میدم به‌پاش. البته در خصوصِ «جان» بعداً میشه بیش‌تر صحبت کرد!

بله! هرطور راحتید... حکماً می‌دانید که بعد از تشریف‌فرمائیِ امام زمان، آن «جنگ» وانفسای بعد از ظهور، شروع شده است! گفتم چون خیلی عاشقانه صحبت کردید بپرسم: «در چه قسمتی می‌خواهید دستِ یاری بگشائید؟ مدیریت جنگ؟ تسلیحات؟ لجستیک؟ پشتیبانی؟»

ـ آقا رها کنید! این شماهائید که اسم مبارک آن حضرت را با تلخیِ جنگ گره زده‌اید! چی می‌شه اگه مراعات ماهائی که سیاسی نیستیم را هم بنمائید؟! مگر امام زمان، امام عشق و دوستی نیست؟! از صلح بگید، صلح!

چشم. چند ماه می‌رویم به جلو... جنگ‌ها تمام شده! و «آشتیِ بزرگ» به وقوع پیوسته است. آشتیِ تمامیِ چشمانِ گرفتار این کره‌ی خاکی، با چشم‌های سحرانگیزِش!

و خوب، طبیعتاً الان دیگر زمانِ «سازندگی» است. می‌خواهیم عالم را بسازیم... می‌خواستم ببینم شما در چه قسمتی می‌توانید فعّال باشید. فرمودید مدیریت فرهنگی؟ فرمودید مسئولیت تشکیلات حضرت؟... بسیار هم عالی! چه اشکال داره؟! فقط سوابق‌تان را بفرمائید تا به حضرت اعلام کنیم و نتیجه را به استحضار حضرت‌عالی برسانیم!

چی فرمودید جنابِ شیدا؟... سابقه‌ای ندارید؟! خب البته همین که شیدائید؛ خودش خیلی خوبه ولی... بله... قبول داریم که... شما اصلاً اجازه نمی‌دید ما حرفی بزنیم...

عزیزم شما در زمان غیبت حضرتش، یک کفش جفت نکرده‌اید. یک چای نداده‌اید! یک خطر نکرده‌اید! یک غنم... یک قلم... یک قدم... برای حضرت برنداشته‌اید! آخر چه‌سان انتظار دارید آن یگانه‌ی تاریخ، به شما اعتماد کند؟!

به طرف گفتند: «چرا شغل نداری؟» گفت: «من فقط پروژه‌های سنگین را قبول می‌کنم!» آخرالأمر هم از غصّه‌ی بی‌شُغلی دِقید!

یا دیگری که تصمیم گرفته بود هرکولِ جهان شود! گفتنش: «اجالتاً جعبه‌ا‌ی میوه بردار و بیاور!» گفت: «اَکّهیی! من فقط وزنه‌ی سی‌صد کیلوئی می‌زنم.» و زد... و مستقیم، در قطعه‌‌ی دویست و خرده‌ی بهشت زهرا نزول اجلال فرمود!

اصلاً همین ویلبر و ارویلِ خودمون (یا خودشون!). می‌دانی قبل از این که تبدیل به بوئینگ و ایرباس بشوند؛ فقط توانستند 18 متر پرواز کنند؟! که همان هم نزدیک بود با ملاج بیایند روی زمین! اما امروز، تنها ارتفاع یک بوئینگ 777، بیش از 18 متر است!

عزیزم فکر نمی‌کنی امروز کمی برای خوب بودن دیر شده است؟ حدّ اقل، برای «تمرینِ خوب بودن»؟

کسی که دیروز به ادب و اطاعت و مسئولیت عادت نکرده؛ امروز چه افساری از این رکاب زرّین به ‌دستش بدهند؟!  برو آقاجان! برو که امروز، روز تقسیمِ مسئولیت‌هاست.

دستِ کم، همین «اکنون» را بچسب تا دیرتر نشده... و الّا «نامه‌نویس» زیاد است. هزار هزار، بل‌که هجده هزار...

راستی...

نکند امام زمان ظهور کرده؟!