یک راه قدرتمند برای به حداقل رساندن رفتارهای مخل کننده دانشجویان (1)

به گفته اکثریت قریب به اتفاق مدرسین دوره های آموزشی بزرگترین چالش برگزاری کلاس رفتارهای فراگیران مخرب است، برخی نویسندگان تکنیک هایی را برای حل این مشکل عنوان نموده اند، درصورتی که نویسنده این مقاله بر این باور است که هیچ تکنیک خاصی برای برخورد با این دسته از افراد وجود ندارد، با هم می خوانیم...

درباره نویسنده مقاله:

پیش از آنکه مطلب زیر را بخوانید بهتر است کمی در مورد نویسنده آن اطلاعات داشته باشید

Jonathan Halls نویسنده، معلم و مربی است. او نویسنده کتاب های:

توسعه ویدئویی سریع برای مربیان (ATD پرس، 2012) 

یکی از نویسندگان شرکت کننده در کتاب بیشتر بگوئید (River Grove Books, 2012

کتاب راهنمای ASTD : مرجع اصلی مربیان برای آموزش و توسعه، چاپ دوم (ATD Press ، 2014)

می باشد همچنین مقالات متعددی برای مجله TDبه نگارش در آورده است. همچنین او نویسنده ATD Infoline به نام "حافظه و شناخت در آموزش" (ATD Press ، 2014) نیز می باشد. جاناتان هال در کمیته مشاوره آموزشی کنفرانس بین المللی و نمایشگاه ATD و TechKnowledge می باشد.

در حال حاضر به برگزاری کارگاه های آموزشی در رسانه ها درخصوص ارتباطات، رهبری، و خلاقیت می پردازد و در دانشکده دانشگاه جورج واشنگتن و تسهیل برنامه های آموزش حرفه ای ATD و ساخت ویدئوهای سریع برای مربیان جهت گواهی حرفه ای یادگیری فعالیت دارد.

نویسنده می گوید وقتی که من مربی دوره های پیشرفته آموزش مدرسین ATD بودم اغلب از مدرسین می پرسیدم که بزرگترین چالش خود را در برگزاری کلاس های درس چیست؟ اکثریت قابل توجه آنها پاسخ می دادند که شرکت کنندگان مخل کننده! نمونه هایی که از این شرکت کنندگان مخرب مثال می زدند شامل آنهایی بودند که در در طول بحث های کلاسی از تلفن همراه خود استفاده می کنند، کسانی که با تاخیر از زمان ناهار بر می گردند، کسانی که با چک کردن ایمیل های خود سر کلاس به نوعی از کلاس درس فرار می کنند، فراگیرانی که در حالی که مدرس مشغول تدریس است مشغول صحبت با همکلاسی های خود هستند.

موارد فوق الذکر رفتارهای پرخاشگرانه منفعلی است که اینگونه بروز می کند و اغلب، توسط شرکت کنندگانی نمایش داده می شود که مجبور به شرکت در دوره آموزشی شده اند: ما آنها را به اصطلاح "زندانی" (prisoner) می نامیم! و یا شرکت کنندگانی که به شدت به نظرات خود بیش از منافع دیگران اهمیت می دهند. به نظر شما این رفتارها آشنا به نظر نمی رسد؟

بسیاری از این مربیان واقعا تشنه دانستن نکته هایی کارا برای برخورد با شرکت کنندگان مخرب هستند، برخی از نویسندگان و پژوهشگران پیشنهاد می کنند که تماس های چشمی بیش از هر نوع برخورد دیگری کارساز است! برخی دیگر تکنیک های حرکتی (مثلا به سمت صندلی فرد مخرب رفتن) را پیشنهاد می دهند و اگر فر بسیار جسور است و به روند خود ادامه می دهد و رفتار شما کارساز نیست، می توان گفتگوی خارج از ساعت کلاسی (مثلا در زمان استراحت) با فرد خاطی را امتحان کرد.

برخی مطالعات نیز نشام می دهد که با صدور قوانین روشنی برای رفتار کلاسی در ابتدای کلاس کنترل بیشتری را برای مربی به همراه دارد. اما به نظر شما آیا تدریس لیستی از تاکتیک هاست ؟ آیا به راستی می توان گفت که بهترین راه برای مقابله با شرکت کنندگان مخرب چیست؟

آیا واقعا کسانی که مدرسین حرفه ای هستند به دانستن این تکنیک ها و بکارگیری آن ها نیاز دارند؟

جالب است بدانید که در طول سابقه برگزاری سمینارها و کارگاه های طولانی با مدرسین و مربیان حرفه ای متوجه شده ام که به ندرت سر کلاس این دسته از مربیان به کارگیری چنین تکنیکهایی مشاهده می شود. همچنین متوجه شده ام، کمتر پیش می آید که مربیان حرفه ای شرکت کننده مخرب داشته باشند! آیا به نظر شما این امر شانسی است؟ یا آنان کلاس خود را اینگونه طراحی می کنند؟

وقتی که من آموزش مدرسان تلویزیون را بر عهده گرفتم، افتخار از نزدیک کار کردن با برخی از این مربیان باتجربه و با استعداد رسانه را داشتم. به ندرت مشکل رفتاری در کلاس های درسی که من در این سطح برگزار می کنم وجود دارد. در واقع من در مورد این دسته از مربیان فکر می کنم که آنها مرا به شکل مدرسی که اکنون هستم ساختند ! و نکته ای که در مورد همه آنها صادق است را می توان اینگونه عنوان نمود: تقریبا هیچ اختلال و یا نیاز به بکارگیری تکنیک آشکار در کلاس درس آنها دیده نمی شود! و این تصادفی نیست!

منابع:

 https://www.td.org/Publications/Blogs/L-and-D-Blog/2017/02/A-Powerful-Way-to-Minimize-Disruptive-Behaviors

 http://spectrum.ieee.org/tech-talk

 Wastlund, E. (2007). Experimental Studies of Human-Computer Interaction: Working memory and mental workload in complex cognition.

بخش آموزش الکترونیکی سایت تبیان، تهیه: سید خاموشی

تنظیم: زینب شاه مرادی

یک راه قدرتمند برای به حداقل رساندن رفتارهای مخل کننده دانشجویان (2)

اکثریت قریب به اتفاق مدرسین دوره های آموزشی بزرگترین چالش برگزاری کلاس رفتارهای فراگیران مخرب است، در حالی که به نظر می رسد، هیچ تکنیک مشخصی برای برخورد با این دسته از افراد وجود ندارد، در ادامه در خصوص برخی روش های پیشنهادی جلوگیری از اختلال و دلایل ایجاد رفتارهای مخل خواهیم گفت...

در مطلب قبل در مورد خصوص نحوه رویارویی با فراگیرانی که کلاس را مختل می کنند صحبت شد، ابتدا تعریفی داشتیم که منظور نویسنده از رفتارهای مداخله گر کدام است و آیا تکنیک هایی در خصوص مقابله با آنها وجود دارد؟ در ادامه روش های جلوگیری از اختلال و دلایل ایجاد اختلال عنوان شده است...

کمی درباره جلوگیری از اختلال:

پس از سال ها تجربه و مشاهده انعکاس رفتاری فراگیران و مدرسان، به این نتیجه رسیدم که مربیان حرفه ای در چالش با فراگیران مخرب در حقیقت از رفتارهای مخرب آنها جلوگیری می کنند و یکی از روش های کلیدی آنها حذف هر عاملی است که حس یادگیرنده را کنترل می کند و یا تمرکز او را مختل می نماید.

بله کاملا حق با شماست، دانشجویی که تمرکز نداشته باشد و یا علاقمند نباشد به راحتی با هر عامل کوچکی از کلاس درس پرت می شود و نمی توان کتابی با عنوان "101 نکته برای اجتناب از حواس پرتی" نوشت و هر 45 دقیقه (در هر زمان استراحت) آن را مرو کرد!

می دانم مساله کمی جنبه نظری دارد، و شاید در اداره یک کلاس درس واقعی چندان عملی نباشد. اما رابطه ای که فرد باید با فراگیر خود برقرار کند و قصد دارم درباره آن صحبت کنم، بسیار عمیق تر از یک رابطه دوستانه است که باعث می شود با فراگیران قدم بزنید و یا کافه بخورید! برای درک مطلب عنوان شده قصد دارم چهار تجربه ای را که شاهد بودم مربیان حرفه ای برای جلوگیری از رفتار مخرب بکار گرفته و منجر به ایجاد تجارب یادگیری عمیق تر شده است را با شما به اشتراک گذارم.

چرا برخی از شرکت کنندگان کلاس را مختل می کنند؟

اغلب افراد مخرب هستند! زیرا آنها در واکنش به نقض یک ارزش مهم اقدام به عمل می کنند. دو موضوع تقریبا برای همگان مهم است یکی داشتن احساس کنترل و دیگری مورد احترام بودن. این دو مورد گویی افراد را با طنابی به حس بقا متصل می کند، David Rock، مدلی ارائه داده به نام مدل روسری (Scarf model) که لیستی پنجگانه از محرک ها را عنوان می کند این محرک ها به رفتار اجتماعی ما جهت می هد و بر نوع روابط اجتماعی ما اثر می گذارد شامل: موقعیت، اطمینان، استقلال، ارتباط، و انصاف است. جالب است بدانید که تمامی موارد فوق الذکر در نظریه یادگیری بزرگسالان نقش یکسانی را از لحاظ میزان اهمیت بازی می کنند.

اساسا، اگر هر یک از حوزه های عنوان شده در معرض تهدید قرار گیرند، مغز درصدد حمایت از آن حوزه و نشان دادن عکس العمل به دو صورت جنگ یا گریز عمل خواهد کرد و درنتیجه ما واکنش دفاعی نشان خواهیم داد. این نوع واکنش ها می تواند به رفتارهای مخرب، محدودیت در برقراری ارتباط و یادگیری منجر شود. زمانیکه افراد در این موقعیت تأیید می شوند، به احتمال زیاد تعهدات خود را افزایش می دهند!

در اوایل دهه بیست سالگی بودم، در یک کارگاه نحوه نگارش حضور داشتم و از مدرس سوالی در مورد دستور زبان پرسیدم. در مقابل همه کلاس پاسخ داد: "من آدم هایی مثل تو رو میشناسم، 15 ساله دارم درس میدم!" سپس با لحن تندی شروع کرد به سرزنش کردنم ! مطمئن نیستم که چطور سوال من او را تهدید کرده بود، اما بدون شک ضربه مستقیمی به او بود!

حس تحقیر شدن داشتم. من فقط یک سوال که از روی علاقه واقعیم برخواسته بود ولی برچسب مزاحم به من زده شد. فکر می کنید پاسخم چه بود؟ در موضع دفاع قرار گرفتم، از آن پس نقش دلقک کلاس را به عهده گرفتم، و کار او بسیاری دشوارتر شد! 

هیچ شکی ندارم که گاهی من هم ممکن است سهوا در کلاس درسم شاگردانم را خفه کنم! اما شگفت انگیز است بدانید اغلب علت اصلی قطع شدن رابطه فراگیران با مدرس و اختلال در روند یادگیری ناشی از نابهنجاری های تدافعی است!

منابع:

 https://www.td.org/Publications/Blogs/L-and-D-Blog/2017/02/A-Powerful-Way-to-Minimize-Disruptive-Behaviors

 http://spectrum.ieee.org/tech-talk

بخش آموزش الکترونیکی سایت تبیان، تهیه: سید خاموشی

تنظیم: زینب شاه مرادی